All Chapters of Web of Lies: Drowning in My Brother-in-law's Love: Chapter 491 - Chapter 500

Sandaling natahimik si Raoul. Pero ilang segundo lang iyon. Pagkatapos, tuluyan nang uminit ang kanyang ulo.“What exactly did that boy say to you, Jenesis...” mababa ang boses niya pero ramdam ang diin. “What did he say that made you come this far? That made you think about making a decision this big?”Tumalim ang tingin niya at kumunot ang panga. “And it was that easy for you to say the word divorce right in front of me?”Hindi umatras si Jenesis. Sa halip, diretso rin siyang tumingin kay Raoul, hindi nagpapatalo.“Hindi si Brian ang gumawa sa akin ng ganito, Kuya,” malamig niyang sagot. “Ikaw ang gumawa sa akin ng ganito.”Tumama nang husto kay Raoul ang sinabi niya. Marahan siyang umiling. Nagsisimula nang bumigat at maging hindi pantay ang kanyang paghinga.“So that’s how easy it is for you to say it, huh?” mahinang singhal niya. “It’s that easy for you to throw everything away? To end all of this?”“Dahil ikaw ang nagkamali,” walang pag-aalinlangan na sagot ni Jenesis.“T

Muling naging tahimik ang silid ni Raeden. Nakatayo pa rin doon si Jenesis, sa parehong lugar, na para bang ayaw gumalaw ng mga paa niya.Walang laman ang tingin niya habang nakatingin sa bintana, pero kung anu-anong bagay ang naglalaro sa isip niya.Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang mga sinabi ni Raoul kanina. Tungkol sa mga anak nila. Tungkol sa pamilya nila. Tungkol sa kung paano naman naging maayos ang lahat noon.Unti-unting bumilis ang kanyang paghinga.“Ang OA ko naman,” mahina niyang bulong, halos hindi marinig.Itinaas niya ang kamay at tinakpan ang sariling bibig, na para bang pinipigilan ang pagsisising biglang dumating.“Sinabi kong maghiwalay kami kanina.” Parang kakaiba na ngayon sa pandinig niya ang salitang iyon. “Galit ako, disappointed ako, nasaktan ako, pero...” nanginginig ang boses niya, “Hindi ko dapat sinabi iyon.”Marahan siyang umiling habang nanghihina ang katawan niya. Sa isip niya, isa-isang lumitaw ang mukha ng mga anak niya.Si Rheana na pa

Kakapikit pa lang ni Salome, sinusubukang pakalmahin ang magulong isip niya, nang biglang maputol ang katahimikan dahil sa malakas na katok sa pinto ng kanyang silid.KNOCK KNOCK KNOCK! Napapitlag siya at agad na napaupo sa kama.“Ma, open the door!” narinig niya ang nagmamadaling boses ni Caizer mula sa labas.Mabigat na napabuntong-hininga si Salome bago dahan-dahang bumaba ng kama. Bahagyang bumilis ang tibok ng puso niya.Binuksan niya ang pinto.“Ano iyon, Cai?” tanong niya.“We need to go to the hospital now,” diretso agad na sagot ni Caizer.Kumunot ang noo ni Salome. “Why? What happened at the hospital?”Pero napunta ang tingin niya kay Karina na nakatayo sa tabi ni Caizer. May hawak itong isang bagay sa kamay.“Ano iyan?” tanong ni Salome habang lumalapit.Kinuha niya ang hawak ni Karina at sinuri iyon. Bahagyang sumikip ang mga mata niya habang binabasa ang resulta.Ilang segundo lamang ang lumipas bago siya napatingin kay Karina.“Rina... are you pregnant?”Ma

Dahan-dahang gumalaw ang mga talukap ng mata ni Jenesis. Ilang beses siyang kumurap habang malabo pa ang kanyang paningin, hanggang sa unti-unti iyong lumiwanag.Ang unang nakita niya ay sina Riven at Rayan.“Gising na si Mommy,” mabilis na sabi ni Riven habang agad na tumatayo mula sa kanyang upuan.Si Rayan naman, na kanina pa nakaupo sa tabi ng kama, ay agad na mahigpit na hinawakan ang kamay ng kanyang ina.“Mommy...”Biglang napapitlag si Jenesis at reflex niyang sinubukang bumangon.“Si Rheana...?” Nag-panic ang boses niya. “Nasaan si Rheana?”“Mommy, huwag kang masyadong gumalaw,” mabilis na saway ni Riven habang maingat na hinahawakan ang balikat ng kanyang ina. “Baka matanggal yung IV mo.”“Tito Duke took Rheana to the operating room, Mom,” dagdag ni Rayan, sinusubukang pakalmahin siya.Sandaling natahimik si Jenesis.Pagkatapos ay malalim siyang huminga at bahagyang bumaba ang kanyang mga balikat.“Thank God...”Napatingin siya sa likod ng kanang kamay niya kung s

“Kumain kayo nang mabuti, okay? Huwag kayong magpapagutom at baka kayo rin ang magkasakit,” mahinahong paalala ni Iris kina Riven, Rayan, at Rheana habang kumakain sila ng almusal na dala niya.Bilang panganay at pinakamaalam sa kanilang magkakapatid, maliit na tumango si Riven.“Thank you, Tita.”“Walang anuman, sweetheart,” sagot ni Iris na may maliit na ngiti.Mula nang maging isang ina si Iris, may nagbago sa kanya.Mas naging malawak ang pagiging maalaga niya. Hindi na lamang kay Bernice umiikot ang instinct niya bilang isang ina, kundi pati sa ibang mga batang nasa paligid niya.Kasama na roon ang tatlo niyang pamangkin, na minamahal niya na rin na parang sarili niyang mga anak.Pero iba ang kilos ni Rheana. Mabagal ang galaw ng kutsara sa kamay niya at halos hindi niya ginagalaw ang pagkain sa harap niya.“Anong problema, Rheana?” mahinahong tanong ni Iris. “Hindi mo gusto ang pagkain?”Maliit na umiling si Rheana. “Wala akong gana kumain.”Napabuntong-hininga si Iris.