ด้วยรู้นิสัยของโอรสตนดีเลยกลัวว่าซูเนี่ยนจะถูกรังแกสือหวนจงเป็นคนอารมณ์ร้อนมนุษยสัมพันธ์แย่ทั้งยังเข้ากับผู้อื่นได้ยากเป็นครั้งแรกที่มีคนพูดแบบนี้กับนาง คนที่มักจะเป็นส่วนเกินของครอบครัว ขอบตาของซูเนี่ยนร้อนผ่าว นี่ทำให้สือหานจงหันมามอง “เจ้าร้องไห้?”“ไม่ได้ร้องเพคะ” นางส่ายหน้าแล้วยิ้มกว้างก่อนจะรับเอากำไลหยกมาจากพระมารดา “ขอบพระทัยเพคะเสด็จแม่”ยกน้ำชาแล้วทั้งสองก็รั้งอยู่ที่ตำหนักเฟิงหรงพูดคุยกับฮองเฮาอีกสักพัก ทำให้ซูเนี่ยนได้รู้ว่าพระมารดาเองก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นสอง ที่นี่สตรีฝึกยุทธ์ไม่ใช่เรื่องแปลก ชาวแดนใต้ชอบใช้กำลัง อารมณ์ร้อน สตรีต้องรู้จักปกป้องตนเอง บางทีที่นี่อาจจะเป็นสถานที่ที่เหมาะสำหรับนางสีหน้าของซูเนี่ยนเต็มไปด้วยความสบายใจ รู้สึกชอบแดนใต้ขึ้นเรื่อย ๆคนนอกมองว่าพวกเขาป่าเถื่อน แท้จริงแล้วพวกเขาก็แค่ชอบต่อยตี ไม่ค่อยกระทำการลับหลังมีปัญหาก็ชวนกันขึ้นลานประลอง ตัดสินว่าใครแพ้ชนะ“ลานประลองหรือเพคะ”“ใช่”“ข้าเคยเห็นที่ค่ายทหาร ไม่รู้ว่าที่นี่จะเหมือนกันหรือไม่”“ที่แดนใต้มีลานประลองอยู่ทั่ว ทั้งที่เป็นของทางการและไม่ใช่ บางหมู่บ้านก็มีลานประลองเพื่อใช้วัดฝีมือผู้เ
Read more