جميع فصول : الفصل -الفصل 100

BLAG! Ang tunog ng nabasag na salamin ang bumasag sa katahimikan ng mini bar sa ikalawang palapag ng mansion ng pamilya Rodriguez.Ang ugong ng pagbagsak nito ay umalingawngaw sa mga dingding, na nag-iwan ng isang nakakatakot na katahimikan.Ang mga piraso ng kristal na baso ay nagkalat sa ibabaw ng makintab na sahig na marmol.Hindi kalayuan doon, nakatayo si Duke na tila naninigas, nakakuyom nang mahigpit ang kanyang mga kamay, nagtagis ang bagang, at puno ng galit ang kanyang mga mata.“So... all this time nasukol na pala ako,” mahina niyang bulong, habang tulala ang kanyang tingin sa mga basag na bubog na ilang sandali lang ang nakalipas ay may laman pang alak.Mabigat siyang bumuntong-hininga.“All of this is because of Jude,” malamig na sambit ni Duke.Kinuskos niya ang kanyang mukha nang magaspang, sinusubukang pigilan ang matinding emosyon na gumugulo sa kanyang dibdib.Ang magandang pangalan ng pamilya.Ang titulo ng pagiging doktor na ipinagmamalaki niya.At ang l

“Are you okay, Kuya?” mahinang tanong ni Jenesis, habang ang kanyang tingin ay nakatutok sa sarili niya at sa repleksyon ni Raoul na nakayakap sa kanya mula sa salamin ng sink.Inangat ni Jenesis ang kanyang kamay para haplusin ang matatag na likod ng lalaki, dahan-dahang pataas at pababa.Mas lalo pang hinigpitan ni Raoul ang kanyang yakap, na parang naghahanap ng kalmado, komportable, at init sa katawan ni Jenesis.“I feel much better now,” bulong ni Raoul sa mismong tainga ni Jenesis.“Maybe because you bring positive energy,” patuloy niya habang ikinukumpara ito noong lumapit sa kanya si Yngrid.Maliit na napangiti si Jenesis, at ang kanyang kamay ay umakyat para haplusin ang likod ng ulo ni Raoul.Ang bagay na iyon ay sapat na para mapapikit ang mga mata ni Raoul, na naramdamang sobrang inaalagaan siya.Pagkatapos noon, bahagyang niluwagan ni Jenesis ang yakap at tinitigan ang mga mata ng lalaki.Ang dalawa niyang kamay ay humawak sa mga pisngi ni Raoul, at ang kanyang mga

“Are you feeling better, Kuya?” mahinang tanong ni Jenesis kay Raoul na seryosong nagmamaneho sa kanyang tabi.Diretso lang ang tingin ng lalaki sa kalsada.Ang isang kamay niya ay matatag na nakahawak sa manibela, habang ang isa naman ay malambot na nakahawak sa kanang kamay ni Jenesis.Dahan-dahang hinahaplos ng kanyang hinlalaki ang likod ng kamay ng babae, kalmado ang ritmo nito, na parang gustong magparamdam ng kaligtasan.“When you’re by my side,” sabi ni Raoul nang hindi lumilingon, mababa at matatag ang kanyang boses, “I suddenly feel completely fine.”Biglang bumilis ang tibok ng puso ni Jenesis.Napalunok siya ng laway, at lumipat ang kanyang tingin sa magkahawak nilang mga kamay, masyadong malapit, masyadong intimate para sa isang bagay na dapat ay normal lang.“You’re just saying that, Kuya,” bulong niya, sinusubukang magtunog kaswal.Maliit na napangiti si Raoul. Mas hinigpitan niya ang hawak nang isang saglit, bago ito muling dahan-dahang naluwagan.“I’m serious.

“Is there a reason why you feel that way?”Diretsong tinitigan siya ni Salome, matalas at puno ng pagpipilit.“Or is all of this because of illegal drugs you’re using?” hula nito nang walang paligoy-ligoy.Sumulyap si Raoul sa kanyang ina habang naniningkit ang mga mata.Umangat ang dulo ng kanyang mga labi para bumuo ng isang manipis na ngiti, isang ngiting nakamamatay at delikado.“Illegal drugs?” maikli niyang inulit.“Mama, you’re educated enough to know the side effects of using those things, right?”Napalunok ng laway si Salome.Ang pangungusap na iyon ay parang isang banayad na sampal, malamig, nang-uuyam, pero sapul sa target.Pero nanatili pa rin niyang nakataas ang kanyang baba, ayaw magpatalo o magmukhang nanginginig.“Answer me,” pilit nito. “Is it true that you’re taking those illegal drugs?”Bumuntong-hininga nang malalim si Raoul.Sa pagkakataong ito ay nawala na ang kanyang ngiti.Diretsong tinitigan niya ang kanyang ina nang hindi man lang kumukurap.“No,

“Bonnard? Is it good?” tanong ni Caizer kay Iris, binabanggit ang pangalang naisip niya para sa magiging anak nila.Napasinghal nang mahina si Iris.“Wala na bang mas maganda? Bakit naman mas maganda pa ang pangalan mo kaysa sa magiging anak natin?”Napabuntong-hininga siya nang mahina, saka itinupi ang kanyang mga braso sa dibdib.Bumuntong-hininga nang malalim si Caizer.“Ikaw, anong klaseng pangalan ba ang gusto mo?”“English name na lang, huwag na 'yung ganyang klaseng pangalan,” malamig na sagot ni Iris.Ang mga hormones niya habang buntis ay madalas na nagpaparamdam sa kanya ng pagiging sensitibo at madaling mairita.Pero para kay Caizer, parang walang araw na hindi naiinis si Iris.At hindi niya maintindihan kung bakit mahal na mahal pa rin niya ang babaeng ito hanggang sa hindi niya matanggap na may ibang nagmamay-ari rito.Sayang nga lang, ang "ibang tao" na iyon ay ang sarili niyang kuya.“Bigyan mo ako ng sample. Anong gusto mo?” tanong ni Caizer gamit ang malambi