جميع فصول : الفصل -الفصل 45

Aria's point of view Bumagsak ang katahimikan sa sala. Ramdam ko ang biglang pagbaba ng temperatura ng paligid habang unti-unting rumehistro sa utak ko ang sinabi niya. Sinundan sila? At nasa labas pa talaga na? Napatingin ako kay Ingrid na ngayon ay napakapit na rin sa gilid ng sofa, bakas ang labis na pag-aalala sa mukha para sa ari-arian, at higit sa lahat, sa buhay naming lahat na nandito sa loob. Pero bago pa man ako tuluyang lamunin ng panic, isang malalim at sarkastikong tawa ang kumawala sa lalamunan ni Roigie. Inayos niya ang pagkakatayo niya, binalewala ang mga mantsa ng dugo sa kanyang damit, at lumingon sa assistant ni Dax nang may malamig at kalmadong ekspresyon. "Hayaan mo sila," utos niya, ang boses niya ay parang wala manlang bakas ng kahit na anong takot. "Hanggang gate lang sila. Don't underestimate the people of Dax and Leonhardt." Bahagyang natigilan ang assistant, na para bang natauhan sa narinig. "The perimeter of this resort village is heavily fortifie

    Aria's point of view Sa gitna ng nakatutulig na putukan sa labas at sa halos kawalan ng hangin dito sa loob ng reinforced storage room, kanina ko pang sinusubukan na pinapakalma ang sarili ko. Niyayakap ko pa rin ang mga tuhod ko habang si Ingrid naman ay panay ang pindot sa screen ng phone niya, nagbabakasakaling bumalik ang signal para matawagan muli ang asawa niya.Bakit ba umabot sa ganito?Sumasakit ang ulo ko kapag naaalala ko ang mga huling piraso ng alaala ko bago ako mapadpad sa sitwasyong ’to. Naalala ko si Tita Victoria. Bahagya akong napaigtad nang maramdaman kong mag-vibrate ang phone ko sa bulsa ng aking hita. Naligtas ko pala ’to nung tumakbo kami kanina. Agad ko itong hinugot at nasilaw sa liwanag nito. Isang pamilyar na pangalan ang nag-flash sa screen.Victoria Calling...Napatitig ako sa pangalan niya. Wow. Parang after a decade, nakatawag na rin siya sa wakas. Anong himala at naisipan nung baba