All Chapters of Savage Command : Chapter 21 - Chapter 30

40 Chapters

Ch. 21: Game

Aria's point of view "Sige, stay here. Kukuha lang ako ng first aid kit sa kusina," sabi ko kay Roigie na kasalukuyan nang naupo sa sofa, parang siya na ang may-ari ng mansyon. Tumango lang siya, pero hindi man lang inalis ang tingin sa akin. Yung titig na 'yon, parang sinusuri pati kaluluwa ko kung may tinatago ba akong ibang agenda. "Don't take too long, little bird. Baka magbago isip ko at sa ibang paraan ko na lang sisingilin 'yang utang mo." Umirap ako sa hangin at dire-diretsong naglakad. Ulol, sa isip-isip ko. Hindi naman siguro siya magkakaroon ng rabies diba? Hindi 'yan. Baka nga kailangan niya pa ng tetanus shot, pero hindi dahil sa akin, dahil sa kakapalan ng mukha niya. Lumiko nalang ako papuntang kwarto. Pagkapasok ko sa kwarto ko, nilock ko agad ang pinto at huminga nang malalim. Humiga ako sa kama at kinuha ang phone ko. Time for the emergency meeting. Bahala muna ang ibang emergency diyan sa tabi. Tinawagan ko kaagad 'yung group chat namin na ' ❤️‍🔥Batang Hamog

Ch. 22: Gone

Aria's point of view Bitbit ang first aid kit, dire-diretso akong lumiko patungo sa kusina imbis na pumunta sa sala kung saan naghihintay ang naniningil kong bilyonaryo. Kung akala ni Roigie Villarreal na mapipiga niya ako sa mga sikreto ng buhay ko nang ganoon kadali, nagkakamali siya. Gagamitin ko ang pasta tactic ni Khara. Walang nakatataas sa hilaw na CEO na yun, ah, tingnan ntin kung hindi pa lalambot sa carbonara yun, pampahaba rin yun ng buhay, e. Mabilis kong inilapag ang first aid kit sa kitchen island at nagmamadaling nagbukas ng refrigerator. Kumuha ako ng all-purpose cream, bacon, at mushrooms na parang kusinera na hinahabol ng curfew. Errr. Parang naging props ko na lang pala ang first aid kit. "Anong ginagawa mo?" Halos mapatalon ako sa gulat nang marinig ang baritono at malamig niyang boses mula sa may pintuan ng kusina. Paglingon ko, nakasandal na si Roigie sa may hamba ng pinto. Ang magkabilang kamay niya ay nakapamulsa sa kanyang mamahaling slacks. At siyempre,

Ch. 23: For you

Roigie's point of view "What do you mean he’s gone? I told you to keep an eye on him at the hospital." Ang malamig na hangin ng kusina ang sumalubong sa boses ko habang hawak ko ang phone. Nararamdaman ko pa rin ang bigat ni Aria na nakasampa sa ibabaw ng counter, ang mga binti niya ay nakapulupot pa rin sa bewang ko. Minutes ago, I was ready to lose my fvcking mind inside her. Pero ang balita mula sa tauhan ko sa kabilang linya? It was enough to freeze the blood in my veins. "Boss, sorry talaga. Ch-ineck ng mga nurse 'yung room niya para sa clearance ng serye ng surgery niya sa panga, pero bintana na lang ang nakabukas. May sumundo sa kanya, Boss. Professional ang gumawa. Malinis ang pagkakabili sa mga CCTV," sagot ng tauhan ko, nanginginig pa ang boses sa takot. Dapat lang. "Clean it up. Don't let the media get a hold of this. At magtago na kayo bago ko kayo mismo ang magbaon sa semento," seryoso at walang emosyon kong utos bago ko marahas na pinatay ang tawag. Fvck. Luig

Ch. 24: Sympathy

Aria's point of view Nakasandal pa rin ako sa dibdib ni Roigie habang nakapalupot ang mga braso niya sa bewang ko. The warmth of his body was comforting, pero ang utak ko? Hindi ko na lang talaga alam kasi sobrang gulo. Overload na ata sa information. Una, yung memory ko na parang sirang bintana; pangalawa, si Luigi na biglang nag-ala-Houdini at nakatakas sa ospital kahit basag ang pa panga; at pangatlo... itong damuhong lalaki na 'to, seryosong-seryoso sa pagiging protective guardian angel ko.The way his heart beat steadily against my back, the way he murmured Only for you' against my hair... it felt too real. Too heavy for a simple business-merger-gone-wrong situation.I cleared my throat, trying to find my voice amid the tension. "Roigie.""Hm?" he hummed, his chin resting lightly on my shoulder. Hindi niya pa rin binibitawan ang pagkakayakap sa akin.Humarap ako nang bahagya sa kanya, ignoring how close our faces were. I looked straight into those dark, intense eyes. "Seryos

Ch. 25: Ex-fiancée

Aria's point of view Nanginig ang buong katawan ko habang nakatitig sa screen ng phone ko. My heart hammered violently against my ribs. Sino pa ba? Sino pa ba ang tatawag sa akin ng ganito na parang nakalaya sa mental institution nang may kasamang ganiyang nakakadiri at kabalastugang banta? I connected the dots within seconds, and the sudden realization made my vision blur. Si Luigi lang naman ang nag-iinit ang dugo sa akin at kay Roigie ngayon matapos ang nangyari kagabi. He escaped the hospital, and now, he was here. Hunting us down like wild animals in a crowded room. Panic seized me. Defying Roigie’s strict command, bigla akong nagpalinga-linga sa paligid. I scanned the faces of the people passing by, the business executives, the socialites, the waiters carrying trays of champagne. Nasaan siya? Is he watching from the balcony? Is he hiding behind those heavy velvet curtains? Ang bawat taong lumalapit sa direksyon namin ay biglang nagmukhang banta sa paningin ko. "Aria, stop

Ch. 26: Chaotic

Aria's point of view "Aria, right?" Isang matamis pero plastik na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Gracia habang dahan-dahan niyang ibinabalik ang kulay-gintong lalagyan ng lipstick niya sa kanyang mamahaling designer clutch. Inayos niya ang pagkakahawi ng mamahalin niya ring dress, tinitingnan ako sa salamin na parang isang basahan na naligaw sa five star hotel. "I've heard stories about you. Well... more like nakita ko kayo ni Roigie sa labas kanina. Look at you, mukhang maayos ka naman pala," panimula niya, ang boses niya ay swabe at parang walang bahid ng galit, pero kung titigan mo ng mabuti ang mga mata niya. Kitang-kita ang talim. Magsasalita pa lang sana ako para bweltahan ang ka-plastikan niya nang biglang bumukas nang marahas ang pinto ng restroom. Pumasok ang tatlong babaeng halatang may tama na ng alak, may dala pa silang baso ng cocktail na muntik nang matapon sa sahig. "Oh my god, Gracia! You'r

Ch. 27: Drunk

Aria's point of view Ano ba naman ulit 'yan! Hindi pa nga natatapos 'yung gala, aalis na naman agad kami? Palagi na lang kaming nagbo-bounce sa mga lugar na pinupuntahan namin! Parang kahapon lang, tumatakbo kami mula sa gulo kay Luigi, tapos ngayon, heto na naman. Kulang na lang lagyan ako ng gulong sa paa sa bilis naming lumayas. "Saan na tayo pupunta? Uuwi na agad?" nakasimangot kong tanong habang sumasakay sa passenger seat. "Yes, of course," maikli at tipid niyang sagot. Isinara niya nang marahas ang pinto bago siya mabilis na umikot patungo sa driver's seat. Tsk. Bahala siya sa buhay niya! Sobrang highblood na naman ng bilyonaryong hilaw na 'to, kulang na lang umusok ang tainga sa galit. Pagkaupo ko, pabagsak kong isinandal ang likod ko at padabog na kinuha ang phone ko mula sa bag. I opened my phone and chatted sa GC namin ng mga kaibigan ko para makichismis at mag-vent out ng frustration. Aria: Guys! Free ba kayo mamayang madaling araw? Takas lang ako rito sa mansyon. Nak

Ch. 28: Cold

Roigie's point of view "Mmmm... Roigie..."Ang daing ni Aria sa leeg ko habang nakasampa siya sa kandungan ko sa sahig ng sala ay sapat na para tuluyang mapatid ang natitirang wisyo ko. She was completely wrecked by the vodka, smelling sweet and dangerous all at once, totally oblivious to how close she was to getting ruined right on this carpet.Binuhat ko siya nang pabridal style, ensuring her head was tucked safely against my chest habang mabilis kong tinatahak ang hagdan paakyat sa kwarto niya. She was surprisingly light, but every movement of her body against mine felt like heavy friction.Pagpasok ko sa kwarto niya, dahan-dahan ko siyang ibinaba sa kama. The dim, high-contrast lighting of her room cast long, moody shadows on the pink aesthetic accents of her walls, a stark contrast to the dark, chaotic tension we just brought inside.I didn't waste time. I climbed over her, trapping her smaller frame under mine. Sumunod ako sa insti

Ch. 29: Fall

Aria's point of view "Shít..."Gusto kong pukpukin ng maso ang sarili kong ulo pagkadilat na pagkadilat ng mga mata ko. The sunlight hitting my room felt like a personal attack. Sobrang bigat ng talukap ko, at ang tuyong-tuyo kong lalamunan ay parang dinaanan ng disyerto. This is the ultimate, gold-standard consequence ng paglaklak ko ng dalawang bote ng vodka kagabi. My head was throbbing violently, bawat pintig ng ugat sa sintido ko ay parang may sumasayaw na drumline.Dahan-dahan akong bumangon, kapit-kapit ang kumot. Memory fragments from last night started flashing sa utak ko na parang sirang film. The text messages from Luigi... the escape from the gala... and then...Nanlaki ang mga mata ko. Napatingin ako sa suot kong cream midi dress. Medyo gusot na ito, pero suot ko pa rin. Oh my god. Naalala ko ang sarili kong sumasampa sa kandungan ni Roigie sa sala, ang pagbuhat niya sa akin paakyat, at 'yung mapusok na halikan namin dito sa kama. At

Ch. 30: Puzzle

Aria's point of view Matapos ang isang nakakabungol na katahimikan na tanghalian, narinig ko ang marahas na pag-vibrate ng phone ni Roigie sa ibabaw ng lamesa. He checked the screen, and immediately, his posture shifted into that lethal, calculated alpha state. Tsk. may lakad na naman 'to for sure. "I have to go," seryoso niyang paalam habang mabilis na itinatabi ang tablet niya. Sabi ko nga. "Dax found a potential lead sa safehouse na tinataguan ni Luigi sa labas ng probinsya. I need to meet him personally sa headquarters ng agency niya para i-coordinate ang deployment ng mga tauhan."Tumayo siya at lumapit sa akin. For a second, akala ko ay lalayasan niya lang ako nang tuluyan pagkatapos ng bangayan namin kaninang umaga, pero dahan-dahan niyang inabot ang tuktok ng ulo ko at marahan iyong ginulo. Aarrhhgg mukha ba akong aso?"Don't leave the house, Aria. I mean it," he muttered, his dark eyes burning with gravity before he turned around and wa

1 2 3 4

SCAN CODE TO READ ON APP