หลังทานของว่างเสร็จอันหนิงอยู่ต่ออีกครู่หนึ่งก็เตรียมตัวกลับวังหลวง ซึ่งจ้าวเหว่ยอาสาไปส่งนางเช่นทุกครั้ง“พี่จ้าวเหว่ยไม่ต้องไปส่งองค์หญิงสามหรอกขอรับ ข้าอยู่ในเมืองระยะทางใกล้กับวังหลวงมากกว่า เดี๋ยวข้าไปส่งองค์หญิงเอง” มู่เฉินเอ่ยขึ้นมา“ข้าไม่ได้เดือดร้อนอะไรกับระยะทางใกล้ไกล เพียงตั้งใจไปส่งองค์หญิงด้วยตนเองเท่านั้น”“เจ้านั่นแหละเสร็จงานจากวังหลวงแล้วรีบกลับจวนไปเสียดีกว่าอย่าทำให้ท่านแม่ต้องกังวลเลย” จ้าวเหว่ยตอบกลับไป“ข้าโตถึงเพียงนี้แล้ว ท่านแม่ไม่จำเป็นต้องรอข้ากลับจวนหรอกขอรับ ท่านนั่นแหละได้ข่าวว่าทำงานหนักจนแทบไม่มีเวลาได้พักผ่อน เช่นนั้นก็อย่าเดินทางเข้าเมืองให้เหนื่อยจะดีกว่า”สองพี่น้องถกเถียงกันจนอันหนิงที่รออยู่บนรถม้าเริ่มรำคาญ สุดท้ายจึงยื่นหน้าออกมามองทั้งสองและเอ่ยวาจาออกไป“พวกท่านสองคนไม่จำเป็นต้องไปส่งข้าหรอก ข้ากลับเองได้ ยิ่งเถียงกันไปมายิ่งเสียเวลา ข้าขอตัวก่อนล่ะ” อันหนิงกล่าว ก่อนจะหันไปสั่งให้คนขับควบรถม้าออกไป“อาเฉินบอกแล้วไงว่าเราจะไม่
Read more