All Chapters of ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน: Chapter 541 - Chapter 550

การมาถึงของหญิงวัยกลางคนที่อุตส่าห์เชิญมาไกลจากบ้านนอกช่วยเพิ่มกำลังคนในการทำอาหารให้ครอบครัวเราได้อย่างมากรสมืออันคล่องแคล่วของป้ากนกวรรณพิสูจน์แล้วว่าสำคัญอย่างยิ่งในการทำให้เครื่องแกงทุกอย่างสุกหอมกลมกล่อมและซึมลึกเข้าเนื้อไก่ได้อย่างสมบูรณ์แบบด้วยการทำงานเป็นทีมที่เข้าขากันอย่างยอดเยี่ยม กล่องของว่างหลายร้อยกล่องจึงจัดเสร็จสมบูรณ์ อาหารจัดเลี้ยงทำเองทั้งหมดนี้ถูกบรรจุลงกล่องอย่างเรียบร้อยก่อนเสียงละหมาดซุฮรีจะดังขึ้นจากหอกระจายเสียงของมัสยิดใกล้บ้านเสียอีกเมื่อปาดเหงื่อที่ไหลซึมบนหน้าผากออก บรรดาแม่ครัวจำเป็นทั้งหลายต่างก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก พวกเรานั่งล้อมวงพักผ่อนกันครู่หนึ่งที่โต๊ะกินข้าวพลางกินกับข้าวส่วนที่เหลือซึ่งยังอุ่นๆ อยู่พอใกล้ถึงเวลาละหมาดอัศรี พรมผืนยาวสีเขียวก็ถูกนำมาปูทอดยาวไปตามแนวห้อง พื้นที่ห้องรับแขกหลักถูกเนรมิตขึ้นมาใหม่ในพริบตาเพื่อรองรับกลุ่มแม่บ้านเพื่อนบ้านหลายสิบคนที่จะมาร่วมพิธีสวดขอพรในช่วงเย็นนี้ไม้จันทน์หอมถูกจุดขึ้นบนถาดวางตรงมุมโต๊ะกระจก กลิ่นควันหอมกรุ่นช่วยสร้างบรรยากาศอันศักดิ์สิทธิ์และเปี่ยมมนตร์ขลังเพื่อต้อนรับการเริ่มต้นพิธีทา

ข้อความสั้นๆ ที่ส่งมาจากโทรศัพท์มือถือของผู้ว่าราชการเมืองหลวงทำให้ความง่วงงุนของผมมลายหายไปในพริบตา ท่ามกลางความเงียบสงัดยามดึกสงัด สองตาของผมเบิกกว้างจ้องมองตัวอักษรเรียงเป็นพรืดบนหน้าจอโดยไม่รอช้า ผมรีบย่องออกจากห้องนอนทันที ฝีเท้าก้าวอย่างแผ่วเบาที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อไม่ให้พื้นไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดจนลลิตาตื่นจากด้านในห้องทำงานที่เก็บเสียง ผมต่อสายตรงกลับไปยังเบอร์ส่วนตัวของท่านจรัลผ่านสัญญาณสื่อสารที่เข้ารหัสทันที"สวัสดีครับท่านจรัล ช่วยอธิบายความหมายของข้อความเมื่อกี้ให้ผมฟังทีครับ ระบบรักษาความปลอดภัยขั้นสูงขนาดนั้นปล่อยให้มีช่องโหว่หลุดรอดไปได้ยังไงกันครับ" ผมถามพลางสะกดกลั้นน้ำเสียงที่แทบจะระเบิดออกมา"ความจริงมันเลวร้ายแบบนั้นจริงๆ บัญญัติ ห้องขังเดี่ยวของไพโรจน์ว่างเปล่าตอนที่ตำรวจสายตรวจเดินตรวจเวรดึก"นักการเมืองอาวุโสถอนหายใจยาวอย่างหนักหน่วงมาจากปลายสาย การสืบสวนเบื้องต้นของเจ้าหน้าที่พบร่องรอยการติดสินบนครั้งมโหฬาร ดูเหมือนไพโรจน์จะใช้เงินกว้านซื้อตัวผู้คุมเรือนจำที่ถือกุญแจหลักของแดนคดีอุกฉกรรจ์ได้สำเร็จเวรเอ๊ย ข่าวการแหกคุกหนีรอดไปได้ของศัตรูคู่อาฆาตตัวฉกา

ช่วงบ่ายคล้อย การซ้อมใหญ่พิธีแต่งงานเริ่มขึ้นตามกำหนดการ พื้นที่สวนเปิดโล่งริมทะเลสาบจำลองของรีสอร์ตถูกเนรมิตให้กลายเป็นสถานที่จำลองบรรยากาศอันแสนสงบเมื่อต้องยืนประจันหน้ากับเจ้าหน้าที่ผู้ทำพิธีซ้อม ผมจึงต้องสูดหายใจเข้าลึกเพื่อปรับจังหวะการเต้นของหัวใจ ผมเริ่มท่องบทกล่าวคำปฏิญาณซ้ำไปซ้ำมาด้วยสมาธิที่กระจัดกระจายอย่างยิ่งความประหม่าต่อสถานะใหม่ในชีวิตบัดนี้ผสมปนเปเข้ากับความตึงเครียดจากการคุกคามหมายเอาชีวิต ภาระในความคิดกดทับจิตใจของผมจนน้ำเสียงสั่นเครืออยู่หลายครั้งยามเอ่ยคำมั่นสัญญาลลิตาที่นั่งมองมาจากเก้าอี้แถวหน้าสุดคอยส่งยิ้มให้กำลังใจอย่างต่อเนื่อง สายตาของหญิงสาวผู้งดงามช่วยปลอบประโลมจิตใจของผมที่กำลังสับสนวุ่นวายได้อย่างดียิ่งโชคดีที่การเอ่ยคำติดๆ ขัดๆ ซ้ำหลายรอบในระหว่างการซ้อมไม่ได้ทำให้ใครสงสัย เหตุการณ์เล็กน้อยนี้ถูกกลบเกลื่อนได้อย่างแนบเนียนว่าเป็นเพียงความประหม่าตามปกติของว่าที่เจ้าบ่าวในสายตาของครอบครัวเมื่อเข้าสู่ช่วงเวลาอิสระในยามค่ำคืน คู่รักคู่นี้จึงใช้ช่วงเวลาดังกล่าวร่วมกันอย่างคุ้มค่า เราสองคนพากันเดินทอดน่องไปตามทางเดินแคบๆ ที่ประดับประดาด้วยแสงไฟระยิบร

เช้าวันรุ่งขึ้น กิจวัตรประจำวันของครอบครัวเราค่อยๆ เบนเข็มไปสู่เรื่องอนาคตที่มีความสำคัญมากกว่า การเรียนของดาราที่ต้องหยุดชะงักไปหลายเดือนเพราะปัญหาเรื่องไพโรจน์ ตอนนี้ได้รับความเอาใจใส่ดูแลอย่างเต็มที่จากทุกคนในบ้านน้องสาวคนเล็กตื่นนอนตั้งแต่เช้ามืดเพื่อเตรียมตัวสอบชดเชยของทางมหาวิทยาลัย การสอบครั้งนี้จัดขึ้นผ่านระบบออนไลน์จากในห้องนอน โดยใช้คอมพิวเตอร์สเปกสูงที่ทีมไอทีของบริษัทช่วยดัดแปลงและเซ็ตระบบให้เป็นพิเศษการสอบชดเชยดำเนินไปได้อย่างราบรื่นด้วยหนังสือรับรองอย่างเป็นทางการจากสำนักงานผู้ว่าราชการ ทางมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งนี้จึงยอมผ่อนผันเป็นกรณีพิเศษเรื่องตารางการเรียนของดาราที่เคยติดขัดไปการยืดหยุ่นเวลาสอบในครั้งนี้ถือเป็นการแสดงความเห็นอกเห็นใจจากทางอธิการบดี พวกเขารับรู้และเข้าใจเป็นอย่างดีถึงมรสุมชีวิตที่ถาโถมเข้าใส่ตระกูลนบินดร์ในช่วงที่ผ่านมาดารานั่งตัวตรงอยู่บนเก้าอี้ทำงานสายตาจับจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างมุ่งมั่น เด็กสาวสวมแว่นกำลังมีสมาธิจดจ่อกับการทำข้อสอบวิชาเศรษฐศาสตร์คณิตศาสตร์บนโต๊ะเขียนหนังสืออย่างไม่หยุดพัก มีเสียงอุทานด้วยความโล่งอกสลับกับเสียงถอนหายใจยาวดัง

ตรงมุมห้องนั่งเล่น วชิรยังคงนั่งเคียงข้างอยู่กับอัญชัญ หน้าจอแล็ปท็อปสว่างจ้าแสดงตัวเลขทางสถิติอันซับซ้อนเรียงเป็นพรืด ชายหนุ่มดีกรีนักเรียนนอกอธิบายฟังก์ชันของสูตรประมวลผลข้อมูลแต่ละตัวให้อัญชัญฟังอย่างใจเย็น"คุณแค่ใส่ตัวแปรพวกนี้ลงในคอลัมน์การวิเคราะห์หลักนะ อัญชัญ ระบบของโปรแกรมก็จะคำนวณค่าความมีนัยสำคัญออกมาให้โดยอัตโนมัติเลย" วชิรชี้เคอร์เซอร์บนหน้าจอคอมพิวเตอร์พลางอธิบาย"อ๋อ ที่ตัวเลขมันเออเร่อมาตลอดตั้งแต่เมื่อวาน เป็นเพราะฉันใส่แถวตัวแปรสลับกันหรอกเหรอเนี่ย โธ่เอ๊ย มิน่าล่ะอาจารย์ที่ปรึกษาถึงได้โมโหแทบระเบิดในห้องเรียน" อัญชัญยกมือตบหน้าผากตัวเองเบาๆ ก่อนจะมีเสียงหัวเราะสดใสตามมาจากชายหนุ่มรูปงามข้างกายบางจังหวะ ปลายนิ้วของวชิรก็ยื่นเข้ามาช่วยกดแก้คำผิดบนแป้นพิมพ์อย่างคล่องแคล่ว การมีปฏิสัมพันธ์อันแสนอบอุ่นนี้สร้างรอยยิ้มอย่างไม่ขาดสายบนริมฝีปากของอัญชัญ ความวุ่นวายของเธอค่อยๆ ปลุกให้ช่วงเวลาพักผ่อนบนชั้นสองของบ้านพักปลอดภัยแห่งนี้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งเมื่อมองดูภาพความน่ารักตรงหน้าจากโซฟาฝั่งตรงข้าม ความรู้สึกของผมก็ผ่อนคลายลงไปมาก อย่างน้อยก็มีเรื่องหนักอกเรื่องหนึ