All Chapters of องค์หญิงเช่นข้าต้องง้อท่านด้วยหรือ: Chapter 71 - Chapter 80

188 Chapters

ตอนที่ 71 ไม่ได้รำคาญเพราะใส่ใจ

หลังทานของว่างเสร็จอันหนิงอยู่ต่ออีกครู่หนึ่งก็เตรียมตัวกลับวังหลวง ซึ่งจ้าวเหว่ยอาสาไปส่งนางเช่นทุกครั้ง“พี่จ้าวเหว่ยไม่ต้องไปส่งองค์หญิงสามหรอกขอรับ ข้าอยู่ในเมืองระยะทางใกล้กับวังหลวงมากกว่า เดี๋ยวข้าไปส่งองค์หญิงเอง” มู่เฉินเอ่ยขึ้นมา“ข้าไม่ได้เดือดร้อนอะไรกับระยะทางใกล้ไกล เพียงตั้งใจไปส่งองค์หญิงด้วยตนเองเท่านั้น”“เจ้านั่นแหละเสร็จงานจากวังหลวงแล้วรีบกลับจวนไปเสียดีกว่าอย่าทำให้ท่านแม่ต้องกังวลเลย” จ้าวเหว่ยตอบกลับไป“ข้าโตถึงเพียงนี้แล้ว ท่านแม่ไม่จำเป็นต้องรอข้ากลับจวนหรอกขอรับ ท่านนั่นแหละได้ข่าวว่าทำงานหนักจนแทบไม่มีเวลาได้พักผ่อน เช่นนั้นก็อย่าเดินทางเข้าเมืองให้เหนื่อยจะดีกว่า”สองพี่น้องถกเถียงกันจนอันหนิงที่รออยู่บนรถม้าเริ่มรำคาญ สุดท้ายจึงยื่นหน้าออกมามองทั้งสองและเอ่ยวาจาออกไป“พวกท่านสองคนไม่จำเป็นต้องไปส่งข้าหรอก ข้ากลับเองได้ ยิ่งเถียงกันไปมายิ่งเสียเวลา ข้าขอตัวก่อนล่ะ” อันหนิงกล่าว ก่อนจะหันไปสั่งให้คนขับควบรถม้าออกไป“อาเฉินบอกแล้วไงว่าเราจะไม่
Read more

ตอนที่ 72 รายงานที่ฟังแล้วเพลินใจ

“พี่จ้าวเหว่ย พี่จ้าวเหว่ยเจ้าคะ เป็นอันใดไปงั้นหรือ” อันหนิงเรียกจ้าวเหว่ยเมื่อเห็นว่าเขานิ่งเงียบไป“อะเอ่อ ขออภัยเจ้าว่าอันใดนะ” จ้าวเหว่ยถามอันหนิงอีกครั้ง เพราะมัวแต่มองใบหน้างาม ดวงตากระจ่างใสและฟังน้ำเสียงแว่วหวานของนางเพลินจนเหม่อลอยไป จับใจความได้ไม่ชัดเจน“ข้าถามว่าพี่จ้าวเหว่ยมีกลิ่นกำยานชนิดใดที่ชอบเป็นพิเศษหรือไม่เจ้าคะ? หากมีข้าจะปรุงให้ท่านเองเจ้าค่ะ”“ไม่มีหรอก..รบกวนเจ้าช่วยเลือกให้ทีเถอะ ข้าเชื่อในสายตาของเจ้าที่เลือกข้าวของเก่งรู้ว่าสิ่งใดเหมาะหรือไม่เหมาะกับข้า”จ้าวเหว่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียง สีหน้าและแววตาอ่อนโยนยิ่งนักยามทอดสายตามองไปยังอันหนิง“เช่นนั้นก็ได้เจ้าค่ะ พรุ่งนี้ข้าจะลองปรุงกำยานกลิ่นใหม่ๆมาให้ท่านลองใช้อีกก็แล้วกัน”“ให้ข้าไปตลาดมืดกับเจ้าด้วยเถอะ เจ้าไปที่นั่นเพียงลำพังข้าไม่วางใจนัก ต่อให้มีองครักษ์เงาที่ไท่จื่อทรงส่งมาคุ้มครอง แต่ข้าก็ยังอยากปกป้องอยู่ข้างกายเจ้าอยู่ดี” จ้าวเหว่ยเสนอตัว“แต่พี่จ้าวเหว่ยมีงานเยอะมิใช่หรือเจ้าค
Read more

ตอนที่ 73 จะไม่ยอมปล่อยมือนาง

จ้าวเหว่ยกลับมาถึงเรือนนอนก็เปิดเข้าไปในห้องทันที เมื่อเขาเห็นการตกแต่งและบรรยากาศโดยรวมที่เปลี่ยนไปก็รู้สึกพึงพอใจมากทีเดียว            ห้องของเขาที่เคยเงียบเหงาไร้ชีวิตชีวาราวกับไม่มีผู้ใดอาศัยอยู่ มาบัดนี้กลับมีสีสัน มีความงามของดอกหลันฮวาสีขาวนวล ทั้งสง่างามและโดดเด่นทำให้ห้องที่เคยเย็นชาอ่อนโยนและดูอบอุ่นน่าอยู่ขึ้นเยอะ            ไหนจะฉากกั้นที่พ่อบ้านฟางเอ่ยถึงเมื่อครู่ซึ่งทำจากฮวงหัวลี่ ไม้ล้ำค่าหายากราคาแพงลิบซึ่งได้รับการแกะสลักลวดลายพยัคฆ์มาอย่างประณีตบรรจงทั้งยังมีกลิ่นหอมเฉพาะตัวโชยออกมาซึ่งเป็นกลิ่นคล้ายดอกเหมยกุ้ย ยามแช่น้ำย่อมช่วยให้เกิดความผ่อนคลายมากขึ้นแน่ทางส่วนที่เขานั่งทำงานก็มีชั้นวางสำหรับจัดเก็บหนังสือและเอกสารใหม่ ซึ่งใช้พื้นที่เท่าเดิมแต่กลับมีช่องจัดเก็บใช้สอยมากขึ้นเป็นระบบระเบียบ ทั้งยังดูโปร่งโล่งสบายตาแล้วยังมีภาพขุนเขาสายน้ำที่งดงามของจิตรกรมีชื่อเสียงโด่งดัง เป็นภาพล้ำค่าหายากประดับอยู่ด้วย นอกนั้นยังม
Read more

ตอนที่ 74 ของล้ำค่าหายาก

“ท่านปู่ วันนี้ข้านำอาหารที่ปรุงเองมาให้ท่านเยอะแยะเลยเจ้าค่ะ เริ่มจากไก่ตุ๋นสมุนไพรใส่ซีหงฮวาเป็นน้ำแกงบำรุงร่างกายชั้นยอด”“ตามมาด้วยหมูตุ๋นเครื่องพะโล้กับเต้าหู้ ข้าเลือกหมูสามชั้นแต่ติดมันน้อยหน่อยเพื่อสุขภาพร่างกายของท่านนะเจ้าคะ”“มีไก่ขอทานสูตรคนพเนจร ตามด้วยปลาเปรี้ยวหวาน มีกุ้งเมามาย อีกจานเป็นเต้าหู้นึ่งซีอิ๊วยัดไส้เนื้อปูกับหมูสับเจ้าค่ะ”“เหตุใดจึงไม่มีอาหารรสจัดเลยเล่า” ปู่ถังถามด้วยเป็นคนชอบอาหารรสชาติจัดจ้านไม่ต่างกับอันหนิง“ช่วงนี้ได้ยินว่าท่านกระเพาะไม่ค่อยดี ข้าจึงงดอาหารรสจัดเอาไว้ก่อน ส่วนสุราก็ดื่มแต่พอดีนะเจ้าคะ กินเคียงกับแกล้มด้วย”“ข้าเตรียมกับแกล้มมาให้ท่านอีกต่างหากเป็นเป็ดพะโล้ เนื้อแพะหมักสมุนไพรย่างและถั่วลิสงคั่วกับปลาตัวเล็กทอดปรุงใส่เกลือเล็กน้อยคลุกเคล้ากันกินเพลินเลยล่ะเจ้าค่ะ”“อย่างหลังข้าเตรียมไว้ให้มากหน่อยเพราะเก็บได้นานกว่าอีกสองอย่างแรก ใส่ขวดกระเบื้องเคลือบเอาไว้ให้อยู่นี่นะเจ้าคะ”อันหนิงกล่าวพร้อมหันไปหยิบข
Read more

ตอนที่ 75 หงุดหงิดใจแต่ไม่แสดงออก

“นับว่าหนิงเอ๋อสายตาเฉียบคมจริงๆ ในเวลากลางวันเช่นนี้คนทั่วไปมองเห็นเป็นหินธรรมดาไร้ค่าเสียส่วนใหญ่ มีเพียงเจ้านี่แหละเห็นแวบเดียวก็รู้ได้ทันทีว่าคือสิ่งใด” ซือไห่เอ่ยชื่นชมอันหนิง“ของล้ำค่าหายากเช่นนี้หนิงเอ๋อย่อมคุ้นเคยอยู่แล้วล่ะนะ” ปู่ถังกล่าวพร้อมมองสบตากันไปมาระหว่างบุตรชายและอันหนิงซึ่งรู้กันดีว่าด้วยเหตุใด‘องค์หญิงสูงศักดิ์ไฉนเลยจะไม่เคยเห็นไข่มุกราตรีล้ำค่า’ ปู่ถังกับซือไห่สองพ่อลูกคิดเห็นตรงกัน“ขอบคุณพี่ซือไห่มากเจ้าค่ะ ข้าชอบมากเลยล่ะ ในที่สุดข้าก็จะมีไข่มุกราตรีเอาไว้ในครอบครองเป็นของตัวเองแล้ว ปกติข้าชอบเอาของท่านแม่ออกมาชื่นชมบ่อยๆ”“ต่อไปก็ไม่ต้องรบกวนนำของแทนใจท่านแม่ออกมาเล่นแล้วล่ะเจ้าค่ะ” อันหนิงเอ่ยอย่างพอใจ ซือไห่มองและยิ้มเอ็นดูนาง“สายแล้วไปกินข้าวกันเถอะ ข้าหิว” ปู่ถังเอ่ยชักชวนไปกินมื้อกลางวันทุกคนทานอาหารไปด้วยสนทนากันไปด้วยอย่างออกรส โดยเฉพาะทุกครั้งที่มีบุตรชายคนใดคนหนึ่งหรือมากกว่านั้นของท่านปู่อยู่ด้วยเนื่องจากอันหนิงชอบซักถ
Read more

ตอนที่ 77 ปกป้องดูแลนางได้

เมื่อจ้าวเหว่ยกลับมาที่ร้านสมุนไพรของปู่ถัง อันหนิงกำลังพูดคุยกับซือไห่อย่างสนุกสนาน ทำให้ใจเขาสั่นหวั่นไหวรู้สึกเป็นกังวลขึ้นมาทันที“หนิงเอ๋อ นี่ขนมเปี๊ยะที่เจ้าอยากกินกำลังร้อนๆเลย” จ้าวเหว่ยยื่นขนมเปี๊ยะไส้เยจื่อให้กับอันหนิง“ขอบคุณเจ้าค่ะ พี่จ้าวเหว่ยก็ลองชิมดูสิเจ้าคะ” อันหนิงชักชวนจ้าวเหว่ยให้ทานขนมและจิบชาด้วยกัน เขานั่งลงเคียงข้างนางโดยไม่ลังเล ในขณะที่ซือไห่นั่งอยู่อีกด้านหนึ่งของอันหนิงแม้นอันหนิงจะเริ่มตระหนักถึงความรู้สึกที่จ้าวเหว่ยมีต่อนาง แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร เนื่องจากนางต้องการพิจารณาดูให้รู้ชัด แน่ใจดีกว่าตีตนไปก่อนจึงทำตัวเป็นปกติที่สำคัญอันหนิงไม่ได้รู้สึกรังเกียจหรือรำคาญใจแต่อย่างใดหากจ้าวเหว่ยมีใจรักใคร่ชอบพอนาง เพราะเขาใส่ใจนางทุกอย่าง ไม่เคยทำสิ่งใดให้นางต้องขุ่นข้องหมองใจเลยแม้นแต่น้อยอีกอย่างคือนางเองก็อยากรู้เหมือนกันว่า หากจ้าวเหว่ยมีใจให้นางจริงจะแสดงออกหรือบอกนางให้รู้ชัดเมื่อไหร่กัน‘แม่ทัพผู้เก่งกาจอาจหาญในการศึก จิตใจเข้มแข็งและดูดุขรึมเย็นชาอย่างเขา ไม่แน่ว่าอาจจะไม่เ
Read more

ตอนที่ 76 นางสูงส่งเกินไป

สองพ่อลูกแห่งวงการค้าขายทั้งนอกและในตลาดมืดต่างมองตากันปริบๆ คิดไม่ถึงว่าองค์หญิงผู้เฉลียวฉลาดมีไหวพริบดีอย่างอันหนิงจะมองบุรุษไม่ออกแต่คิดอีกทางหนึ่งนางเป็นสตรีที่ถือกำเนิดและถูกเลี้ยงดูให้เติบโตมาในวังหลวง แม้นจะออกนอกวังอยู่บ่อยครั้งก็ใช่ว่าจะเจนจัด เฉลียวฉลาดเท่าทันไปซะทุกเรื่อง‘แต่..ดันคิดเรื่องบุรุษตัดแขนเสื้อได้’ สองพ่อลูกถอนหายใจออกมาแทบจะพร้อมกัน“เจ้าว่าในจวนแม่ทัพไม่มีสตรี แล้วเจ้าเล่าเป็นสตรีหรือไม่” ซือไห่ทำหน้าที่ถามนางกลับไปแทนบิดา“แน่นอนว่าข้าย่อมเป็นสตรีจริงแท้เจ้าค่ะ”“เช่นนั้น..เจ้าก็คือสตรีนางเดียวที่ท่านแม่ทัพให้เข้าไปในเรือน จัดการตกแต่งเปลี่ยนแปลงจวนของเขาได้ตามใจชอบสินะ”“ใช่เจ้าค่ะ”            “เจ้าบอกว่าไม่เคยเห็นเขายุ่งเกี่ยวหรือมีข่าวกับสตรีใด ความจริงแล้วอาจเป็นเพราะเขามีนางในดวงใจแล้วก็เป็นได้”ซือไห่เอ่ยชี้ทางอันหนิงให้คิดตาม ปู่ถังพยักหน้าเห็นด้วย เจินจูก็พยักหน้าสบตา
Read more

ตอนที่ 77 ปกป้องดูแลนางได้

เมื่อจ้าวเหว่ยกลับมาที่ร้านสมุนไพรของปู่ถัง อันหนิงกำลังพูดคุยกับซือไห่อย่างสนุกสนาน ทำให้ใจเขาสั่นหวั่นไหวรู้สึกเป็นกังวลขึ้นมาทันที“หนิงเอ๋อ นี่ขนมเปี๊ยะที่เจ้าอยากกินกำลังร้อนๆเลย” จ้าวเหว่ยยื่นขนมเปี๊ยะไส้เยจื่อให้กับอันหนิง“ขอบคุณเจ้าค่ะ พี่จ้าวเหว่ยก็ลองชิมดูสิเจ้าคะ” อันหนิงชักชวนจ้าวเหว่ยให้ทานขนมและจิบชาด้วยกัน เขานั่งลงเคียงข้างนางโดยไม่ลังเล ในขณะที่ซือไห่นั่งอยู่อีกด้านหนึ่งของอันหนิงแม้นอันหนิงจะเริ่มตระหนักถึงความรู้สึกที่จ้าวเหว่ยมีต่อนาง แต่ก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร เนื่องจากนางต้องการพิจารณาดูให้รู้ชัด แน่ใจดีกว่าตีตนไปก่อนจึงทำตัวเป็นปกติที่สำคัญอันหนิงไม่ได้รู้สึกรังเกียจหรือรำคาญใจแต่อย่างใดหากจ้าวเหว่ยมีใจรักใคร่ชอบพอนาง เพราะเขาใส่ใจนางทุกอย่าง ไม่เคยทำสิ่งใดให้นางต้องขุ่นข้องหมองใจเลยแม้นแต่น้อยอีกอย่างคือนางเองก็อยากรู้เหมือนกันว่า หากจ้าวเหว่ยมีใจให้นางจริงจะแสดงออกหรือบอกนางให้รู้ชัดเมื่อไหร่กัน‘แม่ทัพผู้เก่งกาจอาจหาญในการศึก จิตใจเข้มแข็งและดูดุขรึมเย็นชาอย่างเขา ไม่แน่ว่าอาจจะไม่เ
Read more

ตอนที่ 78 สิ่งที่นางโปรดปราน

ซือไห่นั่งสนทนากับอันหนิงและจ้าวเหว่ยอยู่อีกพักใหญ่ ก่อนจะขอตัวกลับไปทำงานที่คั่งค้างของตัวเองต่อ“ข้าล่ะอิจฉาพี่ซือไห่นักที่ได้เดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ ทั้งยังล่องเรือไปยังที่ไกลแสนไกลพบปะผู้คนสิ่งแปลกใหม่อยู่ตลอด” อันหนิงเอ่ยขณะออกมาส่งซือไห่หน้าร้าน“น่าเสียดายที่เจ้าไม่มีอิสระโบยบินไปบนท้องฟ้ากว้างเช่นข้า แต่ไม่เป็นไรนี่ พวกข้าทั้งหกจะแวะเวียนมาบอกเล่าเรื่องราวในสถานที่ต่างๆให้เจ้าฟังเสมอ”“เจ้าก็มองแผ่นดินกว้างไกลผ่านเรื่องเล่าของพวกข้าก็แล้วกันนะ รับรองว่าข้าจะจดจำสิ่งน่าสนใจมาบอกต่อแก่เจ้าแน่นอน”“ขอบคุณเจ้าค่ะ เช่นนั้นขอให้การเดินทางครั้งต่อไปของพี่ซือไห่ราบรื่นเป็นไปได้ด้วยดีนะเจ้าคะ”“ขอบใจ ข้าก็ขอให้เจ้าอยู่ดีมีสุขเช่นกัน ถ้าอย่างไรก็แวะเวียนมาเยี่ยมปู่ถังของเจ้าบ่อยๆล่ะ”“ได้เจ้าค่ะ”ร่ำลากับซือไห่เสร็จ อันหนิงก็กลับเข้าไปปรุงกำยานที่เรือนสมุนไพรด้านหลังร้านเครื่องเทศสมุนไพรของปู่ถัง ซึ่งที่นั่นมีวัตถุดิบมากมายละลานตาเลยทีเดียวส่วนเจินจูอยู่ช่ว
Read more

ตอนที่ 79 ทำอาหารให้นางลิ้มลอง

หลังจากปรุงกำยานเสร็จ อันหนิงก็นั่งสนทนาอยู่กับปู่ถังอีกพักหนึ่งก่อนจะร่ำลากลับจวนแม่ทัพโดยวันนี้จ้าวเหว่ยเชิญนางมาทานมื้อเย็นด้วยกัน แต่ที่พิเศษคือเขาจะเข้าครัวลงมือทำอาหารให้นางด้วยตนเอง“ข้าไม่คิดเลยนะเจ้าคะว่าวันหนึ่งจะได้ลิ้มลองอาหารฝีมือท่านแม่ทัพเมิ่งผู่เก่งกาจเกรียงไกร ดูสิหน้าตาน่าทานทั้งนั้นเลย กลิ่นก็หอมชวนน้ำลายสอยิ่งนัก”อันหนิงกล่าวเมื่อเห็นอาหารมากมายฝีมือจ้าวเหว่ยถูกนำมาวางอยู่เบื้องหน้า“ข้าทำเต้าหู้เหม็นตุ๋นในน้ำซุปรสจัดจ้านมาให้เจ้าลองชิมด้วยนะ เต้าหู้ดูดซับน้ำซุปเข้าไปเต็มที่ ชุ่มฉ่ำอร่อยทีเดียว” จ้าวเหว่ยเชิญชวนให้อันหนิงกินอาหารรายการเด็ดจากเต้าหู้เหม็นที่นางชอบ“ส่วนจานนี้เป็นหมูตุ๋นผักกาดดอง ข้าให้พ่อบ้านฟางดองผักเองแบบพื้นบ้าน รสชาติไม่เค็มจัดเพราะล้างความเค็มออกไปแล้วเหลือแต่ความอร่อยกลมกล่อม”“จานต่อมาเป็นปลานำไปบั้งให้ละเอียดหน่อย จากนั้นจึงนำไปทอดจนสุกกรอบทั้งตัวจนถึงภายใน เสร็จแล้วก็นำไปตุ๋นกับเครื่องเทศสมุนไพร น้ำปรุงซึมเข้าไปในเนื้อปลาเจ้าน่าจะชอบ”&
Read more
PREV
1
...
678910
...
19
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status