All Chapters of น้องสาวคนดี สามีพี่ยกให้เจ้า!: Chapter 31 - Chapter 40

เจียงเทียนอีมาพร้อมเย่วหลิงอัน เมื่อทั้งสองคนร่วมมือกันก็สามารถจัดการความยุ่งเหยิงที่กำแพงทางทิศใต้ได้อย่างหมดจดป้อมปราการที่สามกลับคืนสู่ปกติอีกครั้ง กระนั้นก็ต้องสูญเสียทหารรักษากำแพงไปถึงยี่สิบคน“เจ้าคิดอะไรอยู่ถึงได้ไปยืนกลางวงหมาป่าเช่นนั้น” คิ้วหนาขมวดแน่นเจียงเทียนอีไม่พอใจเว่ยชิงชาน ตั้งแต่เรื่องที่เขาเป็นต้นเหตุทำให้ศิษย์น้องต้องจากไปแล้ว นี่ยังทำเรื่องโง่เขลาพาทหารลงมาสู้กับฝูงหมาป่าตอนที่พวกมันกำลังคลั่ง อีกทั้งใกล้กันก็มีพวกซากศพ“ข้าคิดจะใช้พลังข่มขู่พวกมัน” “จะทำเช่นนั้นได้ ต้องแน่ใจว่าแข็งแกร่งกว่าและลงมือรวดเร็วไม่เช่นนั้นแล้วหากทำไม่สำเร็จหมาป่าไม่ยอมหนีไป เจ้าจะถูกปิดล้อม พวกซากศพยังรุกรานเข้าใกล้อย่างที่เกิดขึ้น” หากเขามาไม่ทันซื่อจื่อคงเหลือเพียงแค่ชื่อไม่เพียงเท่านั้นยังต้องสูญเสียทหารไปมากกว่านี้ มองดูคนที่ตายจากไปก็นึกโมโห“ข้าเพียงทำตามแผนของนาง”นางที่ว่าคือใครไม่ต้องพูดก็รู้ความจริงเหตุการณ์แบบนี้เคยเกิดขึ้นมาก่อนและคนที่จัดการให้มันจบลงได้ไม่ใช่เจียงเทียนอีแต่เป็นซูเนี่ยน เพราะนางคือคนที่ดูแลที่นี่ ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาช่วย“ศิษย์พี่รองจะทำตามเนี่ยนเนี่

ซูเนี่ยนไม่มีสหายส่วนคนรัก เว่ยชิงชานอาจจะนับว่าเป็นคนรักได้ นางกับเขามีช่วงเวลาที่เคยสนิทสนมกันก่อนจะถูกซูเจินเจินช่วงชิงไป จะบอกว่าไม่โทษน้องสาวคงไม่ได้ ซูเนี่ยนโทษซูเจินเจิน เช่นเดียวกับเว่ยชิงชาน สำหรับครอบครัวซูเนี่ยนก็ไม่ได้สนิทสนม มีเพียงท่านอาจารย์กับศิษย์พี่ใหญ่แต่ท่านอาจารย์จากไปแล้ว เหลือศิษย์พี่ใหญ่ที่คอยดูแลนางศิษย์พี่สี่เย่วหลิงอันก็สอนเรื่องราวมากมายที่ค่อนข้างจะใช้จริงไม่ได้ เพราะแบบนี้หญิงสาวเลยไม่ใช่คนที่เข้าหาคนเก่งตอนแรกคิดว่าชีวิตหลังจากแต่งงานคงจะมีปัญหา ที่ไหนได้กลับไม่เคยมีปัญหา องค์ชายสี่ที่ใครต่อใครบอกว่าเขาเอาแต่ใจและน่ากลัว กลับเป็นคนที่นางรู้สึกสนิทใจมากที่สุดที่จะพูดคุยด้วย อาจเพราะว่าเขาเป็นสวามีของนางด้วย ถ้าซูเนี่ยนไม่เปิดใจให้เขาแล้วนางจะเปิดใจให้กับผู้ใดมองดูกระบี่ที่พึ่งได้รับมาก็รู้สึกว่าอบอุ่นหัวใจซูเนี่ยนขอบคุณสือหวนจงไม่ใช่แค่เรื่องอาวุธ แต่เป็นเรื่องที่เขาทำให้นางไม่รู้สึกเดียวดายเหมือนที่เคยผ่านมา“เช่นนั้นหม่อมฉันมอบสิ่งนี้ให้พระองค์” ถุงหอมถูกดึงออกมาจากแหวนมิติ “อาจจะไม่งดงาม แต่กลิ่นสมุนไพรนี้ช่วยคลายความเหนื่อยล้าได้”องค์ชายสี่ไม่คิด

สือหวนจงค้นพบว่าที่ยอมให้หญิงสาวเป็นข้อยกเว้น นั่นเพราะว่านางคือพระชายาของเขาสามีภรรยาควรสนิทสนม นี่ไม่ใช่เรื่องแปลกพอได้คำตอบในใจความหงุดหงิดงุ่นง่านที่ถูกยั่วยวนก็มลายหาย สิ่งที่นางทำกับเขาไม่ใช่เรื่องผิด เช่นนั้นเขาควรรีบจัดการกับพวกซากศพโดยเร็วแล้วหาสาเหตุว่าทำไมพวกมันถึงออกมาจากป่า รีบกลับไปหานาง ทำให้ซูเนี่ยนได้สมหวังบาดแผลหายแล้วเช่นนั้นก็สมควรเข้าหอเสียทีเหล่าองครักษ์ฟ้าคำรนที่ติดตามองค์ชายสี่ต่างก็มีสีหน้าเคร่งเครียดเมื่อผู้เป็นนายเร่งเดินทางไม่หยุดพัก ท่าทางรีบร้อนนั้นทำให้พวกเขาเข้าใจว่าสถานการณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้จะต้องเลวร้ายมากแม้ติดตามองค์ชายมานาน แต่ก็ไม่มีใครคาดเดาได้ถูกต้องถึงเหตุผลที่พระองค์เร่งรีบ ไม่ใช่ว่าสถานการณ์ของหนิงหยวนเลวร้าย นอกจากพวกซากศพปิดล้อมยังไม่มีเหตุการณ์รุนแรงแท้จริงเป็นเพราะสือหวนจงอยากจะรีบกลับมาหาพระชายาต่างหากเล่า เขาถึงได้เร่งเดินทางไปจัดการเรื่องวุ่นวายให้จบลงหากเหล่าองครักษ์รู้เหตุผล ไม่รู้ว่าจะทำหน้าเช่นไรหลังเดินทางไม่หยุดพักไม่นานองค์ชายสี่ก็เสด็จมาถึงที่ค่ายทักษิณ ที่นั่นรองแม่ทัพซ่งกำลังรอรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ พร้อมทหารท

กระบวนท่าที่รุนแรงที่สุดในเคล็ดวิชากระบี่พิทักษ์สวรรค์เล่นงานที่จุดตายพร้อมกัน ราวกับระเบิดลูกเล็กถูกยัดเข้าไปทางปากแล้วไหลลงสู่ท้องก่อนจะแตกกระจาย ร่างสูงพลิกตัวพร้อมจู่โจม เขาขยับตัวเร็วจนไม่มีใครมองตามได้ทัน ทุกการเคลื่อนไหวตัดผ่านเข้าไปที่เส้นเลือดสำคัญของกระทิงตัวยักษ์ แม้สัตว์กับมนุษย์จะไม่เหมือนกัน แต่เชื่อเถอะอวัยวะที่ถูกทำลายแล้วตายแน่นอน อย่างไรก็เหมือนกัน ฉึก! หัวไปแล้ว ต่อไปก็หัวใจ ตับ ไต อวัยวะที่กลางลำตัว และเส้นเลือดที่ขา กระทิงยักษ์ถูกเล่นงานจนสิ้นท่า เสียงคำรามของมันดังสนั่นป่า แต่พวกซากศพคงไม่กรูมาเพราะก่อนหน้านี้พวกมันบุกไปที่หนิงหยวน เหตุผลที่อสุรกายพวกนั้นคลุ้มคลั่งคงเพราะกระทิงตัวนี้  ตุบ สองเท้าของผู้เป็นแม่ทัพยืนอย่างมั่นคงเช่นเดียวกับร่างของกระทิงประหลาดที่ล้มลงและขาดใจตาย เฮ! เหล่าทหารต่างโห่ร้องด้วยความยินดี แต่ก็ต้องเงียบลงเมื่อสายตาคมดุหันไปมอง 

ยังดีที่ร้านค้าไม่มีอะไรเสียหาย เมื่อปิดร้านไปซูเนี่ยนก็จ้างให้ช่างมาต่อเติมและประดับประดาร้านเสียใหม่ ซึ่งทั้งหมดนางเป็นคนออกแบบเอง อิงตามความนิยมของชาวแดนตะวันออก ที่เน้นความหรูหรางดงาม เพียงเดินผ่านหน้าร้านก็จะได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่ชวนให้ดึงดูดจัดการเรื่องร้านแล้วก็ต้องทำอะไรกับผ้าที่เสียหายคนตัวเล็กมีเรื่องให้ทำมากมาย จนกระทั่งเรื่องของผู้เป็นสามีไม่อยู่ในความคิดของหญิงสาวสักพัก การทำตัวให้ยุ่งนั้นได้ผล สมองนางไม่มีเวลาคิดถึงเขาจนกระทั่งผ่านไปเจ็ดวันซูเนี่ยนอยู่ในห้องหนังสือ สีหน้าดูยุ่งยากไม่น้อย“พ่อบ้านหม่า”“พ่ะย่ะค่ะ”“องค์ชายสี่ไม่ส่งจดหมายมาเลยหรือ”เจ็ดวันแล้วพระชายาพึ่งถามถึงองค์ชาย พ่อบ้านร่างท้วมพยักหน้าลงวูบหนึ่งเขามองเห็นแววตาผิดหวังของหญิงสาวตรงหน้า จนไม่อาจจะปล่อยผ่านได้“ปกติแล้วที่กำแพงเมืองมักจะยุ่งวุ่นวายมาก ท่านแม่ทัพคงกำลังจัดการกับปัญหาเหล่านั้นอยู่พ่ะย่ะค่ะ”“แต่ข้าได้ยินมาว่าสถานการณ์ที่กำแพงใต้ตอนนี้คลี่คลายแล้ว”