All Chapters of ใคร่รักเพลิงร้อนหลานเมีย: Chapter 41 - Chapter 50

-------------"อ๊ะ!!!" "เข้าง่ายเชียว คงอยากเต็มที่แล้วใช่ไหม" เสียงทุ้มเอ่ยลองเชิงแม้จะรู้ดีอยู่แก่ใจว่าไม่ใช่แค่ป้าสะใภ้ที่พร้อมจะลงสนาม แต่รวมถึงตนด้วยเพราะไอ้โบ้ตัวเบิ้มมันเริ่มเหยียดยันตัวดุนดันกางเกงขึ้นมาเป็นลำ จิ๊จ๋าเองก็รู้สึกได้จึงเริ่มขยับเอวบดแก้มก้นบนเป้าแข็งขื่น"ปะ ป้าจ๋า~" "โดนเอาคืนบ้างถึงกับร้องเสียงหลงเลยหรอ" "อึก" คราวนี้ถึงตาแม่หม้ายผัวตายเอาคืนบ้าง เธอโยกเอวบดขย่มจนสร้างคลื่นน้ำขนาดย่อมสาดซัดริมฝั่งเป็นจังหวะเดียวกัน "ดูเหมือนหอยตัวนี้จะดื้อน่าดู สงสัยคงต้องเอาจริงแล้วล่ะครับ เผื่อว่ามันจะได้สงบเสงี่ยมลงบ้าง" ฝ่ามือใหญ่ยันหน้าท้องแบนราบถอยห่างก่อนจะเริ่มเกี่ยวขอบกางเกง คว้าไอ้โบ้ตัวเบิ้มออกมาสาวปลุกปั่นด้วยมือ และรั้งเอวบางจอลำปูดโปนแข็งกร้าวใส่บริเวณหน้าโพรงถ้ำน้อย กระแทกเอวเสยงัดตอกปลายหยักเข้าออกด้วยความเร็วและแรง "อ๊ะ! ปะ ปอนด์~""หืม หอยตัวนี้คงจะสงบเสงี่ยมได้ยาก ทำถึงขนาดนี้แล้วยังตอดรัดซะแน่น คงไม่จบแค่ที่สระนี้แล้วล่ะครับ คุณป้าสะใภ้" "อ๊างง~" ทีแรกก็คิดว่าจะอ่อยเล่นๆ แต่ไม่คิดว่าเด็กสมัยนี้จะอารมณ์พลุกพล่านได้เร็วขนาดนี้นี่สิ แต่ก็ดีนะเปลี่ยนบรร

---------------บรรยากาศในรถที่เคยอึมครึมอึดอัดในตอนนี้ได้แปรเปลี่ยนไปราวกับคนละโลก ในห้องโดยสารเปี่ยมไปด้วยกลิ่นอายของความรักตลบอบอวล รถเก๋งขับแรงมาจอดอย่างร้านอาหารริมสันเขื่อน เขื่อนเก็บน้ำขนาดใหญ่โดยรอบมีเหล่าต้นไม้สีเขียวขจี สายลมเย็นผ่านพัดประทับผิวกายให้ความรู้สึกผ่อนคลาย สองชายหญิงเลือกที่จะนั่งทานอาหารบนศาลาไม้ไผ่ส่วนที่ลึกที่สุด "ปลาราดพริกของร้านนี้อร่อยมาก กินเยอะๆ สิ" จิ๊จ๋าเอ่ยพร้อมตักเนื้อปลาวางบนข้าวสวยร้อนๆ ให้แก่เด็กหนุ่ม ทว่ารอยยิ้มแสนหวานนั้นดูน่าชิมมากกว่าอาหารบนจานเสียอีก ฝ่ามือใหญ่เลือกที่จะวางซ่อมเปลี่ยนมาวางบนต้นขาอ่อนของจิ๊จ๋าแทน "อยากชิมอย่างอื่นที่ไม่ใช่ปลามากกว่า" "นี่หยุดเลยนะเรา จะหื่นก็ให้ดูสถานที่หน่อย" "ไม่เห็นจะมีใครเลย อีกอย่างเราก็อยู่กันสองคนด้วย" คราวนี้ฝ่ามือใหญ่เริ่มเคลื่อนตัวมาบริเวณข้างขา ด้วยวันนี้ที่จะใส่กระโปรงเทนนิสตัวสั้นทำให้มันง่ายต่อการแทรกมือเข้าไปยังพื้นที่ลับ "ถึงจะไม่มีใครก็เถอะ ช่วยอดใจรอก่อนไม่ได้หรือไง" ปอนด์ไม่ได้ตอบสิ่งใดเพียงแค่อยากคิ้วทำหน้าทะเล้น ก่อนทั้งสองจะหันกลับมาทานอาหารอีกครั้ง "อยากไปเดินเล่นก่อนไหม"หลัง

---------------คาเฟ่ซึ่งถูกตกแต่งเรียบง่ายแต่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ ร่างของสาวลูกครึ่งเปิดประตูเดินเข้ามาภายในร้าน สายตาเธอจ้องมองกวาดไปรอบๆ คล้ายกำลังมองหาอะไรบางอย่างกระทั่งเสียงเรียกของใครบางคนดังขึ้น"ทางนี้!""พี่มิน" ที่แท้คือพี่รหัสของแคนดี้นั่นเอง สาวตัวเล็กผมสั้นหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มใสชุดเอี๊ยมขาสั้นสบายๆ มิน ยกยิ้มอ่อนท่าทางตื่นเต้นไม่เบาเมื่อเห็นน้องรหัสตัวเป็นๆ อีกครั้งในรอบหลายปี เมื่อแคนดี้วางกระเป๋าและนั่งลงฝั่งตรงกันข้าม มินจึงเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น"เป็นไงบ้างเรา ไม่ได้เจอกันหลายปีเลย" "เรื่อยๆ ค่ะ ตอนนี้ช่วยงานแม่เลยไม่ได้ออกไปหางานทำ" "โหดีจัง พี่เองก็อยากทำงานกับครอบครัวเหมือนกัน ติดก็ตรงที่มีบริษัทเป็นของตัวเองนี่แหละ ขยับตัวไปทำอย่างอื่นไม่ได้เลย หนำซ้ำยังมีลูกน้องให้ต้องดูแลอีกหลายสิบชีวิต" "บริษัททำอานิเมะของพี่มินกำลังไปได้ด้วยดีสินะคะ" "ก็เรื่อยๆ นั่นแหละ ช่วงนี้กระแสกำลังมาคนเลยให้ความสนใจเยอะน่ะ ว่าแต่เราเถอะที่บ้านทำธุรกิจอะไรเอ่ย" มินเอ่ยถามพลางยกเครื่องดื่มขึ้นจิบ รอฟังด้วยสีหน้าตื่นเต้น พอได้เห็นปฏิกิริยาตอบสนองของพี่รหัสทำเอาแคนดี้นึกถึง

----------------"หึ เอาจริงกูก็แอบเสียดายนะ ซีคแม่งหล่อแถมยังเปย์เก่ง เสียดายโง่ไปหน่อย" "อึก!" ชัดแล้วล่ะ คนที่อยู่ข้างนอกคือเอมมี่ ไม่รู้เพราะอะไรทำให้ฉันหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าออกมา ในเวลาแบบนี้ควรจะโทรหาซีคดีไหม ไม่สิ! ถ้าทำแบบนั้นเรื่องจะใหญ่โตเอาได้ แล้วฉันควรทำไงดีล่ะ(สงสัยคนที่ครองใจมึงก็คงจะเป็นคนชั่วคนนั้นสินะ) "คนนั้นกูก็แค่เกาะเพื่อเงินเท่านั้นแหละ ผู้ชายมันก็โง่ด้วยกันทั้งนั้น ไม่งั้นซีคมันจะโดนกูหลอกมาได้นานตั้งหลายปีเหรอ หึ" (จะว่าไปแอบสงสารนางเหมือนกันนะ ได้ข่าวว่ากลับมาแล้วนี่) "ใช่ กูเลยชวนให้มันมาเป็นเพื่อนเจ้าสาว จะได้รู้ว่าซีคมันเป็นของกู หลังจากนี้คงเลิกฝันลมๆ แล้งๆ ว่าซีคจะไปเป็นของมันซะที" "!!!" ที่แท้เอมมี่มันรู้ รู้มาโดยตลอดว่าฉันแอบชอบซีค แล้วเพราะอะไรกันล่ะมันถึงได้เข้ามาสวมรอยว่าเป็นคนที่ช่วยซีคจากการถูกรถชนในครั้งนั้น เพราะอะไรถึงได้สวมรอยเอาแอคเคาท์ของฉันไปคุยกับซีค หรือเพราะที่ผ่านมาเอมมี่มันไม่ได้มองว่าฉันเป็นเพื่อน นี่มันเจ็บยิ่งกว่าโดนหักอกเสียอีก เพราะที่ผ่านมาฉันมองว่ามันเป็นเพื่อนรักคนหนึ่งมาโดยตลอดแท้ๆ หลีกทางหลบให้ก็เพราะว่ามันเป็นเพื่อน แต

---------------"ยะ อย่าสนใจคำพูดคนมะ---" ขืนเร้าหรือไปมากกว่านี้ จะดูว่าเราพยายามเข้าหามากเกินไปน่ะสิ ในตอนนี้ก็ถอยก่อนแล้วกัน"ได้สิ ดื่มให้เต็มที่เลยเดี๋ยวเราไปส่งแคนดี้เอง ^^ ""อึก!!!" ขี้โกงกันชัดๆ พูดแล้วยังยิ้มอ่อนโยนพร้อมลักยิ้มกระชากใจใส่กันอย่างจงใจแบบนั้นอีก คนที่ไม่ใช่แฟนมันเจ็บใจนะ!ลานจอดรถใต้คอนโดใหญ่ใจกลางเมืองรถคันหรูจอดแน่นิ่ง ภายในรถนั้นอัดแน่นไปด้วยความอึดอัดและเงียบเชียบ ร่างอิ่มเอมของแคนดี้เพียงนั่งก้มหน้าไม่พูดไม่จา ขณะเดียวกันเธอเอาแต่เม้มริมฝีปากเอาไว้แน่นดั่งกับมีเรื่องบางอย่างในใจที่ยังไม่กล้าพูดออกไป ไม่ต่างกันกับเจ้าของรถถึงจะพึ่งเข้าพิธีหมั้นหมายกับหญิงสาวอันเป็นที่รัก ทว่าเขานั่งนิ่งคล้ายกับรอให้เพื่อนแฟนสาวเป็นฝ่ายเอ่ยพูด ขณะที่ความเงียบกำลังกลืนกินชายหญิงทั้งสองอยู่นั้น เป็นสาวลูกครึ่งที่เงยหน้าหันไปสบตาชายข้างกาย"ไหนๆ ก็มาแล้วขึ้นไปดื่มน้ำที่ห้องเราก่อนไหม!""หื้ม?""อึก!" สีหน้าซีคโคตรอึดอัดเลย โดนปฏิเสธแหง จะมีผู้ชายที่ไหนยอมเข้าห้องของผู้หญิงคนอื่นทั้งที่พึ่งหมั้นไปหยกๆ"ได้สิ""!!!"เพียงเท่านั้นสติของหญิงสาวได้หายไปในพริบตา เธอลืมแม้แต่ช่วงที่