All Chapters of Mafya Patronunun Sahiplendiği Kadın: Chapter 71 - Chapter 80

Donup kaldım."Ben... sadece duydum," diye kekeledim. "Belki annem söylemiştir. Ya da başka biri. Bilmiyorum..."Cevap vermedi.Ne kabul etti ne de karşı çıktı.Sadece beni, bir bulmacayı çözmeye çalışır gibi izledi.O bakıştan nefret ediyordum. Bir şeylerin ters olduğunu anladığı anlamına geliyordu.Kendime tekme atasım geldi.Hızla konuyu değiştirdim."Baba, eminim arkadaşların vardır. Herkesin Asher'la evleneceğimi bilmesi sonuçta bir şey ifade etmeli. Bir bağlantın, kullanabileceğin bir kozun olmalı. Sadece iyi olduğunu bilmek istiyorum."Bana baktı.Yüzünden suçluluk, endişe ve kararsızlık geçti.Bir şey söylemek için ağzını açtı ama sonra—Annemin sesi havayı yarıp geçti."Umarım bunu gerçekten ciddi ciddi düşünmüyorsundur."İkimiz de ona döndük."Kulak mı misafir oluyordun?" diye suçladım."Kulak misafiri olmuyorum. Burası benim evim," diye tersledi.Gözlerimi devirdim.Beni görmezden gelip babama baktı."Onun boş umutlarını beslemeyi bırakmalısın. Bu genç ada

Hamileydim.Elimde gebelik testi vardı. Değişecekmiş gibi ona bakıp duruyordum.Asher'ın çocuğuna hamileydim.Planım gerçekleşmişti.Sonunda onunla, en başta olması gerektiği gibi birlikte olacaktım.Artık engel yoktu.Beklemek yoktu.Bu bizim geleceğimizdi.Ailemizdi.Gülümsemeyi bırakamıyordum.Asher'a koşmak, ona her şeyi anlatmak, sevincin aramızda patlamasına izin vermek istiyordum.Ama bunun beklemesi gerektiğini biliyordum.Önce yapmam gereken bir şey vardı.En az bunun kadar önemli bir şey.Gebelik testini kot pantolonumun cebine koydum, bir an nefes aldım ve merdivenlerden aşağı indim.Annemle babam salondaydı.Babam kitap okuyordu. Annem televizyon izliyordu; kollarını göğsünde kavuşturmuştu.İçeri girdim.Bunu gizleyemiyordum.Mutluluk yüzümü güneş gibi aydınlatıyordu.İlk annem fark etti.Gözleri bir anda bana döndü, kısıldı.Elini babamın koluna vurdu, ardından onu daha sertçe dürttü.İkisi de bana döndü."Ne oldu, Ariella?" diye temkinle sordu anne

"Ariella, bu bebeği doğuramazsın.""Doğurabilirim," diye hiç duraksamadan cevap verdim."Beni dinle—""Hayır. Seninle konuşmak istemiyorum," diye tersledim. "Ne yapmamı istiyorsun? Kürtaj mı olayım?""Ariella, benimle babanın hayatı tehlikede. Aile soyumuz tehlikede. Hepimizin ölmesini gerçekten istiyor olamazsın.""Bir hayata karşı birçok hayat, öyle mi?" diye tükürdüm. "Ama o tek hayat benim hayatım. Bu da benim çocuğum. Kız ya da erkek, onu koruyacağım. İstediğin şey kürtajsa, hayır, yapmayacağım. Bu bebeği doğuracağım.""Ariella, lütfen mantıklı ol."Sesi titriyordu."Patronun bunu umursayacağını mı sanıyorsun? Asher'ın umursayacağını mı?""Elbette umursayacak!" diye bağırdım. "Bu onun çocuğu. Beni seviyor. Bu çocuğu da sevecek. Beni bebeğimi öldürmeye yönlendirebileceğini mi sanıyorsun? Yapmayacağım! Asla yapmayacağım!""Ariella, lütfen... mantıklı ol," diye yeniden yalvardı. "Çok korkuyorum. Patron öğrenirse senin Asher'la evlenmene gerçekten izin vereceğine mi inanıyor

Ağladım.Sadece gözyaşlarıyla değil.Sesimle, titrememle, bütün bedenimle.İnsanı soyup savunmasız bırakan türden bir ağlayıştı bu.Babam beni kendine çekti.Güçlü, sıcak kolları sessiz bir kalkan gibi etrafımı sardı.Bir şey söylemedi.Yalnızca beni tuttu, sırtımı okşadı, göğsümdeki uğultudan duyamadığım şeyler fısıldadı.Beni yatıştırmaya çalıştıkça daha çok dağıldım.Ağlamayı sürdürdüm.İçimde hiçbir şey kalmayana kadar.Gözyaşı yoktu.Söz yoktu.Yalnızca sessizlik.Önümdeki boşluğa baktım.Gözlerim açıktı ama hiçbir şey görmüyordum.Her şeyi hissediyordum.Sonra konuştu."Ne karar verirsen ver... artık yetişkinsin. Sana söylediğim gibi, ölmekten korkmuyorum. Korktuğum tek şey seni, değerli kızımı kaybetmek."Sesi biraz kırıldı.Bunu duymak acıttı."Yaptığım her şey hep senin içindi. Her şeyden önce seni düşünürüm. Bu bebeği doğurmak istiyorsan, Asher'a söylemek istiyorsan, kaçmak istiyorsanız... ne olursa olsun arkandayım. Her zaman."Alnımdan öptü.Nazikçe.

Ona gözlerimi kıstım."Onun için gerçekten süslenmemi mi bekliyorsun?""Evet, yapacaksın.""Patronu bekletemeyiz tabii," diye alayla mırıldandım."Seni ne kadar güzel gördüğünde, sırf onun için ne kadar uğraştığını gördüğünde kızmaz," dedi; sesine telaş sinmişti."Aşağıya inip gecikme için özür dilediğinde, yalnızca kendini düzgün bir şekilde sunmak istediğini söylediğinde anlar. Buna saygı duyar. Ama bu hâlinle aşağı inersen..." Öfkeyle beni işaret etti. "Bunu isyan olarak görür. Seni sorun olarak görür. O adam saygısızlığa tahammül etmez."Ona baktım. Göğsümde öfke kabarıyordu."Benden ne istiyorsun?" diye bağırdım.Yüzündeki ifade kırıldı."Seni tehdit olarak görmeye başlamasını istemiyorum," dedi alçak sesle. "Çünkü görürse... evlendikten sonra ne yapacağını kim bilir."Güçlükle yutkundum."Başını eğip rolünü oynarsan ilgisini kaybeder. Çok geçmeden metreslerine döner," diye devam etti. "Ama ona karşı gelir, daha en baştan diklenirsen sana takıntı yapar. Sonra da seni kı