All Chapters of KILL ME SOFTLY MY BILLIONAIRE FARMBOY: Chapter 21 - Chapter 30

35 Chapters

Who Is This Pretty Man

Chapter 21Brandon Madrid POVIsang simpleng tawag sa telepono.Pero para sa akin, iyon ang isa sa mga pinakamahalagang tawag na natanggap ko sa buong buhay ko.“Hi.”Halos tumigil ang mundo ko nang marinig ko ang boses na iyon.“Hi, I’m Sydney Panganiban.”Napapikit ako.Ilang taon ko ring pinangarap na marinig muli ang tinig niya.Ilang gabi akong nakatulala sa kisame, iniisip kung ano kaya ang tunog ng kanyang pagtawa ngayon. Kung pareho pa rin ba ang lambing ng boses niya. Kung maalala pa kaya niya ako kapag nagkita kami.At ngayon, narito siya.Kausap ko.Kahit hindi niya alam kung sino talaga ako.“I just want to verify if you had an employee named Marietta Isidro.”Hindi ako agad nakasagot.Napakaraming emosyon ang nagsisiksikan sa dibdib ko.Gusto kong sabihin ang totoo.Gusto kong isigaw.Sydney...Ako ito.Ang asawa mo.Ang lalaking pinangakuan mong mamahalin habambuhay.Pero alam kong hindi pa puwede.Hindi pa panahon.Kaya nilunok ko ang lahat ng nararamdaman ko.“Ah... Si

Dreamy Eyes

Chapter 22Brandon's POVSinabihan ako ni Mayee na nagpapasama si Sydney sa pagja-jogging ngayong umaga.Sa totoo lang, parang gusto kong magkunwaring may lagnat.Pagod na pagod ako sa trabaho kagabi.Halos magkadikit na nga ang talukap ng mga mata ko.Pakiramdam ko, kapag humiga ako ulit sa kama, kaya kong matulog nang isang buong araw.Pero nang marinig ko ang pangalang Sydney?Biglang nawala ang antok ko.Parang may magic.O baka sakit na ito.Sakit ng pagka-miss sa asawa."Baka makita ko siya," sabi ko sa sarili ko.At sapat na dahilan na iyon para bumangon.Mabilis akong nagbihis at dumiretso sa gate kung saan madalas silang dumaan.Excited pa naman ako.Para akong estudyanteng maagang pumasok dahil umaasang makikita ang crush niya sa hallway.Pero pagdating ko roon...Wala na sila."Ay, grabe naman."Napakamot ako sa ulo.Mukhang naunahan ako.Hindi bale.Malaki ang subdivision, pero hindi naman sila puwedeng maglaho.Sinimulan ko na ring tumakbo.Habang tumatakbo, napailing ako

Love Struck

Chapter 23Sydney’s POV“Bilisan mo Mayee, malelate na ako sa meeting ko!”Halos pabalik-balik ako sa harap ng salamin habang inaayos ko ang aking hikaw. Hindi naman ako ganitong klase ng babae noon. Madalas, isang tingin lang sa salamin at tapos na.Pero bakit ngayon?Bakit parang limang beses ko nang pinapalitan ang lipstick ko?Bakit tatlong beses ko nang inayos ang buhok ko?At bakit pakiramdam ko kailangan kong magmukhang perpekto ngayong araw?“How do I look?”Ngumiti si Mayee habang pinagmamasdan ako.“Super ganda, Ma'am Syd.”Napangiti ako.“I know.”At totoo naman.Pagkatapos ng lahat ng pinagdaanan ko, may karapatan naman siguro akong maramdaman ulit na maganda ako.May karapatan akong bumangon.May karapatan akong maging masaya.May karapatan akong ipakita sa buong mundo na hindi ako nasira ng pagtataksil nila.Ngunit sa likod ng aking ngiti ay may bahid pa rin ng galit.Kung hindi lamang dahil sa mga ipinatalo ni Samuel.Kung hindi lamang dahil sa kanyang kasakiman.Kung h

Dinner Under The Moonlight

Dumating na ang mga damit, sapatos, alahas, at accessories mula sa iba't ibang sikat na designers sa Europa at Amerika.Eksaktong-eksakto sa pagdating ng mga foreign investors.Kung magho-host ako ng party, sisiguraduhin kong hindi nila iyon makakalimutan.Hindi puwedeng ordinaryo.Hindi puwedeng simple.Kailangan engrande.Kailangang pag-usapan.At higit sa lahat...Kailangan ako ang pinakamagandang babae sa buong ballroom.Nakatayo ako sa gitna ng walk-in closet habang nakahilera ang mga mamahaling gown.May gold.May champagne.May silver.May mga sapatos na halos kasinhalaga na ng isang kotse.Habang pinagmamasdan ko ang lahat ay lalo akong nae-excite.Parang batang pinapasok sa pinakamalaking candy store sa mundo.Maya-maya ay dumating ang mga professional makeup artists at hair stylists.Agad akong nagsimulang magbigay ng instructions."I want to be the most beautiful sa party ha."Tumigil silang lahat.Pagkatapos ay tumingin sa akin."Kapag may mas maganda sa akin doon, wala ka

I Felt Familiar

Chapter 25Brandons’ POVHalos nanginig ang buong katawan ko nang maramdaman ko ang kamay ni Sydney sa aking braso.Napakasimple lamang ng paghawak niya.Ngunit para sa akin, para iyong kidlat na dumaloy sa buong katawan ko.Ilang taon.Ilang taon kong pinangarap na maramdaman muli ang haplos na iyon.Ilang taon kong hinintay na muli siyang makasama.At ngayong nasa harapan ko siya...Hindi niya ako kilala.Hindi niya alam kung sino ako.Hindi niya alam na minsan ay tinawag niya akong asawa.Muntik ko nang sabihin."Sydney... ako ang asawa mo."Ngunit pinigilan ko ang sarili ko.Hindi ko maaaring ipilit ang katotohanan.Hindi ko maaaring maging makasarili.Kung gugustuhin kong maalala niya ako, kailangan manggaling iyon sa puso niya.Hindi sa pamimilit ko.Magkasabay kaming lumabas ng hall at nagtungo sa veranda.Saktong bilog na bilog ang buwan.Tahimik ang gabi.May malamig na hangin.At para bang may direktor na nagplano ng eksena.Dahil sa ilalim ng liwanag ng buwan, mas lalo siya

Infatuation Overload

Chapter 26Sydney’s POVPagkatapos ng event ay sabay kaming umuwi ni Mayee na parehong pagod ngunit masaya.Punong-puno ng tao ang event na iyon. Maraming negosyo ang dumalo, maraming personalidad ang nakilala namin, at higit sa lahat, naging matagumpay ang buong programa.Habang nasa sasakyan kami ay hindi pa rin matigil si Mayee sa pagkukuwento.“Ate, grabe ang daming mayayaman doon!”“Talaga lang?” natatawa kong sagot.“Oo naman. Yung isa nga, Ate, parang pwede nang bumili ng buong mall.”“Baka naman buong stall lang.”“Hindi Ate, buong mall talaga!”Napailing ako.Talagang kapag excited si Mayee, lumalaki ang lahat ng detalye sa kuwento niya.“Ano? May nagustuhan ka ba sa mga nakilala mo?” pagbibiro ko.Agad siyang napailing.“Naku Ate, wala po.”“Sigurado ka?”“Oo naman. Mga matatanda po kasi ang nanduon.”Napahalakhak ako.“Grabe ka naman. Hindi naman matatanda lahat.”“Ate, yung isa nga po habang kausap ako, ang topic maintenance medicine.”Mas lalo akong natawa.“Baka concern

Office Affair

Chapter 27Sydney’s POVNagdesisyon na akong bumalik nang regular sa opisina.Sa nakalipas na mga buwan, marami nang nangyari sa kumpanya. Lumaki ang operasyon, dumami ang projects, at higit sa lahat, may mga bagong investors na pumasok.Masaya ako dahil senyales iyon na nagtitiwala sila sa direksyon ng kumpanya.Ngunit kasabay ng paglaki ay ang mas malaking responsibilidad.Kailangan kong masiguro na maayos ang lahat.Lalo na ngayong hindi na lamang pangalan ko ang nakataya kundi pati ang pera at tiwala ng ibang tao.Humiling din ang ilan sa mga investors ng sarili nilang executive rooms para sa kanilang meetings at monitoring.Mabilis kong ipinarenovate ang ilang bakanteng opisina.Bagong pintura.Bagong kagamitan.Mas maayos na security system.Sa loob lamang ng ilang linggo ay halos parang bagong kumpanya ang buong floor.At ngayon, oras na para personal kong bantayan ang lahat.“Halika na Mayee, aalis na tayo.”“Sige Ate. Kukunin ko lang uniform ko.”“Okay. Just hurry up.”Narini

The Assistant

Chapter 28Sydney’s POVKaraniwan nang nagkikita kami ni Brandon sa labas ng bahay namin. Minsan habang nagjo-jogging ako sa umaga, minsan naman kapag naglalakad ako sa hapon para magpahangin. May mga pagkakataon ding nagtatagpo kami sa tapat ng gate habang paalis siya papunta sa opisina.Hindi ko alam kung bakit, pero sa bawat pagkikita namin ay tila may kung anong unti-unting nagbabago sa loob ko.Parang mas nagiging magaan ang pakiramdam ko kapag nakikita ko siya.Mas madali akong ngumiti.Mas madali akong huminga.At higit sa lahat, mas madali kong nakakalimutan na may malaking bahagi ng buhay ko ang hindi ko pa rin maalala.Pero kahit ganoon, maingat pa rin ako.Sobra.Takot pa rin akong magtiwala nang lubusan.Takot akong magpapasok ng panibagong tao sa buhay ko dahil hindi ko alam kung ano ang mangyayari kapag bumalik na ang mga alaala ko.Paano kung magbago ang lahat?Paano kung may mga bagay akong malaman na sisira sa katahimikang unti-unti kong binubuo?Kaya kahit gusto kong

The Needy

Chapter 29Sydney's POV“So how was your exam, Mayee?”“Okay lang po, mukhang pasado naman,” natatawang sinabi niya sa akin habang naglalagay ng mga pinggan sa mesa.“Talaga? Mukhang pasado naman?”“Opo. Kung hindi pasado, kasalanan na ng examiner iyon.”Napatawa ako.“Aba, may confidence.”“Hindi po confidence, Ate. Dasal po.”“Magkaiba ba iyon?”“Kapag exam po, hindi.”Pareho kaming natawa.“Ah, Mayee,” bigla kong naalala. “I met Brandon's assistant, Allan. Do you know him?”“Si Allan po?”“Oo. Sabi niya, nakatira raw siya diyan sa tapat.”“Pero hindi ko pa siya nakita before.”Napaisip siya sandali.“Ah, si Allan po iyong medyo negrito at mukhang nasunog sa araw?”Napatawa ako.“Oo, siya nga.”“Nakilala mo na ba siya dati?” tanong ko.“Ah, ano po… parang nakita ko na siyang kausap ni Sir Brandon. Narinig ko rin iyong pangalan niya.”“He looks familiar kasi eh. I thought I met him somewhere.”“Saan naman Ate?”“I don't know. Pero parang I know him.”“Naku, Ate,” natatawang sabi ni M

Lovely Children

Chapter 30Brandon’s POV“Sasama ka na rin doon, Ana.”“Sige. Pero paano kaya ang mga bata?”“Papatulungan kita. May nakita akong malapit na elementary school doon.”“Sige, ikaw ang bahala.”Napangiti si Ana habang tumatango. Kita ko sa mga mata niya ang halong pananabik at pag-aalala bilang isang ina. Hindi naman biro ang ilipat ang buong pamilya sa ibang lugar, lalo na kung nasanay na sila sa buhay sa Maynila.Pero para sa akin, ito ang pinakamagandang desisyon.Mas nagustuhan ko na kasi sa Antipolo. Sariwa ang hangin, mas tahimik, at higit sa lahat, malapit ito kina Sydney. Isa pa, madalas nang hindi nakakauwi si Allan sa bahay dahil sa dami ng ipinagagawa ko sa kanya sa kumpanya. Halos sa opisina na siya natutulog kung minsan.Naaawa rin ako kay Ana.Kahit gaano kaganda ang mansyon ko sa Maynila, wala pa ring saysay iyon kung mag-isa niyang hinaharap ang bawat araw habang wala ang asawa niya.Maayos naman ang kalagayan nila doon. Hindi sila nagkukulang sa anumang bagay. Pero iba p

1 2 3 4

SCAN CODE TO READ ON APP