Web of Lies: Drowning in My Brother-in-law's Love のすべてのチャプター: チャプター 561 - チャプター 570

“Paano mo nalaman na si Karina ang nasa likod ng aksidente ni Kuya Raoul?” mahinang tanong ni Duke. Nananatiling nakatutok ang mga mata niya sa daan, kahit paminsan-minsan ay napapalingon siya sa asawa.Napalunok si Iris. Hindi mapakali ang mga daliri niya habang magkakaugnay sa ibabaw ng kandungan.“Sa phone mo.” Saglit na natahimik si Duke.“From my phone?” ulit niya, bahagyang lumalim ang tono ng boses.Maikling tumango si Iris.“Noong gabing ’yon, hindi mo man lang ako pinansin.” Bahagyang nanginig ang boses niya habang nagsasalita. “Pumunta ka sa bathroom, tapos may pumasok na message galing doon sa katulong. Nakita ko.”Muling bumigat ang katahimikan sa loob ng sasakyan.Huminga nang malalim si Duke. Halatang mabigat sa kanya ang pag-uusap na iyon.“You shouldn’t have gotten involved in this, Ris.”“Hindi ako pwedeng manahimik, Duke!” mabilis na putol ni Iris, halatang tumataas na ang emosyon. “Naaawa ako kay Kuya Raoul, kay Jenesis, at sa mga anak nila. Pwedeng maging b

“Mommy, ang tagal nang hindi umuuwi ni Daddy,” reklamo ni Rheana habang binubuksan ang libro niya.Sa isang pahina nito, may nakaguhit na labing-isang maliliit na bituin. Isang bituin para sa bawat araw mula nang umalis ang kanilang ama.“Eleven days na, Mommy,” dagdag niya nang muli niyang bilangin ang mga bituin.Pagkaalis ng private tutor nila, agad na lumapit kay Jenesis ang tatlong magkakapatid. Nakatayo lamang sa tabi sina Riven at Rayan, tahimik na naghihintay at binibigyan ng pagkakataon ang nakababata nilang kapatid na magsalita.“Hindi rin tumatawag si Daddy at hindi na rin siya nagvi-video call,” dagdag pa ni Rheana. Mas malungkot na ang tono niya nang hindi agad sumagot ang kanilang ina.Dahan-dahang huminga si Jenesis bago siya lumuhod para maging kapantay ng mga anak niya.“Busy lang si Daddy, anak,” malumanay niyang sabi. “Hindi lang naman si Rheana ang nami-miss si Daddy. Mommy misses him too.”Isa-isa niyang tiningnan ang mga mukha ng mga anak niya.“Ang trabah

“Titingnan ko muna ang mga bata, Kuya,” mahinang sabi ni Iris, mga sampung minuto matapos umalis si Jenesis.Maikli lamang na tumango si Duke. Nakatitig pa rin siya sa pintuan na kanina pa tahimik.Lumabas si Iris mula sa living room. Pero napahinto siya.Nandoon si Riven, mag-isa sa sofa. Tahimik.Nagkatinginan sila. May kung anong kakaiba sa mga mata ng bata. Para bang may iniisip ito na hindi niya masabi.Hindi pa man nakakapagsalita si Iris, tumayo na si Riven at tahimik na naglakad lampas sa kanya. Sinundan nito ang dalawang nakababatang kapatid papunta sa garden.“Imagination ko lang ’to, ’di ba?” mahina niyang bulong sa sarili.Agad niya silang sinundan palabas.Sa garden, masayang naglalaro sina Rheana at Rayan kasama si Bernice. Malakas ang tawanan nila habang naglalaro at nag-uunahan sa damuhan.Si Riven lang ang nananatiling mas tahimik kaysa sa kanila.“Tita!” bati ni Rayan nang makita si Iris sa may pintuan.Ngumiti si Iris at pilit na kumalma. Lumapit siya at u

“Nasaan ka, Argus? Sa office ba kung saan nagtatrabaho ang asawa ko, o sa place kung saan siya ngayon nakatira? Pupunta ako roon. Hindi ko makontak ang husband ko,” madiing tanong ni Jenesis sa kabilang linya. Walang puwang para sa pag-iwas ang tono niya.Sa kabilang linya, napalunok nang mabigat si Argus.Ilang segundo siyang hindi nagsalita, para bang pinag-iisipan ang bawat salitang lalabas sa bibig niya.“Ma’am… bakit kayo pumunta rito nang hindi man lang nagsasabi sa akin?” sa wakas ay tanong niya, pilit na pinananatiling kalmado ang boses.“Dahil alam ko,” mabilis na putol ni Jenesis. “Kapag sinabi ko sa 'yo, hindi ninyo ako papayagang pumunta. Kaya sabihin mo na sa akin ngayon, Argus. Nasaan kayo? Gusto kong makita ang asawa ko.”Lalong bumigat ang atmosphere sa kabilang linya. Pumikit sandali si Argus bago tuluyang sumuko.“Sige, Ma’am. Magpapadala ako ng tao para sunduin kayo. Nasa airport pa rin kayo, tama?”“Oo,” maikling sagot ni Jenesis. Halos hindi na siya makahing

“Kuya…” mahina at nanginginig na tawag ni Jenesis.“Ma’am Jenesis—”Narinig niya ang boses ni Argus mula sa likuran, pero parang hindi iyon narinig ni Jenesis.Nakatitig lamang siya sa taong nakahiga sa ibabaw ng hospital bed. Nakabalot ang katawan nito ng puting tela at walang kahit anong galaw.Tahimik ang paligid. Sobrang tahimik na parang lalo nitong pinipiga ang dibdib ni Jenesis.Dahan-dahan niyang iniunat ang nanginginig niyang kamay. Nang mahawakan ng mga daliri niya ang tela, agad niyang naramdaman ang lamig nito.Nang aabutin na sana niya ang gilid para buksan ang puting tela, biglang may humawak sa kanyang pulso.Napalingon agad si Jenesis.“Pati ba naman ngayong patay na ang asawa ko, pipigilan mo pa rin akong makita siya?” madiing sabi niya. Halos maputol ang boses niya sa sobrang emosyon.Napabuntong-hininga nang malalim si Argus. Nanigas ang mukha niya.“Hindi po si Sir Raoul ’yan, Ma’am,” mahinahon pero matatag niyang sabi. “Maling room po ang napasukan ninyo.