Lahat ng Kabanata ng Web of Lies: Drowning from my Brother-in-law's Touch: Kabanata 171 - Kabanata 180

Nakatayo nang tuwid si Duke, ang suot niyang suit ay plantsado, at ang tingin niya ay matalim at malamig... diretso sa mukha ni Iris, bago dahan-dahang bumaba sa tiyan nitong nagsisimula na ring lumaki.Bahagyang ngumiti si Duke.“Mukhang perfect timing ang dating ko,” sabi niya nang mahina, pero sapat na para maramdaman ni Iris ang paghpit ng kanyang dibdib.Kusa na lang binawi ni Caizer ang braso niya na nakasabit sa braso ni Iris, dahilan para magulat ang babae dahil doon lang niya napagtanto ang nangyayari.Bumaling ang tingin ni Duke kay Caizer.“What’s going on?” maikling tanong ni Duke, kalmado ang tono pero ramdam ang pressure. “Mukhang naabala ko yata ang kapatid ko.”Hindi na naghintay ng sagot, lumapit si Duke. Hinawakan niya ang braso ni Iris nang may pag-iingat, at inilagay ang babae sa kanyang kanang bahagi.“What happened, Ris?” tanong niya, lumambot ang boses nang kausapin ang asawa. Bahagyang tumaas ang kilay niya. “Saan galing ang mga ’to?”Napalunok nang mahi

Le Relais de l’Entrecote – ParisMalam na iyon, nag-enjoy sina Raoul at Jenesis sa hapunan sa isa sa pinakasikat na restaurant sa Paris. Sa ibabaw ng lamesa ay nakahain ang kanilang paborito... Steak Frites, na mainit-init pa.Sa gitna ng mataong restaurant, magkatabi silang nakaupo. Ang braso ni Raoul ay nakapulupot sa bewang ni Jenesis, tila wala siyang pakialam sa mga taong nakatingin sa kanila.Hiniwa niya ang steak nang maliliit at maayos na piraso, tapos ay sinubuan ang babae.“Here,” sabi ni Raoul nang mahina habang hawak ang tinidor. “Open your mouth.”Ngu-nguya pa ang babae sa sinubo nito kanina. Pagkalunok niya, sumunod siya... binuka niya ang bibig at tinanggap ang susunod na subo.Tsup.Isang halik ang dumampi sa kanang pisngi niya.“Raoul…,” sumimangot nang bahagya si Jenesis, ang boses ay parang naglalambing pero kinakabahan. “Ano ba. Pinagtitinginan tayo ng mga tao. Huwag naman ’yung bawat subo ko, may kasamang halik.”Ngumiti nang tipid si Raoul, tila kontento.

Nung hapon na iyon, ini-enjoy ni Jenesis ang isang baso ng gatas para sa buntis sa balcony ng hotel. Hindi niya iyon kailanman nalilimutan... isang maliit na pasalubong mula sa Philippines na dala-dala niya kahit saan siya magpunta.Siya mismo ang nagtimpla nito sa loob ng double suite na ipinabook ni Raoul para sa kanya.Nakaupo si Jenesis nang mag-isa sa upuan sa balcony, habang nakatingin sa Eiffel Tower na nakatayo nang maringal sa harap niya.Ang liwanag ng paglubog ng araw ay nagsisimula nang balutin ang Paris ng malambot na kulay ginto, na nagbibigay ng payapang atmosphere.Dahil sa tunog ng mga yabag ng paa mula sa likuran, bahagyang nagulat si Jenesis. Lumingon siya.Naglakad papalapit si Raoul, ang mga kamay ay nakabaon sa bulsa ng kanyang pantalon, relax ang bawat hakbang nito pero ang mga mata niya ay puno ng pananabik na hindi na niya itinago pa.“Did I take too long?” tanong niya, habang humihila ng upuan para maupo sa tabi ni Jenesis.Bahagyang ngumiti si Jenesis.

Sa loob ng kwartong iyon, parang kapos na kapos sa hangin si Jenesis. Pababa-taas ang dibdib niya na tila tumatanggi na ang hangin na pumasok sa kanyang baga.Sa katotohanan, hindi siya nag-iisa. Nandiyan si Raoul. Kung matutuloy man ang paghihiwalay nila ni Caizer, mababayaran pa rin ang mga bayarin sa ospital ng lolo niya, at ang mga anak niya sa hinaharap ay hindi magkukulang sa anuman.Pero hindi lang pera ang problema.Hindi kayang isipin ni Jenesis na ilabas ang anak niya sa mundong ito na nanay lang ang kasama... walang ama. Kahit hindi naman si Caizer ang tunay na ama, siya pa rin ang asawang legal na nakatala sa papel.Kung maghihiwalay talaga sila ni Caizer, kailangan na niyang umalis sa bahay na ito. Bubuo siya ng maliit na pamilya, malayo sa lahat. At si Raoul, darating lang paminsan-minsan... bilang ano?Bilang tunay na ama o bilang tiyuhin lang?Ang tanong na iyon ay tumama nang mas malakas kaysa sa kahit ano pa man. Tinanggihan ni Jenesis ang posibilidad na iyon. A

“Where did you get all of this?” tanong ni Raoul nang hindi kumukurap. Diretso ang tingin niya sa mukha ni Daniel. “All this evidence about Silas, is this really accurate, or are you just playing with me?”Huminga nang malalim si Daniel, saka isinandal ang kanyang likod sa upuan.“You’re free to check its validity yourself,” sabi niya nang kalmado. “If you need to… maybe you want me to help you?” Tinaas niya ang isang kilay, sabay ngisi nang nakakaloko.Hindi sumagot si Raoul. Yumuko siya ulit, tinitignan ang brown na folder sa kanyang mga kamay.Ang mga dokumento sa loob ay nakakalat sa lamesa, isang lamesang dapat ay pinaglalagyan ng plato at baso, hindi ng mga dokumentong puno ng sikreto at panganib.Ang mamahaling restaurant sa sentro ng siyudad ang naging saksi sa kanilang pagkikita. Nakasara. Pribado. Sadyang ginawa nilang ganoon para walang makakita... lalo na si Silas.Ang ama ni Yngrid ay hindi basta-bastang tao. Si Silas ay tuso, trained, at laging naghahanda ng bitag p