All Chapters of ใคร่รักเพลิงร้อนหลานเมีย: Chapter 11 - Chapter 20

---------------"จะ จริงสิ! น้าดวงบอกว่าถ้ามาถึงให้รีบไปหา งั้นหนูไปหาน้าก่อนนะจ๊ะ"หญิงสาวกระสับกระส่ายเร่งฝีเท้าเดินจ้ำอ้าวออกจากโบสถ์ไปทั้งแบบนั้น สร้างความตกใจแก่ชายวัยคะนองไม่น้อยที่ต้องสูญเสียอาหารตาอาหารใจไป "โถ พี่ผู้ใหญ่จะไล่ไปทำไมเล่า นึกหวงของกับพวกฉันนี่นะ"สายตาที่เคยหวานเยิ้มมองตามแผ่นหลังสาวน้อย ครานี้กลับฉายวาวโรจน์ขึ้นมาตวัดมองไปยังเหล่าชายชาวบ้านตรงหน้า ทำเอาหนุ่มวัยคะนองสะดุ้งหลบหน้าพากันเดินกลับไปทำงานของตัวเอง จะมีก็แต่ ดำ ลูกพี่ลูกน้องที่ยังคงกล้ายืนสู้หน้าผู้ใหญ่ไม่ขยับ "ที่มึงบอกว่าไอ้ทิดมันเดินตามอีดวง เล่าเรื่องทั้งหมดให้กูฟังทีซิ""อะ เออ"เห็นท่าทีสีหน้าที่เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิงทำเอาดำได้แต่ยืนอ้ำอึ้งไม่ตอบสิ่งใด เขาจ้องมองด้วยสายตาดุดันน่าเกรงขามไม่คิดรอด้วยความใจร้อน รีบคว้าคอลากไอ้ดำออกมาจากโบสถ์"เดี๋ยวพี่หาญ!"เมื่อถึงใต้ต้นมะขามข้างโบสถ์ใหญ่ หาญผละร่างลูกพี่ลูกน้องออกห่างตัวร่างใหญ่เดินเข้าหา จนเงาดำทมิฬเริ่มกลืนกลิ่นร่างดำ ดวงตาสั่นกลัวของดำก็ไม่อาจช่วยให้หาญใจเย็นลงแม้แต่นิด นี่สินะ ผู้ใหญ่หาญที่ชาวบ้านต่างเกรงกลัวแม้จะอายุยังน้อยก็เถอะ"อย่าชักช้า

--------------"แม่ดวง!" ได้ยินเสียงวิ่งเข้ามาใกล้สัปเหร่อทิดเร่งหันไปมอง พบเข้ากับร่างหญิงสาวที่เขานั่งรอมานานกำลังวิ่งยิ้มร่าเข้ามาหา แก้วเหล้าในมือถูกวางทิ้งไว้หมดเยื่อใย ร่างใหญ่ผิวดำแดงวิ่งร่าเข้าไปรับด้วยรอยยิ้ม "รอนานไหมพี่ทิด" เสียงหวานสะกิดใจผมเสียงหอบหายใจแฮ่กดังขึ้น ดวงใจเกรงว่าสัปเหร่อท้ายวัดจะรอนานจนหมดอารมณ์ใคร่ไปเสียก่อน"ไม่นานหรอก ให้รอแม่ดวงทั้งคืนก็ไหว" ฝ่ามือสากกร้านประคองมือดวงใจขึ้นมากุมด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม พลางก้มลงจูบซับบนหลังมือแผ่วเบาดั่งกับต้องทะนุถนอมมือบางไว้อย่างดี ทำเอาดวงใจหญิงมีผัวทำตัวไม่ถูกยืนเคอะเขินหน้าแดงเป็นลูกตำลึง"พี่ทิดก็" "อายหรือจ๊ะ ที่พี่พูดแบบนี้" "ก็แน่สิ ถึงฉันจะอายุปูนนี้แล้วแต่ก็ยังอายเป็นนะ" แววตาใคร่ลิ้มรสหญิงมีผัวอย่างไม่ปิดบัง ทิดไล้สายตาจ้องมองเรือนหน้าดวงใจจากดวงตาสุกสกาวเลื่อนลงมายังพวงแก้มอิ่ม ริมฝีปากอิ่มลำคอระหงไม่ว่าจะส่วนไหนของเธอเขาก็ล้วนอยากครอบครอง โดยไม่คิดสนใจว่าเธอจะเป็นคนของใคร ถ้าเราได้เจอกันเร็วกว่านี้ พี่จะไม่มีทางปล่อยให้ดวงหลุดมือไปหาไอ้หาญแน่นอน "แล้วทำไมมาช้าจังล่ะ"สัปเหร่อทิดประคองร่างบอบบางของเ

--------------"ลุงหาญหล่อเหลามากจ้ะ ไม่แปลกที่มีแต่คนอยากคบหาดูใจ" น้าสาวตวัดสายตามองหน้ามะลิคล้ายกำลังตำหนิ ถึงแม้เจ้าตัวจะรู้ว่าถูกมองด้วยสายตาเช่นนั้นกลับยังฝืนยิ้มให้ป้าชาวบ้านราวกับไม่ทุกข์ร้อนต่อสายตาคู่นั้นแม้แต่นิด"อีหนูนี่ตาถึง ตระกูลนี้หน้าตาดีกันทุกคน" เด็กสาวพยักหน้ารับป้าเบา ๆ พลางมองน้าสาวจากหางตา เห็นสีหน้าหม่นลงแววตาเฉยชาดั่งกับคนไม่รู้กันเหม่อมองออกไปที่หน้าศาลาวัด โดยที่ตรงนั้นมีร่างของผู้ใหญ่หาญยืนคุยกับกลุ่มชายกลุ่มหนึ่ง "น้าดวงคิดว่าไงจ๊ะ" มะลิไม่ยอมจบง่าย ยังคงยิ่งคำถามเค้นหาคำตอบจากน้าสาวไม่หยุด จนดวงใจต้องตวัดสายตาเรียบจิกมองหลานสาวแทนคำตำหนิจากปาก "หึ แน่อยู่แล้วพี่หาญน่ะหล่อเหลามากทีเดียว" ฟังจากน้ำเสียงก็รู้ว่าน้ากำลังท้าทายหนูอยู่ อย่าพึ่งโมโหจนหนีไปก่อนล่ะ นี่พึ่งเริ่มเท่านั้น "จะว่าไปลุงทิดเองก็หล่อมากเหมือนกันนะจ๊ะ""!!!" คราวนี้ไม่เพียงแค่สายตาเท่านั้น แต่ดวงใจขยับกายหันไปมองหน้าหลานสาวด้วยดวงตาเบิกโพลง คล้ายจะบอกว่า นั่นคือคนของกู!"โอ๊ย! เรียกได้ว่าสูสีกินกันไม่ลงเชียวล่ะ อีกคนก็พ่อผู้ใหญ่อีกคนก็สัปเหร่อวัด" ป้าพูดขึ้นด้วยสีหน้าตื่นเต้น ดั่

--------------ฉันรู้ดีจ้ะพ่อ ว่าสิ่งที่ฉันทำอยู่มันเรียกว่า เนรคุณ ฉันกำลังเหยียบย่ำจิตใจคนที่ช่วยชีวิตตัวเองไม่ต่างอะไรกับหมาลืมนาย แต่ฉันพร้อมรับเวรกรรมที่ก่อเอาไว้ฉันอยากใช้ชีวิตครองคู่กับคนที่ฉันรัก ต่อให้ต้องลงนรกขุมไหนฉันก็ยอม ก่อนที่สายตาจะหลุบลงไปมองยังกระเป๋าเสื้อผ้าบนแคร่ นั่นคืออิสรภาพที่เธอรอคอยมานานแรมปี อีกไม่นานเกินเอื้อมเธอได้จะครองคู่กับคนที่รักจริง ๆ เสียที"กูทนมานานแล้วอีมะลิ ทนอีกนิดเดียวจะเป็นไรไป" บนเรือนไม้หลังใหญ่ร่างหาญยังคงนั่งที่ระเบียงนอกกระชานด้านหลังบ้าน ซึ่งส่วนนั้นจะยื่นออกมาจากตัวบ้านเป็นจุดที่หาญมักจะมานั่งเงียบ ๆ คนเดียวอยู่บ่อยครั้ง ด้วยด้านหน้าคือลำคลองที่ทอดยาวสุดท้ายสายตา มีกอไผ่ใบหญ้าขึ้นเขียวสองฝั่งคลองเต็มไปหมด ด้วยเป็นช่วงค่ำทำให้มองไม่ให้ทิวทัศน์ดังกล่าว เขาจึงเลือกที่จะเงยหน้ามองท้องฟ้าดูดวงดาวและแสงจันทร์ไปพลาง โดยที่บนพื้นข้างกายนั้นคือกองผ้าขาวม้า เสียงฝีเท้าของใครบางคนเดินใกล้เข้ามาหันมองไปพบเข้ากับร่างอิ่มนวลขาวผ่องในเสื้อคอกระเช้าสีเหลืองอ่อน ผ้าถุงสั้นลายคุ้นตาเดินถือสำหรับข้าวขึ้นมาตามคำสั่งด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม "กับข้าวมาแล้วจ้

--------------"ละ ลึกเหลือเกินลุงจ๋า" ดวงตาเบิกโพลงเมื่อเงยหน้าขึ้นมาสบตากับหาญ จุดกึ่งกลางระหว่างชายหญิงค่อย ๆ หลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว กลีบอิ่มฟูขยับรูดขูดไปตามลำตัวมังกรร้าย ยิ่งครั้งที่เธอขยับความเจ็บแปลบกลับแล่นเข้าแทนที่ความเสียวซ่าน ผนังถ้ำลึกบีบตัวตามแรงปรารถนาเด็กสาวเป็นจังหวะแน่นหน่วง ทำเอาผู้ใหญ่หาญถึงกับกัดฟันกรามแน่นข่มอารมณ์ความปวดร้าวที่ลำมังกรร้าย "อื้อ! ลุงปวดปลายหัวหยักไปหมด เอ็งตอดลุงแน่นเหลือเกิน" เรียวมือเล็กยกคล้องคอประคองร่างขณะขยับขึ้นลงตามจังหวะเนิบช้า ริมฝีปากอิ่มยื่นเข้าไปจูบซับที่แก้มน้าเขยไม่คิดยำเกรง เจ้าตัวได้แต่นั่งอึ้งไม่รู้จะเสียวที่ท่อนล่างหรือจะหน่วงที่ใจเมื่อโดนเด็กสาวคราวลูกขโมยจูบดี"ถือว่าหายกัน อ๊า" เอวบางขยับเด้งรับจังหวะเอวหนาเสยสวนงัดมังกรร้ายขึ้นมา ร่างอิ่มนวลสะท้านกระเพื่อมตามแรงเอวได้ยินเสียงเนื้อกระทบเนื้อผสมเสียงน้ำตีกันดังไปทั่วระเบียง "ซี๊ดด~ อ่อยเหยื่อดีนักโดนกระแทกเข้าหน่อยถึงกับตาลอยเชียวเรอะ" เสียงคำรามแหบพร่าไม่เป็นคำพูดกระซิบข้างใบหู ทว่าขณะนี้สติสตังของมะละกลับไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เตลิดลอยไปไกลเพราะรสเสียวจากสวาทที่ถาโถ