جميع فصول : الفصل -الفصل 20

แต่งงานพวกเขาพยายามกลับไปที่เฟิงหยวนให้เร็วที่สุด และนี่อาจจะเกี่ยวข้องกับเหตุผลของการแต่งงานของนางนอกจากการเดินทางจะราบรื่น ซูเนี่ยนยังรู้สึกว่าเฉินกวงยอมรับนางมากยิ่งขึ้น คนของเขาก็ด้วย หากว่านางพูดเตือนอะไรจะรับฟังไม่ต่อต้าน ไม่รู้ว่านี่เกี่ยวกับที่นางเตือนเรื่องศพใต้น้ำไปแล้วเป็นจริง หรือเกี่ยวกับดอกเสาะเวหาแต่ไม่ว่าจะเป็นเพราะเหตุผลใด การเดินทางครั้งนี้ของซูเนี่ยนก็สบายมาก ต่างจากที่คิดว่าอาจจะต้องพบเจอเหตุการณ์เลวร้ายจนกระทั่งเวลาล่วงเลยมาหนึ่งเดือนในที่สุดเบื้องหน้าก็มองเห็นกำแพงสูงใหญ่ที่ตั้งตระหง่าน นั่นคืออาณาจักรเฟิงหยวน หญิงสาวเปลี่ยนไปขึ้นเกี้ยวเจ้าสาว มีทหารและคนมารอรับนางไม่น้อยแม้ตาจะมองไม่เห็นเพราะมีผ้าคลุมศีรษะแต่ก็รับรู้ได้ด้วยเสียงที่ด้านหลังขบวนเจ้าสาวเป็นสินเดิมที่ครึ่งหนึ่งเป็นของนางอีกครึ่งเป็นฮองเฮาที่ประทานให้ ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยพบหน้าแต่เหตุผลใดจึงต้องทำเช่นนี้แต่นี่ก็เท่ากับประกาศให้รู้ว่าพระชายาผู้นี้มีฮองเฮาหนุนหลังซูเนี่ยนนั่งหลังตรงฝ่ามือชื้นไปด้วยเหงื่อ ในห้วงฝันนางก็มองเห็นการแต่งงานของตนเองแต่น่าหดหู่นัก ในขณะที่นางยินดี สีหน้าของเจ้าบ่าวกลับหม่

องค์ชายสี่ฟื้นแล้วเพราะร่างกายอ่อนล้าจากการเดินทางเมื่อมาถึงยังต้องเข้าพิธีแต่งงานตั้งแต่เช้าจรดเย็น ผสมกับความเครียดและความอ่อนแอทำให้ซูเนี่ยนเผลอหลับไปทั้งน้ำตาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ที่แย่กว่านั้นคือนางกอดเจ้าบ่าวแน่นใช้เสื้อเขาเป็นผ้าเช็ดน้ำตา พึ่งพาเขาในเวลานั้นแม้อีกฝ่ายจะไม่มีสติ แต่ที่นางกล้าทำก็เป็นเพราะว่าเขาไม่มีสติจนกระทั่งเช้าซูเนี่ยนถึงรู้สึกตัว ร่างบางขยับเล็กน้อยแล้วลืมตาช้า ๆ ไม่คิดว่าตัวเองจะนอนหลับโดยที่ซบอยู่บนตัวของคนอื่นแบบนี้หญิงสาวรู้สึกอับอาย พอคิดจะลงไปนอนที่เตียงดี ๆ กลับขยับตัวไม่ได้รอบเอวถูกโอบรัดด้วยแขนแกร่ง นางตกใจมากรีบเงยหน้าขึ้นมองก่อนจะเห็นว่าผู้เป็นเจ้าบ่าวกำลังลืมตาและมองมาที่นางอยู่“!”ฟื้นแล้วงั้นหรือ? ไหนว่าใกล้ตายเมื่อวานใบหน้าเขาซีดเซียวมาก ลมหายใจก็แผ่วเบาแต่ตอนนี้กลับตื่นขึ้นมาแล้ว“ท่าน”“เจ้าเป็นผู้ใด”เขาถามเสียงแห้ง คงเพราะนอนหลับมานานซูเนี่ยนไม่รู้จะพูดอะไรนางพึ่งตื่นก็ถูกทำให้ตกใจ ในขณะที่เขามองมาอย่างตั้งใจพึ่งรู้ว่าดวงตาของสตรีกลมโตเช่นนี้ นอกจากดวงตาที่โดดเด่นแล้วเขาก็ได้เห็นว่าตอนนี้หญิงสาวที่อยู่ใกล้ชิดสวมใส่ชุดแต่งงานอ

องค์ชายสี่ฟื้นแล้วมารดาพยักหน้าอยู่ต่ออีกไม่นานก็เสด็จกลับวังหลวง ตอนนี้ที่จวนแม่ทัพเลยเหลือเพียงเจ้าของจวนและบรรดาข้ารับใช้ที่ทั้งหมดล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ ที่กำลังดีใจที่ผู้เป็นนายอยู่รอดปลอดภัยดีแต่ก่อนที่หานฮองเฮาจะเสด็จกลับก็หันมาพูดกับซูเนี่ยน“เพราะเจ้าสี่พึ่งหายป่วยเรื่องยกน้ำชาเจ้าไม่ต้องกังวล รอให้หายดีค่อยเข้าวัง ระหว่างนี้ข้าฝากเขาด้วย เจ้าสี่เป็นคนเอาแต่ใจหวังว่าเจ้าจะไม่ตามใจเขา”แม้จะเป็นมารดาก็ไม่อาจจะออกมาดูแลลูกชายได้อย่างใจหวัง ยิ่งไม่อาจจะบอกให้สือหวนจงกลับตำหนักองค์ชายได้ เขารักอิสระ มีเพียงฝากฝังให้คนใกล้ชิดคอยดูแล ซึ่งตอนนี้ก็คือพระชายาอย่างไรชีวิตของซูเนี่ยนก็ขึ้นอยู่กับสือหวนจงนางไม่มีทางปล่อยให้เกิดเรื่องกับเขาได้รับการผ่อนปรนถึงเพียงนี้ซูเนี่ยนรู้สึกโล่งใจ บางทีการแต่งงานมาที่เฟิงหยวนอาจจะไม่แย่อย่างที่คิดแล้ว“กระทิงตัวนั้นจัดการได้หรือไม่”“ไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ มันหนีเข้าป่า”“มันไม่เหมือนสัตว์ทั่วไป ตอนที่ถูกเล่นงานข้ารับรู้ได้ถึงพลังยุทธ์” สีหน้าของสือหวนจงเคร่งเครียดหากสัตว์ธรรมดาคิดหรือว่าจะทำอันตรายต่อเขาได้ ไม่มีทาง“สัตว์มีพลังงั้นหรือ”ซูเนี่ยนกลับมาจา

ห้ามร้องไห้ เป็นครั้งแรกที่มีคนแกะปลาให้ อีกทั้งถ้าปฏิเสธก็คงเสียมารยาท คนตรงหน้าเป็นพระสวามีเขาแค่อยากให้นางกินอีกสักหน่อยเท่านั้น เพราะแบบนี้หญิงสาวเลยยอมกินปลาแต่โดยดี ไม่ดื้อดึงปฏิเสธนี่ทำให้ผู้เป็นองค์ชายเข้าใจผิดไปว่าพระชายาตนอาจจะแกะปลาไม่เป็น จากที่แกะเพียงด้านเดียวก็พลิกแล้วแกะอีกด้านให้“พอแล้วเพคะ หม่อมฉันอิ่มแล้วจริง ๆ กินไม่ไหวแล้ว” ซูเนี่ยนรีบห้ามเขา“หากกินมากกว่านี้จะต้องแน่นท้องจนอาเจียนออกมาแน่” นางอธิบาย“เจ้าอ่อนแอยิ่งนัก แค่กินมากก็อาเจียนแล้ว” เป็นครั้งแรกที่มีคนพูดว่านางอ่อนแอแต่ซูเนี่ยนกลับพึงพอใจ เป็นสตรีก็ต้องบอบบางเช่นนี้“เพคะ หม่อมฉันอ่อนแอ”แม้ความจริงกินมากกินน้อยไม่ได้บอกถึงพละกำลังในร่างกาย แต่หญิงสาวก็ยอมรับ“เช่นนั้นเจ้าก็ต้องฝึกฝนร่างกายให้มาก จะได้แข็งแรง” เขารู้ว่านางเป็นผู้ฝึกยุทธ์“พระองค์อยากให้หม่อมฉันฝึกฝนร่างกาย?”

 พระชายาสี่งดงาม   แม้ว่าบิดาของซูเนี่ยนจะไม่ใช่ขุนนาง แต่ตระกูลซูเป็นตระกูลใหญ่ สำนักฝึกยุทธ์ฉือหงก็ไม่ได้ไร้ชื่อทำให้หญิงสาวเคยถูกเชิญให้ไปเข้าร่วมงานเลี้ยงในวังหลวงอยู่หลายครั้ง งานชมดอกไม้ครั้งนั้นซูเนี่ยนยังจดจำได้ดี ความงดงามตระการตาที่ถูกประดับประดาด้วยดอกไม้สีหวานกลิ่นก็หอมฟุ้งทั่วอาณาบริเวณ น่าประทับใจ วันนี้นางจะได้เข้าวังหลวงของอาณาจักรเฟิงหยวน นี่ทำให้รู้สึกตื่นเต้นและคาดหวัง รถม้าเคลื่อนตัวออกจากจวนแม่ทัพ ซูเนี่ยนอยู่ในชุดสีน้ำเงินเฉกเช่นผู้เป็นสามี ชุดนี้สือหวนจงให้คนจัดเตรียมไว้ให้นาง เรื่องนี้ทำให้หญิงสาวประหลาดใจ พอเห็นชุดที่เข้าคู่กันกับเขา ซูเนี่ยนก็ยิ้มบาง จวนแม่ทัพอยู่ห่างจากวังหลวงไม่มาก ไม่นานองค์ชายสี่และพระชายาก็เสด็จมาถึง ที่หน้าวังหลวงมีเกี้ยวมารอรับแม้ว่ารถม้าขององค์ชายสี่จะได้รับอนุญาตให้เข้าไปถึงเขตพระราชฐานชั้นในได้ แต่ครานี้พระองค์ทรงเสด็จลงที่หน้าพระราชวัง เพื่อตอบกลับข่าวลือว่าทรงหายป่วยแล