บททั้งหมดของ Web of Lies: Drowning in My Brother-in-law's Love: บทที่ 181 - บทที่ 190

Nanliit ang mga mata ni Raoul, matalas at puno ng paghihinala.“You’re rejecting me?” tinaas niya ang isang kilay, sabay ngisi nang nakakaloko na laging nagpaparamdam sa kahit sino na wala na silang kawala. “You’re rejecting the man who is the biological father of the child you’re carrying?”“Hindi,” maikling sagot ni Jenesis.“Then, what?”“Ayaw kong maging pangalawang asawa habang may asawa ka na,” sabi ni Jenesis nang matigas, nanginginig nang bahagya ang boses pero hindi siya nagpatinag. “Lalo na sa iisang bahay. Iisang pamilya. At ikaw, ikaw ang kuya ni Caizer.”Mahinang natawa si Raoul. Mapait. Mapang-asar.“What’s wrong with that?” tinaas niya ang isang kilay nang may halong sarkasmo.“Malaking mali,” sagot ni Jenesis nang walang pag-aalinlangan. “Walang babae ang gustong magkaroon ng kahati. Bilang legal na asawa, hindi ko gugustuhin na maging parte ’yan ng buhay ko.”Tumango nang dahan-dahan si Raoul, na parang iniintindi ang lahat.“Right,” sabi niya nang magaan. “Th

“Dapat sana ay mag-ca-camping tayo ngayong Linggo,” sabi ni Salome pagkatapos nilang mag-almusal nang umagang iyon, habang nakaupo pa rin sa mesa kasama ang iba.Tiningnan niya ang bawat miyembro ng pamilya. “Pero sayang, hindi pa nakakabalik si Yngrid from Paris.”Bumuntong-hininga si Caizer, halatang naiinip na. “Kailangan ba talagang kasama si Ate Yngrid, Ma? Pwede naman tayong mauna na.”“It doesn't look good,” dahan-dahang umiling si Salome. “Sa bahay ni Lola Kinasih, lahat ng pamilya ay magtitipon para mag-camping. Nakakahiya naman kung hindi kumpleto ang family natin. I already declined the invitation last night because Yngrid isn’t here yet.”“Huwag niyo na lang sabihin sa kanila,” mabilis na sagot ni Caizer, medyo masungit ang tono.Natigilan sandali si Salome, nag-iisip. Pero bago pa siya makapagdesisyon, nauna nang magsalita si Jenesis.“Kung matutuloy po,” sabi ni Jenesis nang malambot habang nakangiti nang bahagya, “Sa tingin ko ay hindi ako makakasama. Hindi maganda

Punit-punit na sa galit na pinagpira-piraso ni Yngrid ang divorce papers. Ang papel ay lukot na lukot sa kanyang mga kamay, na tila hindi sapat na katumbas ng nararamdaman niyang hapdi sa kanyang dibdib. Mabilis ang tibok ng puso niya, naniningkit ang kanyang mga mata, at punong-puno siya ng galit at takot.“Tell me this is just a dream,” bulong niya habang hirap na hirap huminga.Tiningnan niya ang kanyang sarili sa salamin. Namumugto ang mga mata, hindi maipinta ang itsura, at nanginginig ang kanyang mga labi sa sobrang pait na nararamdaman.“Raoul,” galit na bulong niya.Hindi na niya inisip ang tama o mali, agad siyang tumalikod at mabilis na naglakad patungo sa opisina ni Raoul. Mabigat ang bawat hakbang niya, na tila hinihila siya ng matinding sama ng loob. Pagdating sa harap ng pinto, itinulak niya ito nang walang katok-katok.Nakaupo si Raoul sa likod ng kanyang mesa, tuwid ang katawan at maayos na nakatupi ang mga kamay. Diretso ang tingin nito sa kanya... kalmado, malami

“So all this time, you were fooling my son?”Mababa ang boses ni Salome pero matalas, diretso sa puso. Nakapako ang tingin niya kay Yngrid, malamig at walang kahit anong awa.Samantalang dati, si Yngrid lang ang manugang na itinuring niyang espesyal. Ipinagtatanggol niya ito kahit mali sa harap ng ibang manugang.Pero ngayon, hindi na. Siyempre, sobrang bigo niya. Hindi matanggap ni Salome ang kasinungalingan at pagtataksil.“You didn’t just deceive Raoul,” pagpapatuloy ni Salome, habang tumitigas ang kanyang panga, “You deceived my entire family. You humiliated me, even if other people still don’t know about this.”Nataranta si Yngrid. Ang kaliwang kamay niya ay nakahawak pa rin sa kanyang pisngi na mainit at mahapdi, bakas ng sampal na hindi pa nawawala, na parang marka ng kasalanang hindi na niya maikakaila.Sa may pintuan, nakatayo si Iris na parang estatwa. Hindi siya makagalaw, naging saksi lang siya sa nangyayari. Mabilis ang tibok ng puso niya.Kusa niyang hinaplos ang k

“Ang mga manika, mga laruan, study table, at study lamp... naayos na ba ang lahat sa pwesto?” tanong ni Daniel sa isa sa mga katulong na inutusan niyang mag-ayos ng bagong kwarto ni Gianna.“Opo, Sir. Maayos ko na pong naayos ang lahat, kumpleto po ayon sa request niyo,” magalang na sagot ng katulong.Tumango nang bahagya si Daniel. “Good. You can go,” sabi niya bago humakbang papasok sa kwarto.Tumigil siya sa may pintuan, pinagmamasdan nang maigi ang buong silid. Hindi niya alam kung kailan talaga titira si Gianna rito, pero gusto niyang maging handa ang lahat.“Sana magustuhan mo ang room na ’to,” mahinang bulong niya, na parang kinakausap ang kanyang anak.Ang mga dingding ng kwarto ay napuno ng mga disenyo ng princess at pony, na may kulay pink na nagdodomina sa buong kwarto. Lahat ay mukhang malambot, matamis, at talagang pambata.Bahagyang tumaas ang sulok ng labi ni Daniel bilang pagngiti ng kasiyahan.“So this is how it feels pala, preparing a room for your own child,”