อันหนิงเดินเข้าวังมาพร้อมมุ่งหน้าสู่ตำหนักในอันเป็นที่ประทับด้วยรอยยิ้มอารมณ์ดีที่ได้กินของอร่อย ทั้งยังมีคนเอาใจใส่ดูแลเป็นอย่างดีก่อนหน้านี้นางเคยแต่ทำอาหารของกินของว่างเอาอกเอาใจผู้อื่น ไม่นึกเลยว่าวันหนึ่งจะมีบุรุษตัวโตมาทำอาหารเอาอกเอาใจนางเช่นนี้ด้วยความรู้สึกที่ได้รับการดูแลเอาใจใส่จากบุรุษผู้หนึ่งช่างน่ายินดีไม่น้อย ทำให้นางรู้สึกปลาบปลื้มหัวใจเต้นตึกตักพองโตอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน‘จ้าวเหว่ยช่างแตกต่างจากมู่เฉินโดยสิ้นเชิง เขาคอยดูแลนางอย่างเงียบๆไม่เคยเรียกร้องอะไร ใส่ใจนางและคอยเป็นห่วงนางอยู่เสมอ ทั้งยังรู้ว่านางชอบหรือไม่ชอบสิ่งใดด้วย’‘อย่างขนมกุ้ยฮวาซึ่งร้านดังใจกลางตลาดใช้แป้งข้าวเจ้าในการทำ เนื้อสัมผัสเบาและร่วนซุย ละลายในปากได้ดีทีเดียว หากแต่ไม่ใช่รสสัมผัสที่นางชื่นชอบ’‘ต่างจากขนมกุ้ยฮวาเจ้าประจำที่นางโปรดปรานซึ่งทำจากแป้งข้าวเหนียวให้สัมผัสนุ่มหนึบหนับ จ้าวเหว่ยรู้ดีจึงทำขนมกุ้ยฮวาออกมาได้ถูกใจนางยิ่งนัก ทุกอย่างล้วนเกิดจากความเอาใจใส่โดยแท้’อันหนิงคิดถึงคนตัวโตที่มาส่งนางเมื่อคร
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
