《ปราบพยศสามีอสูร》全部章節：第 61 章 - 第 70 章

ทว่าร่างกายของจิ้งจอกสาวกลับทรยศต่อความนึกคิด กลิ่นสาบตัวผู้ดุดันอันเข้มข้นที่อบอวลอยู่ทั่วชั้นบรรยากาศ ผสมผสานกับสัญชาตญาณสัตว์เพศเมียที่ถูกปลุกเร้าในฤดูผสมพันธุ์ ค่อย ๆ แทรกซึมและกระตุ้นให้ร่างกายของซินเกิดอาการติดสัดอย่างรุนแรงตามธรรมชาติ ร่องรูของนางเริ่มหลั่งน้ำหล่อลื่นออกมาเพื่อลดอาการเสียดสี ความเจ็บปวดในคราแรกแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวซ่านลึกล้ำจนสมองขาวโพลน“ฮ้า... ซี๊ดดด... แรงอีก... อัดเข้ามา! อร๊างงง... !!”จากขัดขืนกลายเป็นการยอมจำนนอย่างสมบูรณ์แบบ ซูซินแอ่นสะโพกผายโก่งโค้งขึ้นจากพื้นหิน แบะง่ามขาออกจนสุด เด้งสะโพกสวนรับแก่นกายใหญ่ยักษ์ร้อนจัดของตงตงที่เสือกแทงทะลวงชำแรกเข้าสู่รวงรังอันคับแน่นอย่างร่านสวาท ในจังหวะที่อสูรยักษ์กระทุ้งสะโพกเข้าใส่ กลีบเนื้อแดงก่ำถูกบดขยี้จนปลิ้นบานตามแรงอัด สองเต้าของนางกระเพื่อมไหวโยนตัวไปตามจังหวะกระแทกกระทั้นอันหยาบโลนในขณะที่ช่วงล่างถูกเติมเต็มจนจุกแน่น ซูซินที่ตกอยู่ใต้บ่วงราคะก็ไม่อาจปล่อยให้ตัณหาขาดตอน นางเอื้อมมือบางที่สั่นเทาไปกอบกุมองคชาตเขื่องยาวอีกท่อนของตงต้าที่จ่ออยู่เบื้องหน้า รูดรั้งแก่นกายที่ร้อนผ่าวแข็งตึงไปด้วยเส้นเลือดแตกร

ทันทีที่กลับมาถึงถ้ำหลัก หลินเว่ยยังไม่ทันได้นั่งพัก ร่างบางก็ถูกอ้อมแขนกำยำของสามีทั้งสี่รุมล้อมคลอเคลีย นวดเฟ้นสะโพกและไหล่บางอย่างโหยหาและแสดงความเป็นเจ้าของทันที“เว่ยเว่ย... เจ้ายอมรับเผ่าเสือขาวเป็นพันธมิตรง่ายดายเช่นนั้น...” ไป่หลงแค่นเสียงประชดชิดใบหูหอมกรุ่น ฝ่ามือหนาลูบไล้บีบเฟ้นบั้นท้ายอวบของนางอย่างมันเขี้ยว “คงไม่ใช่ว่า... เจ้าแอบติดใจสายตาของไอ้สืออู่นั่น แล้วคิดจะรับมันมาเป็นสามีอสูรตนที่ห้าหรอกนะ”“ใช่... สายตามันช่างน่าเจี๋ยนทิ้งนัก” หลี่เฟยบ่นอุบอิบพลางซุกไซ้ซอกคอขาวหลินเว่ยได้แต่ลอบถอนหายใจยาวเหยียด ดึงใบหน้าหล่อเหลาของพวกตัวผู้ขี้หึงออกห่างพลางเอ่ยอย่างอ่อนใจ“เลอะเทอะกันใหญ่แล้ว แค่พวกเจ้าสี่คน... ทั้งเสือดาว หมาป่า อินทรี แล้วยังเงือกจอมตะกละอย่างเจ้าอีก... ทุกวันนี้ข้าก็รับมือจนร่างจะพังอยู่แล้ว จะไปมีเวลาเหลือให้ใครอีก”คำตอบอันซื่อตรงของนางทำให้สี่อสูรหนุ่มชะงักกึก ก่อนที่พวกเขาจะหันมามองสบตากันโดยไม่ได้นัดหมาย แววตาของหลี่เฟย ซือหมิง ม่อเหยียน และไป่หลง พลันมีประกายความเจ้าเล่ห์และหื่นกระหายอย่างน่ากลัวรับมือไม่ไหวอย่างนั้นรึ?... ความคิดชั่วร้ายทว่าแฝงความร

ภาพการสมสู่ที่ดุดันและหยาบโลนนั้นสะท้อนอยู่บนผิวน้ำแร่ร้อน ซือหมิง ม่อเหยียน และไป่หลง ที่นั่งแช่ตัวอยู่ใต้น้ำ ต่างจดจ้องมองดูเรือนร่างของตัวเมียตัวน้อยที่กำลังถูกควบขี่ด้วยสายตาพร่าเลือน ลมหายใจของอสูรทั้งสามหอบฟืดฟาดหนักหน่วง แก่นกายยักษ์ที่ซ่อนอยู่ใต้น้ำของพวกเขากระตุกหงึกหงักคัดแข็งจนปวดร้าว ความกระสันพุ่งทะยานไม่หยุด ยามเห็นสะโพกผายของหลินเว่ยเด้งสวนรับแรงอัด และช่องทางรักที่แดงช้ำบีบรัดรูดรั้งลำลึงค์ของเสือดาวหนุ่มจนเมือกกามเหนียวข้นไหลทะลักเป็นฟองเหนียว“ซี้ดดด... ข้างในเจ้า... แน่นมาก” หลี่เฟยคำรามต่ำเสียงพร่าเหมือนสัตว์ร้ายติดสัดเสือดาวหนุ่มบีบขยำสองเต้าอวบอัดของนางจนปลิ้นล้นตามง่ามนิ้วและขึ้นรอยมือแดงช้ำ สะโพกสอบยังคงกระหน่ำกระแทกเข้าใส่เนินเนื้อสามเหลี่ยมอย่างไม่ออมแรง ทบทวนความทรงจำอันแสนหวานและป่าเถื่อนในครั้งแรกของทั้งคู่อย่างเย้ยหยันตัวผู้อีกสามตนหลี่เฟยยื่นมือหนาไปลูบไล้ใบหน้าสวยหวานที่อย่างลุ่มหลง หลินเว่ยที่นัยน์ตาเลื่อนลอยด้วยอารมณ์สวาท เผยอริมฝีปากดูดดึงนิ้วมือของเขาอย่างยั่วยวนโดยไม่รู้ตัว ยิ่งโหมกระพือให้ความกำหนัดของอสูรเสือดาวลุกโชน ขยับเอวสอบซอยแทงเข้าออกอย่

“ฮ้า...!”นางจิ้งจอกสาวแหงนเงยใบหน้า ถอนริมฝีปากออกจากความแข็งแกร่งอย่างกะทันหัน หยดน้ำลายใสเหนียว ยืดเป็นสายเชื่อมโยงระหว่างปากอิ่มและส่วนหัวหยักของหมาป่าหนุ่มซือหมิงไม่ปล่อยให้ความรัญจวนขาดตอน เขาฉุดร่างบางให้ลุกขึ้นมา บดจูบริมฝีปากบวมเจ่อแดงช้ำของนางอย่างดูดดื่มดุดัน ขณะที่มือขวายื่นลงต่ำจับท่อนเอ็นยักษ์จ่อเข้าหารอยแยกเยิ้มฉ่ำ หลินเว่ยยกสะโพกผายขึ้นรับ ยามเมื่อส่วนหัวบานใหญ่ดุนดันแทรกผ่านเมือกกามลื่นไหล มุดหายเข้าไปในร่องรูเปียกแฉะในพรวดเดียวจนมิดโคนภายใต้ม่านหมอกไอน้ำร้อนฉ่า อสูรทั้งสามต่างจับจ้องร่างเปลือยเปล่าของหลินเว่ยที่กำลังโยกคลึงสะโพกกระแทกกระทั้นขึ้นลงอยู่บนตักแกร่งของหมาป่าหนุ่มด้วยความหิวกระหาย ยามเมื่อบั้นท้ายกลมมนหวดสับลงบนหน้าท้องแปดลูกจนเกิดเสียงเนื้อบดเบียดของเหลวดัง แจะ แจะทั้งสามยิ่งสาวรูดแก่นกายของตนเองแรงขึ้น ราวกับกำลังร่วมสมสู่กระหน่ำแทงอยู่ในร่างของนางพร้อม ๆ กัน“อ๊ะ... อ๊า... อร๊างงง...!!”หลินเว่ยกรีดร้องเสียงแหลม ร่างบางเกร็งกระตุกหยัดตึงเมื่อความเสียวซ่านแล่นปราดเข้าสู่สมอง นางกระแทกสะโพกควบขย่มลำรักอย่างรุนแรง ส่งผลให้น้ำหวานฉ่ำเยิ้มพุ่งกระเซ็นออกมาจ

ม่อเหยียนสูดปากครางด้วยความเสียวสุดขีด ฝ่ามือหนาตะปบหมับบีบเคล้นสองเต้าขาวอวบของนางจนหยุ่นยวบเป็นรอยนิ้วมือแดงเถือก บั้นเอวสอบเร่งจังหวะตอกอัดถี่กระชั้นราวกับจะกระชากวิญญาณของคนใต้ร่างให้แหลกสลายคาอกตับ! ตับ! ตับ!...เสียงเนื้อหวดเนื้อเปียกชื้นรุนแรงขึ้นทุกที ใบหน้าที่บูดเบี้ยวด้วยความกระสันทรมานของนางจิ้งจอกสาว ยิ่งโหมกระพือเพลิงปรารถนาของอินทรีหนุ่มให้ลุกโชนบ้าคลั่ง บั้นเอวสอบของเขาทวีพละกำลังมหาศาล กระหน่ำตะบันเข้าใส่จนร่างบางสั่นไหวโยนตัวอย่างรุนแรงการสมสู่ที่ดุร้ายป่าเถื่อนเบื้องหน้า ยิ่งกระตุ้นให้สามีอสูรอีกสามตนที่เฝ้ามองด้วยใจจดจ่อบังเกิดความกระสันอยากจนแทบคลั่ง ทั้งสามนั่งหายใจหอบกระเส่าอยู่ในบ่อน้ำแร่ ยามเห็นร่องรักฉ่ำเยิ้มของตัวเมียตัวน้อยถูกอสูรอินทรีบดขยี้อย่างหยาบโลน องคชาตของพวกเขาคัดแข็งจนปวดร้าวไปหมด มือหนาของอสูรทั้งสามขยับรูดรั้งแก่นกายมหึมาของตนเองอย่างบ้าคลั่ง สะสมอารมณ์รักเข้มข้นเพื่อรอเวลาขึ้นไปรุมขย้ำร่างนุ่มนิ่มให้แหลกยับคาอก“อ่า... เว่ยเว่ย...”ม่อเหยียนกระแทกกระทั้นอย่างรุนแรงและเรียกชื่อนาง ลมหายใจหอบฟืดฟาดที่พ่นออกมาทางจมูกเริ่มมีเสียงดังรุนแรงขึ้น“อ๊ะ