ผมหยิบซองจดหมายสีดำปริศนานั้นขึ้นมาจากบนโต๊ะด้วยมือขวาทันทีโดยไม่พูดอะไรมาก เนื้อกระดาษให้ความรู้สึกค่อนข้างหยาบและหนาเมื่อเสียดสีกับปลายนิ้วของผม"จดหมายอะไรน่ะ บัญญัติ? ทำไมพนักงานเสิร์ฟถึงเอามาให้ที่โต๊ะเรากะทันหันแบบนี้?" ลลิตาถามพลางขมวดคิ้วด้วยความสงสัย"น่าจะส่งผิดมั้ง เดี๋ยวผมลองเช็กก่อนว่าข้างในเป็นอะไร" ผมตอบแบบสบายๆ ขณะชั่งน้ำหนักซองจดหมายในมือผมฉีกปลายตราผนึกอย่างแรงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย กระดาษสีขาวหนาแผ่นหนึ่งถูกผมดึงออกมาจากข้างในได้สำเร็จ บนผิวกระดาษมีลายมือหวัดเชื่อมกันเป็นระเบียบ หมึกยังดูสดอยู่พอสมควรสายตาของผมกวาดอ่านข้อความสั้นๆ เหล่านั้นอย่างรวดเร็ว ข้อความนั้นเตือนอย่างชัดเจนถึงภัยคุกคามจากการเคลื่อนไหวของนักลงทุนต่างชาติเงามืด ข้อความนิรนามนี้ระบุว่าศัตรูรายใหม่กำลังกว้านซื้อหุ้นส่วนน้อยของบริษัทอย่างลับๆ"บ้าชะมัด มีคนเล่นสกปรกอีกแล้วสินะ" ผมสบถในใจอย่างข่มอารมณ์"ข้างในเป็นของใครเหรอ บัญญัติ? ทำไมหน้านายถึงแข็งไปแบบนั้นล่ะ?" ลลิตาทักพลางแตะหลังมือของผมเบาๆผมรีบยัดกระดาษเตือนแผ่นนั้นเข้าไปในกระเป๋าด้านในของสูทสีน้ำเงินของผม พยายามปกปิดความกังวลที่จู่ๆ
Read more
LOGIN
