หลังมื้ออาหารที่เต็มไปด้วยความอึดอัดจบลง ณณณที่นั่งมองหญิงสาวกินเงียบ ๆ มาตลอดก็ลุกขึ้นเดินมาหยุดตรงหน้า ทันทีที่เธอเงยหน้าขึ้นมอง สองแขนแกร่งก็รวบร่างบางขึ้นแนบอกทันที“คุณนนท์ จะทำอะไร ปล่อยฉันนะ!” ตรัสสาร้องประท้วง แต่ไม่กล้าดิ้นแรง เพราะตอนนี้เธออยู่ในชุดคลุมอาบน้ำ ที่มีเพียงเชือกเส้นเดียวคาดเอวไว้หลวม ๆอย่างหมิ่นเหม่ชายหนุ่มไม่ตอบ แต่สองขาไม่หยุดเดิน เขาพาเธอเดินตรงไปยังโซฟาตัวยาว แล้วทิ้งตัวลงนั่งพร้อมล็อคเอวบางไว้บนตัก แขนแข็งแรงโอบกระชับจนร่างบอบบางแทบจะจมไปกับอกกว้าง“ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ! ฉันไม่อยากอยู่ใกล้คุณ” เธอพยายามดิ้น ทั้งผลัก ทั้งเบี่ยงตัว แต่ยิ่งขยับ ชายเสื้อคลุมก็ยิ่งเลิกขึ้น จนเผยให้เห็นเนื้อผ้าบางเบาของชุดชั้นในที่ซ่อนตัวอยู่ดวงตาคมกริบจับจ้องรอยแหวกนั้นด้วยแววตาล้ำลึก ใบหน้ามืดครึ้มคล้ายคนที่กำลังควบคุมบางสิ่งที่ยากเกินจะต้านทาน โดยเฉพาะความตึงแน่นที่กึ่งกลางกาย เมื่อมันกำลังพองตัวอยากออกมาทักทายมือหนาเคลื่อนลงต่ำไปสัมผัสต้นขาเรียวนุ่มใกล้จุดอ่อนไหว ทำเอาคนบนตักสะดุ้งวาบหยุดดิ้นทันที“ถ้าไม่อยากเป็นเมียพี่ตอนนี้ ก็อย่าด
Read more
LOGIN
