Semua Bab องค์หญิงเช่นข้าต้องง้อท่านด้วยหรือ: Bab 131 - Bab 140

จื่อเหยียนหน้าง้ำไม่พอใจ ทั้งยังดื้อดึงไม่รับฟังคำตำหนิจากหลี่เกอที่นางไม่ให้เกียรติแขกผู้มาเยือนจากต่างแคว้นซึ่งสูงศักดิ์กว่านางมากนักอย่างอันหนิง“พอเถอะแม่นางกู้! เลิกโวยวายฟูมฟายได้แล้ว หากไม่คิดถึงภาพลักษณ์ตนเองก็เห็นแก่แคว้นหนานเถอะ”“ข้าแม้นเป็นสตรีต่างแคว้น แต่อย่างไรเสียก็เป็นพระชายาไท่จื่อแคว้นหนานหวังว่าจะตักเตือนกันได้”“ไม่เช่นนั้นเมื่อไปถึงวังหลวงข้าจะกราบทูลไท่จื่อและฮองเฮาจัดหาคนมาอบรมสั่งสอนกิริยามารยาทเจ้าเสียใหม่”อ้ายเหม่ยเอ่ยอย่างเหลืออดกับท่าทีและคำพูดญาติผู้น้องของหลี่เจียงไท่จื่อสามีนาง ที่วางท่าใหญ่โตพูดจาไร้มารยาทไม่ให้เกียรตินางและอันหนิงเช่นนี้“พระชายาไม่ต้องห่วงพ่ะย่ะค่ะ ต่อให้พระองค์ทรงละเว้นนางไม่กราบทูลเรื่องนี้กับเสด็จพี่ไท่จื่อและฮองเฮา กระหม่อมก็จะแจ้งเรื่องทุกอย่างรวมทั้งคำพูดที่เหยียนเอ๋อกล่าวในวันนี้เอง”“นางทำตัวไร้มารยาทต่อพระชายาไท่จื่อและองค์หญิงสามแขกผู้มีเกียรติคนสำคัญ รวมทั้งเจ้าเมืองสิงโจวที่มีอาวุโสกว่าถึงเพียงนี้ ไม่รับโทษไม่ได้หรอกพ่ะย่ะค่

จ้าวเหว่ยได้แต่ยืนนิ่งมองไปยังทิศทางซึ่งอันหนิงจากไป ก่อนจะเดินเข้าจวนเงียบๆไม่ได้เอ่ยคำใดกับจิ่นเยว่ ซึ่งมองผู้เป็นนายแล้วถอนหายใจออกมา รู้สึกเห็นใจเขาจริงๆ‘เฮ้ออ..ความสัมพันธ์กำลังคืบหน้าไปได้ด้วยดีอยู่แล้วเชียว ดันมีอุปสรรคอย่างคุณหนูกู้เข้ามาป่วนเสียได้’‘ไหนจะมีบุรุษอีกคนมาตามเกี้ยวพาองค์หญิงสามอย่างเปิดเผยด้วย ท่านแม่ทัพหนอท่านแม่ทัพเป็นเช่นนี้แล้วเมื่อไรจะได้สมหวังกับเขาเสียทีนะ’  “หนิงเอ๋อ ดูเหมือนแม่นางกู้ผู้นั้นจะชอบพอแม่ทัพเมิ่งไม่เบาเลยนะ” อ้ายเหม่ยหยั่งเชิงอันหนิงน้องสาวของตนที่วันนี้ปะทะฝีปากกับจื่อเหยียนหลายครั้งหลายหนแล้ว“คงเป็นเช่นนั้นแหละเพคะ” อันหนิงตอบรับคำสั้นๆ“แล้วเจ้าไม่รู้สึกอันใดเลยงั้นหรือ”“จะให้หม่อมฉันรู้สึกอันใดเล่าเพคะพี่หญิงใหญ่”“ก็อย่างเช่นหงุดหงิดรำคาญใจ รู้สึกว่าแม่นางกู้รกหูรกตา ยิ่งนางเข้าใกล้ตามตอแยแม่ทัพเมิ่งก็ยิ่งไม่พอใจอย่างไรล่ะ”          

อันหนิงกลับมาที่ห้องได้พักใหญ่ พร้อมกับเจินจูที่ลากลับออกไปได้เพียงครู่เดียว นางก็เตรียมตัวเข้านอนเพื่อพักผ่อนออมแรงเอาไว้สำหรับการเดินทางในวันรุ่งขึ้น‘ก๊อก ก๊อก ก๊อก’ เสียงประตูห้องนางดังขึ้น อันหนิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยแต่คิดว่าคงเป็นเจินจูมีเรื่องตักเตือนอะไรนางอีก“จูจู มีอะไรงั้นหรือ” อันหนิงเปิดประตูและเอ่ยถาม หากแต่ผู้ที่มาเยือนกลับไม่ใช่เจินจูอย่างที่นางคิดเอาไว้“แม่นางกู้ ดึกดื่นเช่นนี้ท่านมีธุระอันใดกับข้างั้นหรือ” อันหนิงแปลกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นจื่อเหยียนมายืนอยู่เบื้องหน้า“ขออภัยเพคะองค์หญิงสามที่หม่อมฉันต้องมารบกวนยามค่ำคืนเช่นนี้ หม่อมฉันขอเข้าไปสนทนาด้านในได้หรือไม่เพคะ” จื่อเหยียนไม่ตอบแต่ขอเข้าไปในห้องนอนของอันหนิง“เชิญ” อันหนิงตอบรับคำสั้นๆและเปิดทางให้จื่อเหยียนเข้ามาด้านใน“ท่านเจ้าเมืองสิงโจวนี่แย่จริงจัดห้องเรียบง่ายเช่นนี้ต้อนรับองค์หญิงได้อย่างไรกัน ห้องนอนนี่เทียบไม่ได้เลยกับห้องของหม่อมฉันที่อยู่ในจวนแม่ทัพด้วยซ้ำ”“ไม่ต้องพูดถ

จื่อเหยียนพยายามรั้งสติไม่ให้ตนเองตกอยู่ภายใต้รัศมีสูงส่งทรงอำนาจของอันหนิงราชธิดาฮ่องเต้เมิ่งสือ องค์หญิงสามแห่งแคว้นเซี่ย            “องค์หญิงทรงทำเกินไปหรือไม่เพคะ วางอำนาจกับหม่อมฉันเช่นนี้ไม่เกรงคำครหาหรืออย่างไรกัน” จื่อเหยียนโต้ตอบแต่หันกลับมาใช้วาจาที่เหมาะสมแล้ว            “ตัวข้าโปร่งใสไร้มลทินหาได้กระทำสิ่งใดผิดไม่ เหตุใดต้องเกรงคำครหาด้วยเล่า” อันหนิงตอบกลับไป            “ฮึ องค์หญิงทรงถือดียิ่งนัก หากหม่อมฉันซึ่งเป็นหลานสาวพระญาติฮองเฮาแคว้นหนานประกาศออกไปว่า ถูกองค์หญิงสามแคว้นเซี่ยเรียกตัวมาด้วยต้องการแย่งชิงคู่หมายของหม่อมฉัน”            “ใช้วาจาข่มขู่ให้หักใจจากแม่ทัพเมิ่ง องค์หญิงคิดว่าจะทรงเสียชื่อเสียงเสื่อมเสียพระเกียรติมากเพียงใดเล่าเพคะ”  &nbs

“ว่าอย่างไรเล่าเจ้าคะ ท่านยังมีสิ่งใดจะเอ่ยกับข้าอีกงั้นหรือ” อันหนิงถามจ้าวเหว่ยซ้ำอีกครั้งเมื่อเห็นเขานิ่งเงียบไป“ประการที่สามสำคัญยิ่งกว่าเหตุผลใดๆ คือข้าปล่อยให้สตรีอันเป็นที่รักตกอยู่ในอันตราย เป็นเรื่องที่ไม่น่าให้อภัยเลยจริงๆ หากเจ้าคิดขุ่นเคืองไม่ยอมรับข้า ข้าย่อมเข้าใจได้”พอเอ่ยประโยคนี้จบ ดูเหมือนคนตัวโตจะหน้าคล้ำหม่นหมองลงยิ่งกว่าเดิมเสียอีก อันหนิงเห็นแล้วอดสงสารไม่ได้“เรื่องนี้หาใช่ความผิดของท่านไม่ เป็นเพราะแม่นางกู้เองที่นิสัยเสียเหยียบย่ำทำร้ายผู้อื่นจนเคยชิน”“ทั้งยังหลงลืมไปว่าภายใต้แผ่นฟ้ากว้างนี้มีผู้ที่เหนือกว่าและไม่ยอมลงให้นางอีกมากมายนัก”“มิได้มีเพียงผู้อ่อนแอสถานะต่ำต้อย หรือผู้ที่รักใคร่เอ็นดูยอมให้นางทุกอย่างเช่นกู้ฮองเฮาและเชื้อพระวงศ์คนอื่นๆรวมทั้งบิดานางด้วย”“ที่สำคัญตัวข้าก็ไม่ได้รับอันตรายใดมิใช่หรือเจ้าคะ ดูสิปกติดีทุกอย่าง แม่นางกู้ต่างหากล่ะที่โดนยาของท่านปู่ถังเล่นงานไปเต็มๆ”อันหนิงกล่าวปลอบใจจ้าวเหว่ยพร้อมเอ่ยถึงยาที่ถังล