Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

Luca bir süredir araba kullanıyordu. Ne kadar zamandır yolda olduğumuzu bilmiyordum. Şehri geride bırakmıştık; evlerin yerini uzun, kıvrımlı yollar ve sık ağaç kümeleri almıştı. Ama saate bakmıyordum. Asher'a söyleyeceğim her şeyi zihnimde tekrar tekrar kurmakla meşguldüm.Yol uzadıkça içimdeki gerginlik de düğümleniyordu. Koltuğumda kıpırdanıp Luca'ya döndüm."Neden hâlâ varmadık? Bu yol hiç bitmeyecekmiş gibi..."Bana bir göz attı, sonra omuz silkti. "İstediğim kadar hızlı sürebilirim, tabii. Ama senin ölümünden sorumlu olmak istemiyorum. Başına bir şey gelirse Asher'ın beni iki kez öldüreceğinden eminim. O yüzden hız sınırına uyuyorum."Hayal kırıklığıyla iç çektim. "Bu arabada oturmaktan yoruldum. Sadece Asher'ı görmek istiyorum."Alçak, eğlenmiş bir kahkaha attı. "'Asher'ı görmek istiyorum. Asher'ı görmek istiyorum,'" diye şarkı söyler gibi benimle dalga geçti, sonra kendi kendine güldü.Kaşlarımı çattım. "Nesi komik?""Hiçbir şey." Sırıttı. "Onu gerçekten seviyorsun, değil

Çirkin çirkin ağladım.Kocaman, çirkin, abartılı hıçkırıklarla.Ama umurumda değildi.Dramayı istiyordum. Her zaman kontrollü, sakin ve soğukkanlı olmayan yanımı görmesine ihtiyacım vardı. Çünkü Asher'ın beni hâlâ gerçekten seven yanına ulaşamazsam bugün buradan elim boş ayrılacaktım.Bir daha da şansım olmayacaktı.Buradan çıkar çıkmaz Luca'yla konuşacağını ve bir daha ona ulaşamamamı sağlayacaklarını biliyordum.Bunu düzeltmek için yalnızca iki günüm kalmıştı. Bizi kurtarmak için bir günüm vardı. Aşkımız uğruna savaşmak için sahip olduğum her şeyi kullanmaya hazırdım; her gözyaşını, her numarayı, her gerçeği."Ne halt... neden ağlıyorsun?"Birden sesini duydum. Artık daha yakındı.Bir şey söyleyemeden beni göğsüne çekti. Kolları beni sardı. Bedenim titrerken sırtımı usulca sıvazladı, saçlarımı okşadı, beni sabit tuttu. Alçak sesle yumuşacık sözler fısıldıyor, beni sakinleştirmeye çalışıyordu.İşe yaradı.Sonunda hıçkırıklar hafif hafif burnumu çekiştirmeme dönüştü. Cebinde

Asher elimi üzerinden çekmeye çalışırken inledi ama onu kazağından kendime çektim ve öpmeye başladım.Dudaklarını hafifçe ısırıp emdikten, onlarla oynadıktan sonra ağzını bana açtı. Öpücüğüme gerçekten karşılık vermeye başladı.Elleri boynuma giderken kapüşonlu üstümü başımdan çekti. Ben de bu fırsatla üstümün fermuarını açtım, çıkardım ve bir kenara attım. Altımda askısız pembe kısa bir üst kalmıştı.Hoşnut bir ses çıkardı. Ben de üstümü çıkarmaya başladım ama elini elimin üzerine koyup beni durdurdu.Geri çekildiğinde ayağa kalktım. Önünde durup kısa üstümü çıkardım. Ardından kotumun düğmesini ve fermuarını açıp onu da üzerimden sıyırdım.Şaşkınlıkla bana baktı. Gözlerindeki ifadeyi okuyamıyordum ama beni istediğini biliyordum. Orada saf bir arzu vardı. Yine de bana duyduğu isteğe direniyor gibiydi.Hâlâ donup kalmışken üzerine çıktım. Ona ulaşır ulaşmaz ensemi kavradı, parmaklarını saçlarıma geçirdi ve yüzünü boynuma gömdü.Memnuniyetle çıkardığı o erkeksi ses karnımın derinl

Asher'ın ağırlığının altındaydım.Üzerimdeydi. Ağırdı.Silah sesleri çığlık atmak istememe neden oluyordu ama Asher elini ağzıma kapattı.Bir saniye sonra yanımızdaki kız çığlık atarak koşmaya başladı. Bizden uzaklaşırken silah sesleri de onun peşinden gitti.Asher birkaç dakika boyunca, bana saatler gibi gelen bir süre boyunca, beni yere bastırarak üzerimde kaldı.Sonra, "Şşşt," dedi ve ayağa kalktı.Hafifçe inledi.Ne olduğunu soracakken Asher parmağını dudaklarına götürüp tek kelime etmeden susmamı işaret etti.Kızın koştuğu yönün tersine, Luca'nın peşinden yürümeye başladık.Daha birkaç adım atmıştık ki yeniden çığlıklar duyduk.Acı dolu çığlıklar...Sonra her şey sustu.Luca nefesinin altında, "Siktir," diye mırıldandı ve koşmaya başladı.Asher da arkasından koştu, elimi çekti.Koşuyorduk.Nereye gittiğimizi bilmiyordum ama konuşmamam, sadece koşmam gerekiyordu.Koştuk.Koştuk.Sonra takılıp düştüm.Elimi tutan Asher sarsıldı ama hemen geri döndü.Özür dilemek

Kalbim sanki dibe çöktü.Vurulmuş muydu?Haklıydım. Beni korumak için üzerime kapandığı, beni yere bastırıp susturduğu ilk andan beri bir şeylerin ters gittiğini biliyordum.Gözlerimin ardında sıcak gözyaşları birikti. Hızla yükseldiler ama onları geri tuttum.Asher'ın şu an en son ihtiyacı olan şey, benim yine parçalandığımı görmekti.Yine de kendime engel olamadım. Sesim, sabit tutmak için ne kadar uğraşsam da titreyerek fısıltı hâlinde çıktı."Vuruldun mu?"Ne kadar korktuğumu belli etmemek için kendime yalvarırcasına onu dikkatle izledim.Ama Asher bana bakmadı bile.Sorumu tamamen görmezden geldi. Tek kelime etmeden kapüşonlusunu sert, sarsak hareketlerle üzerinden çıkardı.Altında bir tişört vardı. Tişörtünü kaldırdığı anda kolu ve böğrü boyunca kan bulaştığını, kanın ağır ağır aşağı süzüldüğünü gördüm.Artık saklayacak bir şey yoktu.Rol yapacak hâli de.Daha önce hiç vurulmuş birini görmemiştim.Şimdi ise o kişi Asher'dı.Benim Asher'ım.Onu bu hâlde görmek...