All Chapters of ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน: Chapter 371 - Chapter 380

404 Chapters

บทที่ 371

บริเวณลานดินที่จอดรถหน้าประตูสุสาน ผมเพิ่งเปิดประตูรถออก ลลิตาก็นั่งลงบนเบาะรถแทบจะพร้อมกันกับผมพอดี“ในที่สุดหลังก็ได้พิงเบาะนุ่มๆ ในรถสักที” ลลิตายืดแขนทั้งสองข้างขึ้น“ช่วยดึงเข็มขัดนิรภัยมาคาดให้เรียบร้อยด้วยนะ ลลิตา” ผมดึงเข็มขัดนิรภัยของตัวเองพาดผ่านหน้าอกผมหยิบกุญแจโลหะออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วเสียบหมุนในช่องสตาร์ต พอเครื่องรถติดก็รีบเข้าเกียร์หนึ่ง รถเก๋งสีดำคันนี้ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกจากหมู่บ้านอันร่มรื่น เพื่อกลับไปยังบ้านหลัก“ถนนลาดยางในหมู่บ้านเริ่มมืดแล้ว เพราะพระอาทิตย์ใกล้จะตกหมดแล้ว คุณคงเหนื่อยมากแน่ๆ หลังจากผ่านตารางกิจกรรมยาวๆ ของเราทั้งวัน พอถึงบ้านแล้วเราสองคนไปอาบน้ำอุ่นกันก่อนเลย จากนั้นค่อยไปกินข้าวเย็นด้วยกันกับดาราและแม่ที่โต๊ะอาหาร ผมก็หิวมากแล้ว อยากกินข้าวร้อนๆ กับไก่ทอดสักจาน”“ท้องฉันก็ร้องโครกครากมาตลอดตั้งแต่ตอนเดินอยู่ในสุสานแล้ว” หญิงสาวผมยาวบ่นพลางจับท้องตัวเองรถของผมยังคงแล่นไปตามถนนในหมู่บ้านที่ค่อนข้างหนาแน่น มุ่งหน้าไปยังถนนลาดยางสายหลักของเมืองหลวง ผมยังคงจดจ้องสายตามองตรงไปยังถนนด้านหน้ากระจกบังลมรถ“รถตู้ของยอดทองคงไปถึงลานหน้าสำน
Read more

บทที่ 372

ผมกับลลิตารีบก้าวเท้าออกจากห้องโดยสารของรถสีดำคันนี้ เราสองคนเดินเคียงกันผ่านพื้นระเบียงชั้นล่าง มุ่งหน้าไปยังประตูทางเข้าบ้าน ผมตั้งใจเลือกทางเข้าบ้านผ่านประตูด้านข้างที่เชื่อมต่อกับบริเวณครัวโดยตรง“ว้าว มีกลิ่นหอมของซุปไก่ลอยเข้ามาเตะจมูกฉันเต็มๆ เลย” ลลิตาพูดพลางสูดอากาศในห้องครัวเข้าไปลึกๆ “ใช่ กลิ่นเครื่องแกงน้ำซุปไก่นี่ทำให้ท้องผมร้องโครกคราก อยากได้ข้าวสวยสักจานมาเติมตอนนี้เลย” ผมตอบรับคำพูดของน้องสาวต่างสายเลือดคนนั้นเราสองคนได้รับการต้อนรับทันทีด้วยกลิ่นอาหารแสนอร่อยที่กระตุ้นความหิวในกระเพาะอย่างมากผมก้าวเดินนำลลิตาผ่านพื้นครัวที่สะอาด มุ่งหน้าไปยังห้องโถงกลางของบ้าน สายตาของผมจับภาพผู้หญิงสองคนที่กำลังยุ่งอยู่กับการถือสิ่งพิมพ์กระดาษเก่าๆ อยู่ตรงนั้นโดยอัตโนมัติ“แม่กับดาราสองคนกำลังยุ่งทำงานอะไรกันอยู่ นั่งบนพรมแบบนั้น? พวกเราสองคนเพิ่งถึงบ้าน แล้วก็เข้ามาทางประตูครัวหลังบ้านเมื่อกี้ แม่กับดาราดูยุ่งมากเลยนะ จ้องดูรูปถ่ายเก่าๆ เป็นสิบๆ แผ่นแบบนั้น หรือว่าดาราได้งานประดิษฐ์จากครูศิลปะที่โรงเรียนวันนี้เหรอ? ผมขอนั่งชิลๆ บนพรมขนนุ่มนี้ด้วยคนละกัน”ในห้องโถงกลางข
Read more

บทที่ 373

ดาราสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะพูดต่อถึงข้อสงสัยที่ยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ “รอยยิ้มของแม่ในรูปนี้ ดูบริสุทธิ์และเต็มไปด้วยความรักแบบแม่จริงๆ นะ สีหน้าของท่านต่างจากสีหน้าดุๆ ของแม่ที่พวกเราเห็นโมโหอยู่ทุกวันในบ้านหลังนี้ลิบลับเลย ในรูปนี้ท่านดูเหมือนแม่คนหนึ่งที่รักเด็กในอ้อมแขนมากจริงๆ แล้วเด็กผู้ชายที่แม่อุ้มไว้อย่างทะนุถนอมคนนี้ชื่ออะไรกันแน่? ดาราไม่เคยเห็นหน้าเด็กผู้ชายตัวเล็กคนนี้ในบ้านเราเลยสักครั้ง”ผมยังคงจ้องมองเส้นโค้งของรอยยิ้มผู้หญิงในภาพถ่ายเก่าใบนั้นไม่ละสายตาดวงตาของผมไม่เห็นร่องรอยความเกลียดชังหรือความโหดร้ายแบบที่เคยเห็นอยู่ทุกวันจากใบหน้าของผู้หญิงวัยกลางคนนั้นเลย บรรยากาศการพูดคุยในห้องโถงเงียบลงทันที ขณะที่ผมพลิกภาพถ่ายเก่าใบนั้นดูไปมาในหลายทิศทาง“ลองดูเครื่องประดับที่อยู่บนมือของเด็กผู้ชายคนนั้นให้ละเอียดกว่านี้สิ บัญญัติ” ลลิตาพูดชี้จุดให้ผมสังเกตผมดึงภาพถ่ายใบนั้นออกจากฝ่ามือของอัญชัญ แล้วรีบเพ่งดูอย่างละเอียดมากผมขยับกระดาษเก่าใบนั้นเข้ามาใกล้ดวงตาทั้งสองข้าง เพื่อให้มองเห็นชัดขึ้น เด็กทารกผู้ชายในภาพถ่ายนั้นสวมกำไลเงินเส้นหนึ่งอยู่ บนแผ่นตรงกลางมีรอยส
Read more

บทที่ 374

“ตามหลักแล้ว ความจริงนี้จะเชื่อแบบไม่คิดไม่ได้หรอก ลลิตา พฤติกรรมหยาบคายของผู้หญิงคนนั้นที่ทำกับผมมาตลอดหลายสิบปี มันตรงกันข้ามกับความหมายของคำว่ารักในกระดาษใบนี้แบบร้อยเปอร์เซ็นต์เลย ผมต้องการคำอธิบายที่ชัดเจนเรื่องที่มาของสถานะลูกแท้ๆ จากปากพ่อแม่ของพวกเราให้เร็วที่สุด รูปใบนี้เป็นหลักฐานชัดเจนว่าคุณนายอารยามีส่วนเกี่ยวข้องโดยตรงกับการเติบโตของผมตั้งแต่ตอนยังเป็นทารกไม่กี่เดือน ความจริงนี้ทำให้หัวผมปวดมากจริงๆ ตอนนี้ยิ่งคิดถึงความเป็นไปได้ทั้งหมดก็ยิ่งมึนไปหมด”“พี่บัญญัติ เก็บรูปใบนี้ใส่กระเป๋ากางเกงพี่ไว้ก่อนเถอะค่ะ” ดาราจัดกองอัลบั้มที่เหลือบนพรมให้เรียบร้อยจู่ๆ ไฟทั้งหมดในคฤหาสน์หลังนี้ก็ดับสนิทอย่างสิ้นเชิง ความมืดมิดหนาทึบปกคลุมทั่วทั้งห้องโถงในทันที เสียงฝีเท้าหนักๆ ดังขึ้นอย่างชัดเจนจากทางชั้นสองของตัวบ้าน“เอ๊ะ ทำไมไฟในบ้านถึงดับทั้งหลังแบบนี้ตอนกลางคืนล่ะ?” ดาราบ่นพลางกำชายเสื้อของผมแน่นเพราะตกใจ“ทุกคนอย่าให้ใครส่งเสียงดังออกมาจากปากตั้งแต่ตอนนี้เด็ดขาด เมื่อกี้หูพี่ได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินอยู่บนชั้นสอง มีใครบางคนกำลังเดินอยู่บนนั้น ทั้งที่สมาชิกทุกคนในบ้านรวมตัวกั
Read more

บทที่ 375

ร่างของชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เอนหลังของคุณนายอารยา ค่อยๆ ยกมือทั้งสองข้างขึ้น ชายคนนั้นยกฝ่ามือทั้งสองขึ้นเหนือศีรษะ เหมือนเป็นสัญญาณว่าไม่ได้คิดร้าย ชายลึกลับคนนั้น ที่แท้ก็คือคุณฤทธิ์ คนขับรถของครอบครัวนี่เอง“เอ๊ะ นี่มันคุณฤทธิ์ที่พวกเราเจอกันตอนเย็นแถวสุสานหมู่บ้านชานเมืองนี่นา!” ลลิตาชี้ไปทางชายวัยกลางคนนั้นด้วยความตกใจจากบริเวณหน้าประตูคืนนี้ชายคนนั้นนั่งอยู่บนเบาะเก้าอี้ราคาแพงด้วยท่าทางสงบนิ่งมาก คนขับรถสูงวัยคนนั้นยังคงสูบบุหรี่กานพลูอย่างสบายๆ จากริมฝีปาก ควันจากการเผาไหม้ของใบยาสูบในบุหรี่กานพลูเริ่มลอยฟุ้งไปทั่วอากาศภายในห้องนี้“คุณมานั่งสูบบุหรี่สบายใจอยู่ในห้องของแม่ทำไม ตอนที่ไฟทั้งบ้านดับสนิทแบบนี้?” อัญชัญถาม เพื่อขอคำอธิบายจากชายในชุดซาฟารีคนนั้นใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยเหี่ยวย่นของคุณฤทธิ์ถูกแสงไฟจากเทียนเล่มเล็กบนโต๊ะไม้ส่องกระทบโดยตรง ไม่มีท่าทีเป็นศัตรูใดๆ จากการเคลื่อนไหวของคนขับรถสูงวัยคนนั้นต่อผมเลย เมื่อเห็นท่าทีที่เหมือนขอสงบศึกนั้น ผมจึงค่อยๆ ลดไม้เบสบอลในมือลงไปทางพื้นกระเบื้อง“คุณทำพวกเราสี่คนตกใจแทบตายเลยรู้ไหม ผมถึงขั้นต้องลำบากถือไม้เบ
Read more

บทที่ 376

คุณฤทธิ์รีบอธิบายเหตุผลที่เขาทำแบบนี้“ใช่ครับ ผมยังต้องหยุดการทำงานของกล้องซ่อนที่เพิ่งถูกคนนอกมาติดตั้งไว้ด้วย อุปกรณ์กล้องสอดแนมขนาดเล็กพวกนั้น ถูกกลุ่มศัตรูทางธุรกิจของคุณนายอารยาแอบเอาเข้ามาเมื่อช่วงเย็นวันนี้ คู่แข่งทางธุรกิจพวกนั้นจ่ายเงินจ้างกลุ่มคนนอกให้ลอบเข้ามาทางประตูรั้วหลังบ้าน ตอนที่ยามเฝ้าบ้านของเราเผลอ ผมเห็นขั้นตอนการติดตั้งอุปกรณ์พวกนั้นทั้งหมดด้วยตาตัวเองจากจุดเฝ้าสังเกตการณ์นอกอาคารสวน”ชายสูงวัยที่สวมเสื้อซาฟารีคนนั้น ดูเหมือนจะรู้ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสถานการณ์บ้านของพวกเราอย่างแน่ชัด เขารู้ดีมากว่าบ้านหลังนี้ไม่ปลอดภัยเพราะภัยคุกคามจากผู้บุกรุกอีกต่อไปแล้วเรื่องน่ากลัวนั้นเกิดขึ้นต่อเนื่องมาตั้งแต่ข่าวการจับกุมตัวคุณนายอารยาโดยตำรวจแพร่กระจายไปทั่วสื่อ“ข่าวการจับกุมตัวคุณนายอารยาออกอากาศอย่างเป็นทางการในช่องโทรทัศน์ระดับประเทศหลายช่องตั้งแต่ช่วงเย็นแล้วครับ คู่แข่งทางธุรกิจของเธอรีบเคลื่อนไหวตอบสนองทันที เพื่อใช้ประโยชน์จากสถานการณ์ของบ้านที่กำลังว่างเปล่านี้ พวกเขามีเป้าหมายเฉพาะ คือต้องการค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับทรัพย์สินและเงินเก็บที่เหลืออยู่ของคุณนายอารยาใน
Read more

บทที่ 377

ตอนนี้เรื่องราวทั้งหมดในอดีต ก็เหมือนถูกเปิดเผยความจริงออกมาอย่างชัดเจนต่อหน้าต่อตาผมแล้วความสับสนทั้งหมดว่า ชายชราที่คอยดูแลหญ้ารอบหลุมศพของแม่สุนันเมื่อช่วงกลางวันเป็นใคร ในที่สุดคืนนี้ก็ได้คำตอบอย่างหมดจด“คุณฤทธิ์มีความใส่ใจที่ยิ่งใหญ่มากจริงๆ ในการดูแลความเรียบร้อยของสุสานครอบครัวบุญธรรมของผม คำถามเรื่องตัวตนของคนลึกลับที่คอยส่งอีเมลมาหาผมทุกปีก็คงได้คำตอบแล้วเหมือนกัน คุณฤทธิ์ต้องเป็นคนที่คอยส่งรายงานการเติบโตของผมไปยังเกาะห่างไกลแห่งนั้นทุกครั้งที่ถึงวันเกิดของผมแน่ๆ ”“การคาดเดาตามเหตุผลของคุณบัญญัติ ถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่มีอะไรเข้าใจผิดเลยครับ” คุณฤทธิ์ตอบพลางจัดปกเสื้อซาฟารีของตัวเองให้เรียบร้อยรายละเอียดงานที่แท้จริงของคนขับรถประจำครอบครัวเราคนนี้ มีคุณค่าทางมนุษยธรรมสูงมากจริงๆ ความจริงแล้วคุณฤทธิ์คือบอดี้การ์ดที่คอยปกป้องพวกเรา โดยปลอมตัวเป็นคนขับรถธรรมดาๆ อยู่เป็นประจำ การปลอมตัวครั้งนั้นประสบความสำเร็จอย่างมาก จนหลอกสายตาของทุกคนที่อาศัยอยู่ในบ้านหลังใหญ่หลังนี้ได้นานหลายปี“คุณฤทธิ์ ฉันอยากขอโทษสำหรับพฤติกรรมหยาบคายทั้งหมดของฉันในอดีตค่ะ” ลลิตาก้มหน้ามองพื
Read more

บทที่ 378

คุณฤทธิ์ถอนหายใจหนักๆ แล้วจุดบุหรี่ของเขา สักพัก เขาก็พ่นลมหายใจออกมา ก่อนจะอธิบายต่อในที่สุด“คุณนายอารยามักจะร้องไห้อยู่คนเดียวในห้องนี้บ่อยมาก แล้วก็กอดหมอนข้างแน่นสุดแรง เธอเอาแต่โทษสุขภาพมดลูกของตัวเองที่ไม่เคยรักษาชีวิตของเด็กในท้องเอาไว้ได้”บรรยากาศในห้องที่สลัวๆ นี้ยิ่งเงียบลงไปอีก หลังจากได้ฟังเรื่องราวประวัติทางสตินั้น น้องสาวของผมยืนตัวแข็งอยู่บนพื้นไม้ ฟังความจริงเกี่ยวกับประวัติสุขภาพของแม่พวกเธอ ผมยังคงจ้องตาคุณฤทธิ์อย่างจริงจัง รอฟังเรื่องราวในอดีตช่วงต่อไปในคืนนี้“แล้วเรื่องที่คุณนายอารยาแท้งลูก มันเกี่ยวอะไรกับตอนที่ผมเกิดมาล่ะครับ คุณฤทธิ์?” ผมถามด้วยความสงสัยที่อัดแน่นจนแทบถึงขีดสุดคุณฤทธิ์วางรูปถ่ายใบนั้นลงบนโต๊ะไม้ข้างๆ ที่เขี่ยบุหรี่คริสตัล เขาจัดท่านั่งบนเบาะเก้าอี้เอนหลังให้เรียบร้อย ก่อนจะเริ่มขยับริมฝีปากอีกครั้ง ชายที่สวมเสื้อเชิ้ตสีเข้มเริ่มเล่าข้อเท็จจริงทางสติเกี่ยวกับพฤติกรรมของเจ้านายเก่าของเขาอย่างยืดยาว“ตอนที่คุณบัญญัติคลอดออกมาจากท้องของคุณชบาอย่างปลอดภัย คุณนายอารยาก็เปลี่ยนนิสัยไปอย่างเห็นได้ชัดทันทีครับ เธอเกิดความหมกมุ่นผิดปกติ อยากเอา
Read more

บทที่ 379

เช้าวันต่อมา คอของผมแข็งไปหมดเมื่อคืนผมยอมเสียสละนอนบนโซฟาห้องนั่งเล่นของห้องสวีต ส่วนห้องนอนทั้งหลายผมยกให้พวกผู้หญิง โซฟาแม้จะแพงแค่ไหนก็ยังเป็นโซฟาอยู่ดี ทั้งแคบทั้งทำเอาเอวปวดไปหมดแม่นั่งสง่างามรินชาอยู่แล้ว ลลิตาที่นั่งข้างๆ กำลังจ้องหน้าจอแล็ปท็อปอย่างวุ่นวาย ยังสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเมื่อคืนที่เธอใส่จัดข้อมูลการประชุมอยู่ดารานอนเหยียดอยู่ปลายโซฟา เธอสวมเสื้อยืดตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้น ปากเต็มไปด้วยครัวซองต์ขณะดูการ์ตูนอยู่ส่วนผมเองมีเวลาแค่คว้ากางเกงคาร์โกตัวเดียวที่มีอยู่ในกระเป๋า สูทสำหรับเข้าประชุมยังแขวนเรียบร้อยอยู่ในตู้ รอให้ถึงเก้าโมงส่วนคุณฤทธิ์ไม่ได้อยู่ด้วย เขาบอกว่าตั้งแต่เช้ามืดจะไปเดินตรวจทางออกทั้งหมดของโรงแรมประตูห้องของอัญชัญเปิดออกในที่สุด เธอขังตัวเองอยู่ในนั้นเกือบหนึ่งชั่วโมงแล้ว เธอก้าวออกมาช้าๆ ตั้งใจเว้นจังหวะเหมือนนางแบบบนเวที“เป็นไง บัญญัติ?” เธอถามพลางหมุนตัวครึ่งรอบ “ฉันดูเหมือนบอสไหม?"เอ่อ... พูดจริงนะ ผมถึงกับแทบจำไม่ได้เลย" ผมตอบไปตามตรง กลืนน้ำลายลงคอเมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงสุดขั้วของผู้หญิงตรงหน้าอัญชัญที่ปกติชอบอวดร่องอกกับต้นขาเนี
Read more

บทที่ 380

ผมก้าวยาวๆ แล้วกระโดดเข้าไปหลังพวงมาลัยฝั่งคนขับ ผมกระแทกประตูรถปิดอย่างแรงแล้วกดปุ่มสตาร์ตทันที ทำให้เครื่องยนต์ V8 ใต้ฝากระโปรงคำรามดุดันจนตัวถังสั่นสะเทือนแม่รีบเปิดประตูหน้าแล้วนั่งตัวตรงลงบนเบาะผู้โดยสารข้างผม ใบหน้าของหญิงงามผู้สง่างามคนนั้นตึงเครียดมาก แต่ดวงตากลับฉายแววสังหารคมกริบขณะเดียวกัน ลลิตา อัญชัญ และดาราก็เบียดกันเข้าไปนั่งแถวเบาะหลังพร้อมกัน พวกเธอขยับตัวแนบชิดกันและเลื่อนสะโพกหาที่ เพื่อให้เบาะหนังนั้นพอรองรับคนสามคนได้ในคราวเดียวจากกระจกมองหลังตรงกลาง หางตาของผมเหลือบเห็นต้นขาเนียนของลลิตาที่แยกออกกว้างเพื่อหนีบกระเป๋าเป้ไว้บนตัก ภาพนั้นทำให้ไอ้น้องชายกระตุกตุบๆ อย่างตื่นเต้นแบบไม่รู้จักอายอีกแล้ว แต่ผมรีบเบือนหน้ากลับไปมองถนนทันทีเท้าขวาของผมเหยียบคันเร่งจมลงไปอย่างไม่ปรานี ยางรถเอสยูวีขนาดมหึมาส่งเสียงเอี๊ยดดังลั่น เสียดสีกับพื้นคอนกรีตของโรงรถ ก่อนจะพุ่งทะยานอย่างดุดันไปทางทางออกรถหุ้มเกราะของพวกเราฝ่าความมืดยามรุ่งสางของกรุงจาการ์ตาที่ค่อยๆ เริ่มคึกคัก ผมหักพวงมาลัยอย่างดุดัน บังคับหัวรถตรงไปยังทางขึ้นทางด่วนออกนอกเมือง เพื่อไล่ตามจุดสีแดงในเครื่องติดต
Read more
PREV
1
...
363738394041
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status