All Chapters of ใคร่รักเพลิงร้อนหลานเมีย: Chapter 71 - Chapter 80

117 Chapters

ห้วงกำหนัดสาวใหญ่พันธุ์ดุ-สาวหม้ายก็เหงาเป็น NC18++

-----------------"จ้าๆ พ่อหนุ่มเลือดร้อน""จิ๊!" ที่ผมเลือดร้อนเป็นเพราะแม่เอาแต่เข้าข้างมนุษย์ป้าคนนั้นต่างหาก เรื่องการสอนของเธอผมไม่มีอะไรจะต่อว่าและไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะเป็นคนมีความรู้ได้ขนาดนั้นคิดว่าดีแต่ปากน่ะนะ ถ้าไม่เหมารวมเรื่องนิสัยเอาแต่ใจของยัยป้านั่นถือว่าเธอเป็นครูที่ดีคนหนึ่งเลยล่ะ "ส่วนเรื่องจุกจิกจู้จี้นี้ยกให้เป็นที่หนึ่ง ผู้หญิงอะไรทำเป็นอยู่หน้าเดียวหน้าดุ ไม่เห็นจะน่ารักเลยสักนิด"เดินขึ้นมายังชั้นสองห้องนอนของตน ทิวหัวเสียคว้าผ้าเช็ดตัวเดินปรี่ตรงเข้าห้องน้ำหวังผ่อนคลายร่างกายและสมอง โดยไม่รู้เลยว่าตนเองนั้นได้ลืมสิ่งของที่สำคัญไว้ในบ้านของอาจารย์สอนพิเศษห้องนอนสาวใหญ่ช่างเรียบง่ายและกว้างขวาง คงเพราะเธอต้องอาศัยอยู่ห้องนอนใหญ่โตนี้เพียงลำพัง ร่างอวบอั๋นขาวสว่างในชุดนอนซีทรูสีชมพูอ่อนลูกไม้ยืนแน่นิ่งครุ่นคิดอะไรบางอย่างบริเวณหน้าต่างห้องนอน แววตาดูเลื่อนลอยบ่งบอกว่ากำลังตกอยู่ในห้วงความคิด "ว๊าย! อย่าจังสิ""ก็ขาแฟนเราสวยขนาดนี้ ใครจะอดใจไหว"แต่เมื่อมีรถมอเตอร์ไซค์ชายหญิงคู่หนึ่งขับผ่านหน้าบ้านไปเรียกสายตาของสาวหม้ายให้จ้องมองตามจนลับสายตา หัวใจว่างเปล่าเริ่
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

ห้วงกำหนัดสาวใหญ่พันธุ์ดุ-มองไม่เหมือนเดิม

----------------"ช่วงนี้โมโหไรมาวะ หรือไม่ได้เอาหญิง?"จอม เพื่อนสนิทอีกคนเอ่ยแซะเหมือนอย่างเคย แต่ทิวกลับยังแน่นิ่งไม่ตอบโต้แต่อย่างใด "ท่าจะจริงว่ะ ไอ้เก่งมึงไปหาเด็กให้ไอ้ทิวสักคนดิ เผื่อว่ามันจะอารมณ์ดี""พอเลยไอ้พวกติดเซ็กส์อย่างพวกมึงไม่เข้าใจกูหรอก"ว่าจบทิวเตรียมจะลุกขึ้นเดินหนีไปเพื่อตัดความรำคาญ เขาเพียงแค่ต้องการอยู่เงียบๆ เพื่อเรียบเรียงความคิดตัวเองก็เท่านั้น "หรือว่ามันจะตกหลุมรักครูสอนพิเศษเข้าวะ""!!!"คำพูดของจอมทำเอาทิวถึงกับผงะ ก็เรื่องที่มันกวนใจเขาอยู่ในตอนนี้นั่นก็คือเรื่องของญาหลับใหล มนุษย์ป้าซึ่งตนไม่ชอบแต่ไม่รู้เพราะอะไร ถึงเอาแต่นึกถึงเรื่องในค่ำคืนนั้นทุกครั้งที่มีเวลา อีกใจก็อยากถอยห่างแต่อีกใจก็ไม่อยากสูญเงินของแม่ไป ความคิดทั้งสองฝั่งจึงเอาแต่โจมตีกันไปมาไม่หยุด "เฮ่ยๆ เอาดีนะมึง""เรื่องของกู พวกมึงไม่ต้องสนใจกลับบ้านล่ะ""เอ้า! กลับมาเล่าเรื่องครูสอนพิเศษให้พวกกูฟังก่อนดิ""ไอ้เหี้ยทิวเดี๋ยว!"เล่าให้พวกมึงฟังก็โง่แหละ ไอ้พวกนี้มันยิ่งเก็บความลับไม่ค่อยอยู่จะว่าไปหลังจากนี้จะเอาไงต่อ "ฮ่าๆ พี่เองก็คิดเหมือนกันกับญาริน""เรื่องมันจะไม่จบถ้าคนพวกนั้
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

ห้วงกำหนัดสาวใหญ่พันธุ์ดุ-เมียมึงพวกกูขอนะ NC25++

-----------------"ใครมาน่ะ" "ว๊าย! ตกใจหมด" ญารินสะดุ้งสุดตัวจู่ๆ ชายหนุ่มหน้าหล่อดันโผล่หัวเข้ามาทางหน้าต่างเอ่ยถามติวเตอร์เสียงดัง "อ้อ ลืมบอกไปเลยวันนี้พอแค่นี้ก่อนแล้วกัน เพื่อนฉันมากินข้าวเย็นด้วยน่ะ" "เพื่อน?" เพียงเหลือบมองไปทางห้องรับแขก เห็นชายใบหน้าไม่น่าไว้วางใจพากันยกยิ้มกะลิ้มกะเหลี่ยมองมายังสาวหม้ายคล้ายกับว่ามีแผนการอะไรบางอย่าง "ไม่อะ วันนี้จะกินข้าวด้วย" "ไอ้หนู วันนี้ฉันไม่ว่างจะมาทะเลาะด้วยหรอกนะ กลับไปได้แล้ว" ญารินเท้าเอวจ้องมองลูกศิษย์ด้วยแววตาแข็งกร้าว หากไอ้หนุ่มหน้าหล่อมาทำเสียบรรยากาศการพูดคุยของเหล่าเพื่อนๆ คงจะกล่อยไม่น้อย "ใครบอกว่าจะทะเลาะ ผมอยากกินข้าวต่างหาก หรืออาหารของป้าไม่อร่อยกลัวว่าผมจะล้อใช่ไหมล่ะ" "ห๊า! ไอ้เด็กคนนี้จะไม่อร่อยได้ไง เห็นแบบนี้ฉันเคยเป็นแม่ค้าเก่านะจะบอกให้" "งั้นก็ให้ผมกินด้วยคนสิ ไม่ได้เหรอ" ทิวพยายามคิดหาคำพูดกลอุบายมากมายเพื่อหวังให้ญารินรับตนเป็นแขกด้วยอีกคน ดูเหมือนคำพูดท้าทายของทิวจะได้ผลดี "ก็ได้ แต่ห้ามอยู่ดึกนักล่ะ" "ครับๆ" ไอ้ลุงพวกนั้นโคตรมีพิรุธ พวกมันจะทำอะไรกันแน่ "ตอนนั้นไม่คิดว่าไอ้แด็กมันจะพูดจริง"
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

ห้วงกำหนัดสาวใหญ่พันธุ์ดุ-พันธุ์ดุ...ผมชอบ NC25++

---------------"ตัวนุ่มสุดๆ ไปเลย" "อือหื้อ ผิวเนียนนมก็สวย ซี๊ดด" "ตัวหอม อาหอมมาก" "กึด!" ไม่ต่างอะไรไปจากการโดนรุมจากเหล่าพวกหมาป่าหิวโซ ปั้นซึ่งนั่งอยู่ด้านหลังเขาลูบเลื่อนเรียวขาเนียนสวยระหว่างนั้นเร่งซุกไซร้บริเวณลำคอญารินสูดดมกลิ่นหอมหวาน เขื่อนที่นั่งข้างกันยกมือลูบไล้บริเวณเนินอกใหญ่โต ส่วนชลยังคงนั่งพรมจูบต้นขาจ้องมองกลีบดอกอวบฟูตาเป็นประกาย "ฮึก"อยากจะกรีดร้องและดิ้นพล่านไปมาเพื่อหลบหนีพวกชั่วแต่เรี่ยวแรงกลับไม่มี สาวหม้ายทำได้แค่เพียงนั่งหลับตากัดฟันแน่นเพียงขอให้เวลามันหมุนผ่านไปเร็วๆ ยามดึกดื่นเช่นนี้จะหาคนเดินผ่านไปผ่านเหมือนตอนกลางวันคงจะไม่มี "เล่นแบบนี้มันผิดกฎหมายนะไอ้แก่ทั้งหลาย" "เฮ้ย!! ไอ้เด็กคนนั้นนี่หว่า" "ทะ ทิว!" ราวกับแสงสว่างปรากฏนำร่างหม้ายสาวยันตัวเตรียมจะลุกออกจากตักเจ้าของค่ายมวย ทว่ากลับโดนโอบรัดเอวไว้แน่น "โอ๊ย!!!" "จะไปไหน เรายังไม่ได้สนุกด้วยกันเลยนะคนสวย" "ไอ้หนูรีบออกไปได้แล้ว มันไม่ใช่ธุระอะไรของมึง" เขื่อนเอ่ยพูดด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่ กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มมารผจญกลับเข้ามาขวางเสียได้"ไม่ใช่ธุระ? แต่จากที่ดูๆ พวกลุงกำลังร
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

ห้วงกำหนัดสาวใหญ่พันธุ์ดุ-ลืมไม่ลง NC25++

---------------"ขอบใจมากนะญาริน อุตส่าห์เอากับข้าวมาฝาก""ไม่เป็นไรค่ะ ผักพวกนี้ก็เป็นผักจากในสวน""เพราะแบบนี้เลยยิ่งเกรงใจน่ะสิ"ญารินสวมผ้ากันเปื้อนเดินส่งกับข้าวร้อนกรุ่นถึงหน้าบ้านเพื่อนบ้านที่แสนดีอย่างมยุรา สองสาวยืนพูดคุยกันด้วยสีหน้ายิ้มแย้มสดใสอย่างเคยกระทั่งรถเก๋งสีดำแล่นเข้ามาจอดยังหน้าบ้าน สองสาวเพียงหันไปมองแขกผู้มาเยือน"เจ้าทิวกลับมาแล้ว""........." หลังจากเรื่องในคืนนั้นเราต่างก็ไม่มีใครพูดถึงมันอีกเลย ฉันเองก็เหมือนกันหากพูดถึงเรื่องนั้นความสัมพันธ์ครูลูกศิษย์คงได้สั่นคลอนสู้ให้มันเงียบแบบนี้จะดีซะกว่า แม้ในหัวใจฉันจะกระวนกระวายสับสนทุกครั้งที่ได้พบหน้าทิวก็ตาม "อ้าว กำลังทำอะไรกันอยู่ครับ?"เสียงทุ้มถามผู้เป็นแม่และป้าบ้านตรงกันข้าม ทว่าใบหน้าของหม้ายสาวกลับเบือนหันหลบหนีคล้ายกับไม่อยากมองชายหนุ่มสักเท่าไหร่ "พี่ญารินตักกับข้าวมาให้น่ะ""งั้นรินขอตัวก่อนนะคะ""อ้าวกลับแล้วเหรอ?"ญารินเพียงยกยิ้มเป็นมารยาทก่อนจะเร่งฝีเท้าจ้ำกลับเข้าบ้านตัวเองไป มีเพียงสายตาศิษย์จ้องมองตาม "นี่ไปทำอะไรให้พี่เขาโกรธหรือเปล่า"มยุราเห็นอาการสาวหม้ายไม่สู้ดีเร่งถามหาความจริงจากลูกชา
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

END.ห้วงกำหนัดสาวใหญ่พันธุ์ดุ-สยบพันธุ์ดุ NC25++

------------------เช้าวันหยุดเป็นวันที่เงียบสงบกว่าทุกวัน แต่อาชีพแม่บ้านอย่างมยุรายังคงเดินทำอาหารในห้องครัวเหมือนทุกวันที่ผ่านมา กระทั่งเห็นลูกชายเดินลงบันไดตรงเข้ามาหาถามไถ่ด้วยสีหน้าสดชื่นแต่เช้าตรู่ "แม่ทำอะไรกินอะ""เดี๋ยวนะ...นี่ก็วันเสาร์นี่ เอ๊ะหรือว่าลูกไม่สบาย หรือว่าแม่ตาฝาดไป?" มยุรากอดอกยืนครุ่นคิดถึงภาพที่ไม่ควรจะเกิดในเช้าตรู่วันหยุด ทำเอาลูกชายถึงกับจุกอก อุตส่าห์เป็นคนดีตื่นเช้ากลับโดนคำพูดของแม่ปักเข้ากลางอกแทนคำชมเสียได้ "ผมจะออกไปตลาดกับป้า แม่เอาไรไหม" "ป้า...ญารินน่ะเหรอ!?" ยิ่งได้ยินชื่อของมนุษย์ป้าที่ลูกชายเคยบอกว่าเกลียดนักเกลียดหนาผู้เป็นแม่เบิกตาโพลงพูดขึ้นด้วยเสียงดัง "ก็ใช่น่ะสิ แม่เอาไรไหม" "ลูกคนนี้ไปกินอะไรผิดสำแดงมาหรือเปล่า ไหนว่าไม่ชอบเขาไงล่ะทำไมถึงได้..." "ก็แค่อยากปกป้องเท่านั้นเอง" พลันมยุราขำพรืดเสียงดังหัวเราะลั่นครัว "ฮ่าๆ นี่อย่าบอกนะว่าไปตกหลุมรักเขาเข้าได้" "กะ ก็แล้วแม่คิดว่าไง" แม่คงไม่ชอบใจเท่าไหร่แหงๆ ก็ทางนั้นเป็นสาวหม้ายอายุห่างจากเราเกือบสิบปี ผมน่ะแค่อยากปกป้องเธอพอมานอนคิดดูแล้ว ถ้าเหตุการณ์เหมือนในคืนนั้นเกิดขึ้นอีกคร
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

ราตรีสีสวาท-โคตรจะเกลียด

----------------บริษัทแห่งหนึ่งท่ามกลางเมืองใหญ่มีพนักงานมากหน้าหลายตาแบ่งเป็นสัดเป็นส่วนแยกทำงานตามหน้าที่ที่ตนถนัด เช่นเดียวกันกับฝ่ายขายของบริษัท FUP บริษัทจำหน่ายขนมกรุบกรอบชื่อดัง เหล่านักศึกษาจบใหม่มากมายต่างหมายปองอยากเข้าทำงานในบริษัทสวัสดิการดีแห่งนี้ ทว่าไม่มีใครรู้เลยว่าหนึ่งในแผนกนั้นมีคนอันตรายดำรงตำแหน่งหัวหน้าฝ่าย "ว่าไงครับ คำตอบของการทำงานผิดของคุณน่ะ จะมาบอกว่าไม่ได้ตั้งใจหรือขอโทษก็คงไม่ได้นะครับ เพราะผมเองก็เบื่อที่จะฟังคำขอโทษของคุณเต็มทน" "อะ เออคือว่า...." "เอาเถอะ เอากลับไปแก้ใหม่ซะและนี่เอากลับไปทำเพิ่มมาด้วย" "!!!" กองเอกสารมากมายถูกผลักให้พนักงานในฝ่ายหรือก็คือลูกน้องของเขา ชายหน้านิ่งแววตาที่มักจะทอดมองดูเหล่าลูกน้องมักจะเปี่ยมไปด้วยการดูถูกดูแคลนอยู่เสมอ "หวังว่าผมจะไม่ได้ยินคำขอโทษจากคุณไปอีกสักพักนะ" "ค่ะคุณคราม!!" สาวออฟฟิศหอบกองเอกสารออกจากห้องหัวหน้าฝ่ายไป ทิ้งไว้เพียงร่างหนาใบหน้าเหน็ดเหนื่อย เขาเอนกายนอนลงบนเก้าอี้ตัวใหญ่ยกมือขึ้นนวดบริเวณขมับทั้งสองข้างหวังคลายความเครียด "ให้ตายสิ ทำไมพนักงานถึงได้ไร้ศักยภาพถึงขนาดนี้" ใบหน้าคมคร้ามคิ้วเ
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

ราตรีสีสวาท-เธอก็รับผิดแทนซะสิ

---------------"หึ เกรงว่าจะไม่มีวันนั้นหรอกค่ะคุณหัวหน้าไม่ต้องกังวลใจไป" ดูเหมือนว่าสงครามเย็นขนาดย่อมได้เริ่มก่อขึ้นแล้ว หัวหน้าฝ่ายและพนักงานลูกทีมเริ่มต่อล้อต่อเถียงปะทะฝีปากกันไม่หยุดหย่อน โดยมีหญิงสาวอีกคนตัวสั่นงันงกเหลือบมองหน้าทั้งสองสลับกันไปมา ใจจริงก็อยากจะห้ามปรามแต่ก็กลัวเกินกว่าจะปริปากพูดออกไป "ถ้าเธอไม่ชอบการใช้อำนาจของฉันขนาดนั้น งานพวกนั้นเธอก็รับผิดชอบเลยดีไหมล่ะ" "......." ในเมื่อเธอบอกว่าฉันบ้าอำนาจ ฉันก็จะใช้อำนาจอย่างที่เธอต้องการ อยากรู้เหมือนกันคนที่รักศักดิ์ศรีอย่างเธอจะปฏิเสธหรือตกลงกันแน่ "อะ อิงโกะพอเถอะเรื่องนี้ต้นเหตุมาจากเราเอง อิงโกะไม่ได้เป็นคนทำพลาดสักหน่อย" เพื่อนร่วมงานเขย่าแขนเรียกสติหวังให้อิงโกะปฏิเสธ หากเพื่อนร่วมงานต้องมารับผลของการกระทำของตัวเองเธอคงรู้สึกหนักใจไม่น้อย "ก็ได้ค่ะ งานที่คุณมอบหมายให้ฉันจะทำให้เสร็จภายในวันพรุ่งนี้ตอนเช้าก่อนเริ่มงาน" "อิงโกะ!!!" อิงโกะ สาวแว่นหน้าคมเอ่ยตอบตกลงรับงานมากมายนั้นไว้แทน โดยไม่ฟังคำห้ามปรามของเพื่อนร่วมงานตัวต้นเหตุเลยสักนิด สายตาแข็งกร้าวจ้องมองไปยังหัวหน้าฝ่ายด้วยแววตาเคียดแค้น ถึงแบบนั
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

ราตรีสีสวาท-พายุเข้าจนได้

--------------"เฮ้อ เหนื่อยจริงไหงสวรรค์ถึงได้ลงโทษส่งฉันมันเกิดในยุคนี้กันนะ" แถมยังต้องมาเจอหัวหน้าบ้าอำนาจคนนั้นอีก เป็นผู้ชายที่ไม่เข้าตาฉันเลยสักนิดเรียกว่าเกลียดเลยด้วยซ้ำ พอคิดถึงทำให้อารมณ์เสียชะมัดไปทำงานต่อดีกว่า อิงโกะสะบัดหัวไล่ผู้ชายที่เธอเกลียดให้พ้นความคิด ก่อนจะเดินปรี่กลับไปนั่งยังโต๊ะทำงานที่เดิมของเธอ เวลาเลื่อนผ่านไปพร้อมกับความมืดมิดที่เข้ามาปกคลุมสมาธิทั้งหมดของหญิงสาวจดจ่อไปที่งานบนหน้าจอสี่เหลี่ยม สลับกับกองเอกสารมากมาย เปรี้ยง!! "ตายแล้ว! ไฟดับ" แสงสว่างจากสายฟ้าสว่างวาบไปทั่วชั้นแผนกแทนที่ไฟฟ้าที่ดับลง อิงโกะนั่งท่ามกลางความมืดมิดเธอควานหาโทรศัพท์ที่ถูกวางคว่ำหน้าไว้บนโต๊ะทำงาน เมื่อยกขึ้นดูปรากฏว่าตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มไปแล้ว เลยเวลางานมานานมากโขแต่ที่ต้องประหลาดใจเห็นจะเป็นคลื่นโทรศัพท์ที่ไม่เหลือสักขีดเดียว "คลื่นก็หาย ไฟก็ไม่มีแบบนี้จะทำงานเสร็จตอนไหนล่ะเนี่ย" ถึงกับเครียดยกมือกุมขมับ แผนการชำระแค้นกำลังดำเนินต่อไปด้วยดีไหงถึงมีเหตุจำเป็นเช่นนี้เสียได้ ทว่าสาวแกร่งอย่างเธอไม่กลัวเรื่องพวกนี้อยู่แล้วจึงลุกขึ้นพร้อมเปิดไฟฉายในมือส่องไปทั่วห้อง เตรียมจ
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more

ราตรีสีสวาท-ขอกอดหน่อย NC18++

---------------"จนกว่าไฟจะมา นายกลับเข้าไปอยู่ในห้องนายซะ ฉันจะอยู่ข้างนอกห้ามเดินออกมาจากห้องนายเด็ดขาด" "ตะ แต่ฉันไม่ชอบเสียงฟ้าร้อง" ด้วยแสงสว่างจากไฟโทรศัพท์ทำให้พอจะเห็นสีหน้าหวาดกลัวของเขา ใบหน้าคมคร้ามขณะนี้ดูจะวิตกกังวลไม่น้อยเอาแต่เกาท้ายทอยแก้เขินเม้มริมฝีปากแน่นหวังให้หญิงสาวใจอ่อนยอมให้อยู่ด้วย "นั่นมันก็เรื่องของนายไม่เกี่ยวกับฉันสักหน่อย" เอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเตรียมจะเดินกลับไปยังโต๊ะทำงานของเธอ สายตาแข็งกร้าวตวัดมองไปยังชายร่างหนาราวกับกำลังสั่งให้เขากลับไปอยู่ในที่ของตน และก็เป็นไปตามที่เธอต้องการ ครามจำยอมกลับไปยังห้องทำงานของเขา ทุกอย่างกลับเข้าสู่ความปกติ มีเพียงเสียงน้ำฝนกระทบกระจกดังกล่อมหัวใจแสนเหนื่อยล้าของเธอเพียงเท่านั้น"ให้อยู่กับหมอนั่น ขออยู่คนเดียวดีกว่า" ร่างเพรียวบางหมุนเก้าอี้มองออกไปนอกกระจกใสบานใหญ่ วิวทิวทัศน์ในเมืองหลวงยามพายุเข้ามันช่างเคว้งคว้างและว้าเหว่ เหตุผลที่ทำให้เธอเปล่าเปลี่ยวถึงขนาดนี้คงเป็นเพราะครอบครัวของเธอ ฉันเป็นเด็กกำพร้าตั้งแต่จำความได้ก็อยู่ในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า เติบโตมาในนั้นกระทั่งจบมอต้นจึงออกมาหางานทำและส่งตัวเอ
last updateLast Updated : 2026-05-21
Read more
PREV
1
...
678910
...
12
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status