Todos los capítulos de แผนลับ... ลวงรัก: Capítulo 61 - Capítulo 69

ตรัสสาลากร่างที่แทบจะเหลือแต่จิตวิญญาณลงจากรถแท็กซี่ สองขาสั้น ๆ ไร้เรี่ยวแรงจนเกือบลากไปกับพื้น ร่างกายล้าจนแทบจะล้มพับอยู่ตรงล็อบบี้ คงเพราะพลังชีวิตโดนสูบไปจนเกลี้ยงจากเวรดึกเมื่อคืนต้องโดนยัยหัวหน้าโรคจิตแอบสาปแช่งแน่ ๆ ถึงได้เปลี่ยนจาก เวรดึก กลายเป็น เวรเยิน ขนาดนี้ ปกติงานในห้องยาไม่ได้หนักขนาดนี้ แต่โดนตามตัวออกมาช่วยที่ห้องฉุกเฉินด้วย เพราะเมื่อคืนมีอุบัติเหตุใหญ่แผนของเธอวันนี้ไม่มีอะไรมาก นอกจาก... ทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่ม ๆ นอน แล้วก็นอน แล้วก็นอน แล้วก็นอนนนนนชดเชยกับการเข้าเวรติดต่อกันมาหลายวัน แต่ดูเหมือนคำสาปแช่งจากยัยหัวหน้าโรคจิตจะยังไม่หมด เพราะสวรรค์ไม่เข้าข้างเธอแม้แต่น้อย ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาในห้อง สิ่งแรกที่เห็นในสายตา คือเรือนร่างอันสง่างามของแม่สามี นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟากลางห้องนั่งเล่น คล้ายกับราชินีแม่มดที่กำลังรอเหยื่อให้เดินเข้ามาติดกับดักดวงตาคมเฉียบจับจ้องมาทางประตู… มองร่างเล็กที่ชะงักเท้าไว้กลางอากาศ ไม่ยอมก้าวเท้าเดินเข้ามาในห้องตรัสสาลังเลในใจ จะถอยเท้ากลับออกไป แล้วไปขอนอนห้องยัยสองเพื่อนซี้ตัวแสบดีไหม ยังไม

ตลอดสามวันที่ผ่านมา สองสามีภรรยาไม่ได้เจอหน้ากันเลย แม้แต่โอกาสจะคุยเรื่องของนัยนาที่ตั้งใจไว้ก็ไม่มี เวลาที่เธอว่าง เขาก็ติดผ่าตัด ทุกครั้งที่เขาว่าง เธอก็ต้องเข้าเวร และเธอไม่อยากคุยเรื่องสำคัญผ่านโทรศัพท์ยิ่งช่วงสองสามวันนี้ มีเคสอุบัติเหตุใหญ่ติดกันหลายเคส เมื่อวานก็มีรถทัวร์ที่พานักเรียนไปทัศนศึกษาพลิกคว่ำ คนเจ็บกระจายกันอยู่หลายวอร์ด ในโรงพยาบาลวุ่นวายจนเหมือนเป็นสนามรบย่อม ๆผู้ปกครองของเด็ก ๆ มากันเต็มหน้าโรงพยาบาล นักข่าวก็พากันแห่มาทำข่าว พื้นที่ที่ควรสงบเพื่อรักษาผู้ป่วย กลับวุ่นวายกว่าทุกวันและสามีสุดที่รัก... ในฐานะผู้อำนวยการ และศัลยแพทย์ทรวงอก ต้องรับบทหนักกว่าใคร ไม่มีเวลาแม้แต่จะพักผ่อนดี ๆ เธอทำได้เพียงส่งข้าว ส่งน้ำ ส่งของบำรุงผ่านทางเลขาส่วนตัวของเขาเท่านั้นคนอย่างน้ำขิงถือคติ ลืมอะไรก็ลืมได้ แต่จะลืมอ้อนหลัวไม่ได้! ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะกระจกดังขึ้นหน้าช่องติดต่อของห้องยาภานิกาที่กำลังจัดของเตรียมตัวลงเวรเช้าพลันหยุดมือ หันไปเปิดบานกระจกหน้าต่างเลื่อนออก“ติดต่อเรื่องอะไรคะ”หญิงวัยกลางค

ครึ่งชั่วโมงถัดมา เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้นอีกครั้ง“เชิญครับ” เสียงทุ้มเรียบขานอนุญาตโดยไม่เงยหน้าขึ้นจากเอกสารที่อ่านอยู่ในมือประตูเปิดออกช้า ๆ ชายหนุ่มทำเพียงแค่เหลือบตาขึ้นมองผ่านกรอบแว่นเพียงแว่บเดียว ตามด้วยเสียงถอนหายใจที่แสดงออกถึงอาการเหนื่อยใจลึก ๆ ไม่รู้เลยว่าใครเป็นคนเข้าหาใครกันแน่ ระหว่างแม่ของเขา หรือกิตติยานางเอกเบอร์ต้นที่มองดูแบบไม่ผ่านสมองให้ต้องเหนื่อยกลั่นกรอง ก็รู้ว่าอยากจะได้บทลูกสะใภ้ตระกูลเพทาพิทักษ์เต็มประดาแต่ก็ต้องถามเขาก่อน... ว่าเขาจะ ‘เอา’ ไหม!คนที่เดินนำเข้ามาก่อนคือบุคคลที่เขาไม่อยากเจอที่สุดในช่วงเวลานี้ มารดาบังเกิดเกล้าตามหลังมาคือหญิงสาวในชุดเดรสเรียบหรูสีฟ้าอ่อนราคาแพง ให้ความรู้สึกอ่อนหวาน เพราะเจ้าตัวต้องการให้ลุคของตัวเองในวันนี้แลดูประหนึ่งนางฟ้านางสวรรค์ผู้มีใจโอบอ้อมอารี สะโพกกลมมนพลิ้วไหวตามจังหวะ รองเท้าส้นสูงที่กระทบพื้นอย่างมั่นใจ มีผู้จัดการสาวร่างอวบเกาะชายกระโปรงตามมาติด ๆใบหน้าสวยคลี่ยิ้มละมุนถูกจัดไว้อย่างพอเหมาะพอดี ให้ดูอ่อนโยน และน่าทะนุถนอมให้มากที่สุด แต่มันใช้ไม่ได้ผลกับช

เวลาหนึ่งทุ่มตรง ห้องยาใหญ่ของโรงพยาบาลยังไม่วายคลาคล่ำไปด้วยเสียงจัดยา เภสัชกรประจำแผนกเกือบสิบชีวิตยังนั่งประจำตำแหน่งกันอย่างแข็งขันนับรวมหญิงสาวที่ใคร ๆ ต่างก็แอบลงมติกันลับหลังแล้วว่า 'สวยกว่านางเอกเบอร์หนึ่ง' กับ 'ปากแจ๋วระดับท็อป' อย่างภรรยาตัวน้อยของท่านผู้อำนวยการหนุ่มหล่อ ที่ปะทะกับแม่สามีและนางเอกเบอร์หนึ่งไปเมื่อตอนกลางวัน ตอนนี้ยังคงก้มหน้าคัดแยกยามือเป็นระวิง แม้จะหมดเวรเช้ามาแล้วก็ตามวันนี้เธอไม่ควรจะต้องนั่งตรงนี้ด้วยซ้ำ แต่เพราะคุณหัวหน้าที่รัก… สั่งให้สลับเวรกับเจ้าหน้าที่อีกคน ด้วยเหตุผลว่า 'อีกฝ่ายต้องพาลูกไปหาหมอ'“น้ำขิง”ตรัสสาขนลุกซู่ทันทีที่ได้ยินเสียงเรียกชื่อแบบปกติจากคนที่ไม่น่าจะยอมเรียกชื่อเธอดี ๆ ได้ มือเล็กไม่ได้หยุดทำงาน เพียงแค่ปรายตามองไปที่คนพูดเล็กน้อยนึกถึงผี ผีก็มา คริคริ“มีอะไรให้รับใช้คะ ท่านหัวหน้า”หญิงวัยห้าสิบที่แต่งตัวด้วยชุดตัวในสีสันจัดจ้าน คลุมทับด้วยกราวน์สั้น ยืนกอดอก ส่งยิ้มแปลก ๆ มาให้ ไม่นำพาต่อน้ำเสียงยียวนกวนประสาทที่อีกฝ่ายจงใจพูดใส่จู่ ๆ ตรัสสาก็รู้สึกถึงความผิดปกติ