All Chapters of ปี 1975 นางร้ายทะลุมิติไปพร้อมระบบแม่เลี้ยงสุดโหด: Chapter 11 - Chapter 20

ช่วงนี้บ้านสามค่อนข้างสงบ ไม่รู้ว่าทำไมหลังจากสะใภ้สามลุกขึ้นมาเรียกร้องความเท่าเทียมให้ลูกสาวของสามี เสียงตำหนิ เสียงทุบตี แทบไม่มีให้ได้ยิน ซึ่งบ้านใหญ่ บ้านรองค่อนข้างแปลกใจโจวถิงทำทีเปิดหน้าต่างห้องนอนของตัวเองหลังไม่ได้เปิดมาสักระยะ หล่อนแทบเอาตัวเกยออกมานอกหน้าต่าง มองน้องสะใภ้สอนลูกเขียนหนังสือ“ซุนเจา อีกไม่กี่วันเปิดเทอมแล้ว บ้านสามไปสมัครเรียนให้สองพี่น้องคู่นั้นจริง ๆ เหรอ” โจวถิงหันกลับมาถามลูกชาย“ใช่”“แต่ย่าของลูกไม่ได้บอกว่าจะส่งเด็กบ้านสามเรียนนะ พวกเขาเอาเงินมาจากไหน” ซุนเจาขมวดคิ้วด้วยความไม่แน่ใจ เขาไม่ค่อยได้ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องในบ้านสักเท่าไร แต่ว่าถ้าลูกสาวบ้านสามได้เรียนหนังสือ สถานะในบ้านของเขาจะไม่มั่นคง “ไม่ถึงครึ่งเดือนจะเปิดเทอมแล้ว ย่ามีท่าทียังไง”“นอกจากพาน้องชายของลูกไปสมัครเรียน ย่าไม่ได้สนใจเด็กจากบ้านสาม” เรื่องนี้ทำให้โจวถิงหมดความกังวลไปได้บ้าง“ทำไมอยู่ ๆ บ้านสามถึงอยากส่งผู้หญิงไปเรียนหนังสือ อาสามไม่ได้ทำงานมีเงินเดือน จะเอาปัญญาไหนไปส่งคนเรียน พวกเขาต้องการเป็นภาระของพวกเรา”หลานชายคนโตของบ้านจากบ้านใหญ่ไม่ได้เรียนหนังสือ ซ

บ้านสามทำให้แม่ซุนเป็นลม ทำให้พ่อซุนที่ตอนแรกให้ลูกชายมาแก้ไขปัญหาไปก่อนต้องกลับมาก่อนเวลาเลิกงาน เขาคิดว่าเลิกงานค่อยมาถามถึงเรื่องราวช่วงบ่าย คาดไม่ถึงเลยว่าสุดท้ายเขาถูกลูกสะใภ้ไปตามให้มาจัดการน้องสะใภ้“พ่อต้องจัดการน้องสามและน้องสะใภ้นะคะ ถึงขั้นทำให้คุณแม่ล้มป่วยใช้ไม่ได้จริง ๆ” โจวถิงเป็นคนไปตามพ่อสามี แม้แต่แม่สามียังพูดไม่ได้ คนเดียวที่จะจัดการน้องชายสามีได้คือพ่อของเขาซุนม่านถิงหน้าซีดรีบเอ่ยแก้ต่าง “พ่อจะกล้ามีปัญหากับย่าเหรอคะ ป้าสะใภ้รองคิดมากหรือเปล่า” เนื่องจากสะใภ้รองตระกูลซุนไปโวยวายเพื่อตามพ่อสามีกลับบ้าน คนอื่นที่ไปรับจ้างจึงถูกหัวหน้าหมู่บ้านไล่กลับมาจัดการปัญหาภายในตระกูล“แม่เลี้ยงของแกนั่นแหละ!” โจวถิงหันมาตะคอกหลานสาว “อยู่ดีไม่ว่าดีพาเด็กนอกคอกพวกนั้นไปสมัครเรียน”ตอนแรกหลังคุยกับลูกชายโจวถิงไปหาแม่สามี เอ่ยหว่านล้อมเรื่องเงินตรงนั้น สามารถนำไปจ่ายค่าเช่าห้องให้ลูกชายได้ ไม่คิดว่าน้องชายของสามีจะเห็นด้วยกับคำพูดของภรรยา“พูดช้า ๆ ว่ายังไงนะ” พ่อซุนอายุไม่น้อยแล้ว เนื่องจากถูกลูกสะใภ้ลากกลับมาทั้งยังทำงานเหนื่อย สุดท้ายต้องลดฝีเท้าลงโจวถิงเหนื่

คำตอบที่หนักแน่นของลูกชายทำให้แม่ซุนโมโห ให้หลานชายไปตามหัวหน้าหมู่บ้านมาทำเรื่องแยกครอบครัวทันที แม่ซุนไม่เชื่อว่าบ้านสามจะอยู่รอดถ้าขาดบ้านใหญ่ หากแม่ซุนไม่โมโหคงสังเกตเห็นสีหน้าสะใภ้อีกสองคนหัวหน้าหมู่บ้านมาถึงเขาเอ่ยด้วยความใจเย็น “เจ้าสามซุนมั่นใจแล้วใช่ไหมเรื่องแยกครอบครัว ความจริงบ้านตระกูลซุนจะมีรุ่นที่สี่แล้ว แยกครอบครัวลดความวุ่นวายมันก็ดีเหมือนกัน”ซุนเจิ้งพยักหน้า “ผมคิดเรื่องแยกครอบครัวดีแล้วครับหัวหน้าหมู่บ้าน”แม่ซุนตัดสินใจ “ในเมื่อลูกชายอกตัญญูของฉันต้องการแยกครอบครัว หัวหน้าหมู่บ้านอย่ามาทำให้เขาเปลี่ยนใจ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าขาดฉันไปแล้วบ้านสามจะรุ่งเรือง ต่อให้บ้านใหญ่ตกต่ำก็ไม่เกี่ยวกับพวกเขา!”“ตระกูลซุนมีเงิน 756 หยวน ธัญพืช 200 ชั่ง แบ่งเงินเป็นผู้ใหญ่คนละ 50 หยวน เด็ก 25 หยวน ธัญพืชแบ่งคนละ 10 ชั่ง ที่เหลือเป็นกองกลางของบ้าน” หัวหน้าหมู่บ้านคำนวณตามที่แม่ซุนบอกจ้าวอี้เฟยรู้ดีว่ามันไม่ตรงกับจำนวนที่มี แต่ว่า “บ้านสามได้เงิน 200 หยวน ธัญพืช 60 ชั่ง อ้อ แล้วก็คะแนนทำงานของพวกเขา ตั้งแต่ต้นปีมาสามพ่อลูกทำงานได้เท่าไรก็เป็นของบ้านสาม”คนอื่น ๆ ในตระกูลซุ

การหยุดงานถึงสามวันทำให้คนอื่นเดือดร้อนไปด้วย ยิ่งไปกว่านั้นบ้านสามหยุดงานทั้งสามคน แต่คนในหมู่บ้านรู้ว่าบ้านสามซุนต้องการย้ายบ้าน ต่อให้มีปัญหาใครจะกล้ามีปากเสียงในเวลานี้“รีบ ๆ ขนของไปสิ พรุ่งนี้พ่อแม่ของฉันจะมาเยี่ยม มัวแต่ชักช้าอยู่ได้”ของขนออกไปยังไม่ถึงครึ่งห้องด้วยซ้ำ เป่าหนาน เดินเข้าห้องนอนส่วนตัวของจ้าวอี้เฟยแบบไม่เกรงใจใคร ซึ่งจะบอกว่าหล่อนไม่ผิดก็ถูก แต่ต้องให้เวลากันด้วยจ้าวอี้เฟยกอดอกมอง “พี่สะใภ้จะช่วยฉันขนของไปไหม ถ้าไม่ช่วยอย่าเข้ามาวุ่นวาย”ด้วยความที่บ้านสามมีห้องส่วนตัวเพียงสองห้อง จะว่าของเยอะก็เยอะแต่เมื่อเทียบกับสองบ้านก็น้อยกว่า พออัดอยู่ภายในห้องตอนย้ายของออกไปจึงลำบาก“บ้านสามไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลซุนแล้ว เรื่องอะไรที่ฉันจะให้ความช่วยเหลือพวกเธอ” เป่าหนานเชิดหน้าขึ้นจ้าวอี้เฟยกลอกตามองบน “ไม่ช่วยแล้วยังมาขัดขวางคนอื่น ออกไปสิฉันจะได้ขนของ”สาว ๆ กับพ่อของพวกหล่อนพากันไปทำความสะอาดบ้าน จ้าวอี้เฟยกับลูกชายช่วยกันเก็บของเพื่อเตรียมขนย้ายโจวถิงเดินเข้ามาภายในห้องอีกคน หย่อนก้นนั่งลงบนเตียงเตา ก่อนอุทานขึ้นมา “เตียงเตาใหม่แบบนี้อุ่นดีมาก

ซุนจื่อหร่วนและซุนเล่อเปิดเรียนเทอมแรกแล้ว จ้าวอี้เฟยค่อนข้างสบายเพราะแทบไม่มีอะไรให้ทำ แต่ถึงอย่างนั้นทุกวันหลังเลิกเรียน เธอจะคอยดูแลการบ้านของพวกเขา รวมถึงคอยสอนจุดที่พวกเขาไม่เข้าใจ “เป็นสะใภ้ตระกูลซุนมันสบายจริง ๆ ไม่อยากทำงานก็มีคนทำงานให้ อยากรู้เหมือนกันไม่มีเงินเดือนสามีของฉันแล้วบ้านสามจะอยู่รอดได้นานแค่ไหน” จ้าวอี้เฟยกำลังตากผ้าอยู่ข้างบ้าน คำพูดของพี่สะใภ้ทำให้เธอต้องหันไปมอง “ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าทำไมวันนี้พี่สะใภ้ทั้งสองถึงได้มาถางหญ้าหน้าบ้านตระกูลจ้าว” ปกติแล้วสองสะใภ้จะถางหญ้าไปให้หมูหน้าบ้านตระกูลซุน ต่อให้มันหมดพวกหล่อนต้องถางหญ้าใกล้ ๆ บ้าน ไม่ใช่มาบ้านตระกูลจ้าวที่ใช้เวลาเดินไกลกว่า “ก็แค่หญ้าใหม่ที่เพิ่งเกิด กลับคิดเติบโตข้างนอก จะดีกว่าอยู่เขตบ้านตระกูลซุนได้ยังไง” คำพูดของโจวถิงทำให้จ้าวอี้เฟยเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งด้วยความประหลาดใจ “แค่หญ้าแต่มาตามถางถึงที่นี่ หมายความว่าที่นี่เจริญกว่านะคะ” เพียงแค่ย้ายมาอยู่บ้านตระกูลจ้าวยังไม่ทันได้ทำอะไร คนจากตระกูลซุนกลับมาซ้ำเติมกันแล้ว ทั้งที่บ้านสามต่างยินดีใ