جميع فصول : الفصل -الفصل 33

เมืองถงหรง ในขณะที่ซูเนี่ยนกำลังปรับตัวเข้ากับแดนใต้ ด้านเมืองถงหรงเองก็ต้องปรับตัวเช่นกันเว่ยชิงชานได้รับคำสั่งให้มาเฝ้าป้อมปราการที่สามแทนซูเนี่ยน แต่เดิมเขาคิดว่านี่ไม่ใช่งานที่หนักหนาไม่อย่างนั้นซูเนี่ยนคงไม่สามารถควบคุมที่นี่ได้เพียงลำพัง แต่เมื่อเขาได้มาแทนที่นางถึงได้รู้ว่าสิ่งที่ตนคิดนั้นไม่ใช่ความจริงที่นี่อันตรายไม่ต่างจากป้อมปราการอื่นพวกซากศพบุกโจมตีกำแพงเมืองไม่เว้นวัน ส่วนหนึ่งเพราะเป็นช่วงสัตว์คลุ้มคลั่งที่ทำให้พวกซากศพคลั่งตามไปด้วยเมื่อได้กลิ่นเลือดเว่ยชิงชานแทบไม่มีเวลาพัก อย่าพูดถึงเรื่องแต่งงาน ตอนนี้แค่ไปเจอหน้าซูเจินเจินยังไม่มีโอกาส เขาแทบไม่ได้นอน“ซื่อจื่อขอรับพวกซากศพเริ่มเข้ามาใกล้กำแพงอีกแล้ว”เสียงรายงานจากองครักษ์คนสนิททำให้เว่ยชิงชานที่คิดจะนอนพักต้องรีบลุกขึ้นมา“พวกมันสงบไปแล้วไม่ใช่รึ”“มีฝูงหมาป่ากำลังสู้กันอยู่ขอรับ” เพราะเป็นช่วงฤดูผสมพันธุ์พวกมันถึงได้พยายามแย่งชิงตัวเมีย

เมืองถงหรง หญิงแก่ไม่เงยหน้ามองผู้ใด เพราะที่สูญเสียไปคือบุตรชายคนเดียวที่เหลืออยู่ นางกล่าวโทษทุกสิ่งอย่างราวกับคนเสียสติ“คุณหนูรองรู้วิชาแพทย์ไม่ใช่หรือเก่งนักก็มารักษาบุตรชายของข้า เวลาเช่นนี้นางกลับกล้าเสวยสุข!”“ท่านแม่พอแล้วเจ้าค่ะ!” ลูกสะใภ้พยายามห้ามไม่ให้แม่สามีพูดต่อ ไม่เช่นนั้นหัวอาจจะหลุดจากบ่า แม้ในใจจะคิดเช่นเดียวกันนางเองก็ต้องเป็นหม้ายตั้งแต่ยังสาว บุตรก็ยังไม่มี ชีวิตต่อจากนี้ไม่รู้ว่าจะเป็นเช่นไร “เอาชีวิตของบุตรชายข้าคืนมา เอาคืนมา!” “แม่เฒ่าจูเจ้าหักห้ามใจเถิด” สุดท้ายแล้วหญิงชราก็เป็นลมหมดสติไป ชาวบ้านเลยช่วยกันพานางกลับไปส่งที่เรือน“น่าสงสารยิ่งนัก ตอนนี้นางไม่เหลือบุตรชายแล้ว”“แต่คำพูดของยายเฒ่าก็ไม่ได้ผิดเลย ที่ป้อมปราการของเราไม่เคยสูญเสียคนไปมากถึงเพียงนี้ หากคุณหนูใหญ่ยังอยู่คงไม่เกิดเรื่อง”“แต่คุณหนูใหญ่ไม่อยู่แล้ว จะพูดให้ได้อะไรขึ้นมา&rdquo