All Chapters of Web of Lies: Drowning in My Brother-in-law's Love: Chapter 541 - Chapter 550

“Kuya… you don’t mean you’re accusing Mama, right?” tanong ni Duke. Bahagyang sumikip ang mga mata niya habang maingat na inoobserbahan ang kuya niya.Bahagyang ngumisi si Raoul. “Accusing her of what?”“That Mama was behind this accident.”Saglit na natahimik ang dalawa.Huminga nang malalim si Raoul bago dahan-dahang inilabas ang hangin. Para bang may mas mabigat siyang iniisip kaysa sa simpleng pagsagot sa tanong ng kapatid niya.“I’ll handle this problem myself. You’ll find out who really did it soon enough.”Napunta ang tingin ni Raoul sa ibang direksyon. Iniwasan niya ang titig ng kapatid.Kumunot ang noo ni Duke at bahagyang lumapit. “So… you already know?”Walang sagot.Nanatili lamang na tahimik si Raoul. Pero sapat na ang katahimikan niyang iyon para masabi ni Duke na may alam talaga ang kuya niya.“If you know something, tell me, Kuya,” madiing sabi ni Duke. “Let me help you. This isn’t a small matter.”Nanatiling tahimik si Raoul. Mas lalong tumigas ang panga niy

“Umuwi na si Daddy…!” masayang sigaw ni Rheana nang makita niyang dumating ang ama nila nang tanghali nang araw na iyon. Mabagal itong naglalakad habang inalalayan ni Jenesis.Bahagyang ngumiti si Raoul. Lumambot ang kanyang tingin nang makita ang maliit niyang anak na babae na excited na excited sa pag-uwi niya.Hindi na naghintay si Rheana at agad na maliit na tumakbo palapit sa kanila.“I’ll help you get inside the house, Daddy,” inosente niyang sabi habang agad na hinawakan ng maliliit niyang kamay ang braso ng ama, na para bang kaya talaga niyang maging dagdag na sandalan nito.Mahina namang natawa si Raoul.“Thank you, my sweetest daughter.”Ngiting-ngiti si Rheana, halatang proud sa sarili niya.Samantala, nakatayo sina Riven at Rayan sa may pintuan. Tahimik nilang hinihintay ang ama habang nakatutok ang tingin sa kanya, parang gusto nilang makasiguro na okay talaga ito.“Slowly, Dad,” sabi ni Riven. Mas mature ang tunog ng boses niya kaysa sa edad niya.Bahagyang tuman

“Napapansin kong parang may tinatago ka nitong mga nakaraan,” mahinang sabi ni Caizer nang gabing iyon. Kalmado ang boses niya, pero sapat ang bigat nito para mabasag ang katahimikang bumabalot kay Karina. “Are you afraid?”Matagal nang nakaupo si Karina sa gilid ng kama at tahimik na nag-iisip. Bahagya lamang siyang umiling, kahit hindi mapakali ang mga daliri niyang magkahawak sa ibabaw ng kanyang kandungan.“Don’t be like this,” patuloy ni Caizer habang tuluyan nang humarap sa kanya. “If something is wrong, tell me.”Saglit na natahimik ang silid.Sa wakas, lumingon si Karina at tiningnan ang asawa. Mahirap basahin ang mga mata niya, may halong pag-aalinlangan at isang bagay na mas malalim pa roon.“If I’m afraid…” Mahina ang boses niya, halos bulong. “Will you protect me?”Walang pag-aalinlangan si Caizer. Iniabot niya ang kamay at marahang hinaplos ang tiyan ng kanyang asawa, na para bang gusto niyang iparamdam dito na ligtas ito.“Of course,” matatag niyang sagot.Bahagya

“If our baby is a boy, what name do you want to give him, Kuya? Odysseus pa rin ba, gaya ng sinabi mo dati?” tanong ni Iris habang marahang hinahaplos ang tiyan niyang nagsisimula nang lumaki.Isang maikling ungol lamang ang sagot ni Duke. Hindi niya inaalis ang tingin sa cellphone.“Hmm.”Bahagyang napaingos si Iris, medyo naiinis. “Kuya, pwede bang itabi mo muna ’yang phone?”Saglit siyang nilingon ni Duke. “I’m just taking care of something, Ris.”“Tungkol ba sa hospital? O nagbabasa ka na naman ng medical journal?” sunod-sunod na tanong ni Iris. Nagsisimula nang mawalan ng pasensya ang tono niya.Hindi na sumagot nang mahaba si Duke. Inilapag niya ang cellphone sa bedside table.“I’m just going to the bathroom for a moment.”Bumaba siya sa kama at naglakad papunta sa banyo. Mayamaya, tuluyang sumara ang pinto.Napatingin si Iris sa pinto ng banyo bago muling bumaling sa cellphone na naiwan sa bedside table.Dahan-dahan niyang iniabot ang kamay niya. Nag-alinlangan siya sa

“Kamusta ang kondisyon ng manugang ko, Doc?” tanong ni Salome matapos suriin ng OB-GYN na ipinatawag niya si Karina.Hindi agad sumagot ang doctor. Inalis muna nito ang stethoscope sa mga tainga at mahinahong isinabit iyon sa leeg.“Overall, okay naman ang kondisyon niya,” sa wakas ay sagot ng doctor. “Wala akong nakikitang anumang nakakabahalang sintomas. Pagod lang siya at medyo na-stress. Kaya hindi ninyo kailangang masyadong mag-alala, Ma’am.”Mabagal na tumango si Salome, kahit nanatili ang pag-aalala sa mga mata niya.“Okay, Doc. Thank you.”Magalang na ngumiti ang doctor habang inaayos ang medical bag nito.“Kung gano’n, aalis na po muna ako.”“Mag-ingat po kayo sa daan, Doc,” sagot ni Salome.Bumukas sandali ang pinto ng kuwarto bago muling sumara.Sa labas, hindi kalayuan doon ay nakatayo sina Iris at Jenesis. Pareho silang tahimik, pero malinaw nilang narinig ang bawat salitang nanggaling sa loob.Walang seryosong nangyari. Dapat ay nakagaan iyon ng loob.Pero hind