Leo’s POV "Huwag mong daanin sa pormal na pananalita at magandang tindig ang pagkakamali mo, hijo." Matalas ang boses ni Tita Adele habang itinutok niya ang hawak niyang gasera sa aking dibdib. Kahit nakayuko ako bilang tanda ng paggalang, mararamdaman ang tensyon sa pagitan naming dalawa sa loob ng maliit na sala. Si Chloe ay mabilis na humakbang sa gitna namin, ang kanyang mga kamay ay nakahawak sa aking braso na tila ba natatakot na bigla akong maglaho o magalit. "Tita, pakiusap..." pagsusumamo ni Chloe, ang boses ay nanginginig sa pagitan ng proteksyon at hiya. "Huwag po ngayon." "Hindi, Chloe. Umalis ka riyan," seryosong utos ng matanda bago muling tumingin sa akin nang diretso. "Bilyonaryo ka man sa Maynila, Leo Villafuerte, pero dito sa pamamahay ko, isa ka lang lalaking nagpaiyak sa pamangkin ko. Ang pag-aasawa at pagbuo ng pamilya ay hindi parang kontrata sa negosyo na kapag gusto mong bawiin ang ari-arian mo ay darating ka na lang nang may dalang mamahaling sasakyan.
Read more