ผมรีบก้าวเข้าไปใกล้ของลึกลับชิ้นนั้นทันที พร้อมสัญชาตญาณระแวดระวังที่พุ่งขึ้นมาอีกครั้ง พี่กฤษณ์กับลุงฤทธิ์รีบวิ่งออกมาจากในบ้านหลังได้ยินเสียงเอะอะที่ส่งมาจากทางหน้าบ้าน"เกิดอะไรขึ้น บัญญัติ? ใครมันกล้ามาก่อเรื่องกลางค่ำกลางคืนแบบนี้?" พี่กฤษณ์ถามพลางท้าวเอวตัวเอง"มีรถสีดำเพิ่งโยนอะไรบางอย่างเข้ามาในลานบ้านเรา พี่ อย่าเพิ่งให้ใครเข้าไปใกล้นะ!" ผมสั่งด้วยน้ำเสียงหนักแน่นมากแสงไฟระเบียงส่องให้เห็นของชิ้นนั้นแบบเลือนรางจากระยะไกล มันเป็นกล่องไม้เล็กๆ กล่องหนึ่งที่ถูกห่อด้วยผ้าขาวคล้ายผ้าห่อศพ บนนั้นยังมีคราบสีแดงเปื้อนอยู่กลิ่นเหม็นเน่ารุนแรงเริ่มโชยมาจากกล่องนั้น ตอนที่ผมพยายามค่อยๆ เข้าไปใกล้ ความรู้สึกของผมก็แย่ลงทันทีเมื่อเห็นภาพผิดปกติอย่างมากตรงหน้า"พี่กฤษณ์ ไปเอาถุงมือยางกับไฟฉายมาเดี๋ยวนี้!" ผมตะโกนโดยไม่ละสายตาจากกล่องไม้นั้นลุงฤทธิ์รีบโอบไหล่ลลิตาแล้วพาเธอเข้าไปในบ้าน เพื่อไม่ให้เห็นเรื่องน่ากลัวพวกนี้ ผมสูดลมหายใจลึกๆ และพยายามปรับให้หัวใจที่เริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะสงบลงดูเหมือนว่าคำขู่ของไพโรจน์จะยังไม่จบลงเลย ถึงแม้เขาจะถูกขังอยู่หลังลูกกรงแล้วก็ตาม ความสยองครั้ง
Read more