Todos los capítulos de Ang Inosenteng Maid ni Lord Master: Capítulo 341 - Capítulo 350

"Who are you?" kinakabahan kong tugon kahit sa aking isipan ay alam ko na ang kasagutan. Hindi klaro ang kaniyang mukha dahil sa dilim ng kaniyang pigura, subalit kapansin-pansin ang ngising nakasilay sa kaniyang labi."Huwag kang lalapit!" tapang-tapangan kong babala habang nakayakap ako sa aking sarili. "Sabing huwag kang lalapit, eh!" asik ko nang humakbang siya ng isang beses. Hindi siya nagpatinag at nagpatuloy siya sa paglapit sa akin habang ako'y tuloy lang sa pag-atras.Oh, My God!"Sino ka ba talaga?!" Muli, hindi niya ako sinagot, ngunit nanatili pa rin ang kaniyang nakakakilabot na ngisi habang dahan-dahan siyang naglalakad palapit sa akin. Nangangatog na ang aking tuhod sa pinapakita niyang kilos sa akin ngayon. Natutop ako saaking kinatatayuan nang maramdaman ko sa aking likuran ang pader, hudyat na wala na akong aatrasan pa. "Stay there!" muli kong banta sa kaniya. Saglit akong nakahinga nang maluwag nang tumigil siya. Hindi na ako nagsayang pa ng pagkakataon at m

Muli siyang yumuko at humakbang palapit lalo sa akin. Inangat niya ang kaniyang ulo saka ako hinawakan sa magkabilang balikat."Hanggang ngayon, Jinah, pinanghahawakan ko pa rin ang naging pangako mo saakin," namumungay niyang matang nakatingin saakin. "Hanggang ngayon, nandito pa ako sa mundo mo dahil sa 'yo. Hindi ako nagtanim ng sama ng loob dahil sa pangakong binitawan mo sa akin," inangat niya ang kaniyang kamay saka ito sinakop ang magkabila kong pisngi. "Ang tagal kitang hinintay. Dumaan man ang libu-libong taon, nagpatuloy akong kumapit sa pangako mo," pagpapatuloy niya sa kaniyang sinabi. "Ano bang sinasabi mo?" mabilis kong hawi sa nakahawak niyang kamay sa pisngi ko. "Anong pangako?" kunot-noo kong tanong.Saglit siyang nagulat sa aking inakto, subalit ipinagwalang-bahala din niya ito kalaunan. Naikuyom ko ang aking kamao nang sunod na nangyari ay may luhang kumawala galing sa kaniyang mata. Pasimple kong dinistansya ang katawan ko sa kaniya nang makita ko ang lubos na

Tumayo ako saka ko pinagpag ang suot kong pantalon. Nahinto ako nang hawakan niya ako sa aking balikat mula saaking likuran. "Nadumihan ka pa tuloy!" pabulong niyang puna bago niya simulan alisin ang dumikit na buhangin saaking puwetan. Para akong natutop saaking tinatayuan habang namimilog ang aking mata. Tuloy lang siya sa kaniyang ginagawa na para bang normal lang ang kaniyang kilos. Mabilis kong naikurap ang aking mata saka ko siya nilingon at tinulak palayo saakin."G*go ka!" asik ko. "Ba't ka nanghahawak?!" inis kong sigaw sa kaniya habang ang kamay ko ay nakapwesto saaking puwetan. "Anong mali do'n?" kunot-noo niyang balik na tanong saakin. "Tsansing 'yon, Midenna!" sabay suntok ko sa kaniyang balikat. Saglit siyang nahinto at tila napaisip. Sumilay ang pilyong ngisi sa kaniyang labi pagkatapos."Paanong tsansing iyon, eh, parang wala naman akong naramdaman?" nanunuya niyang tugon kung kaya buong lakas ko siyang sinipa sa gitnang bahagi ng kaniyang binti. "Jinah!" daing

Nagising ako nang may maramdaman akong tumatapik sa aking balikat. Umupo ako mula sa pagkakahiga saka ko nilingon ang nakaupo sa tabi kong si Midenna."Anong oras na ba?" tanong ko. "Dalawang oras kang nakatulog," sagot niya pagkatapos niyang sumilip sa suot niyang relo. Nag-inat ako saka humikab ng isang beses bago tumayo sa kama. Nilingon ko siya nang maramdaman ko ang 'di niya pag-imik. Napatitig ako sa kaniya nang sunod niyang ginawa ay inayos ang nagulo niyang buhok gamit ang kaniyang mga daliri. Medyo guwapo siya sa parteng iyon, lalo na't mukhang kagigising lang din niya. "Anak ng—" awtomatiko na napatakip ako ng bibig sa gulat nang mapagtanto ko ang nangyari. "What the fvck, Midenna!" asik ko na kaniyang ikinagulat. "Why?" kunot-noo niyang tanong saakin. "T*ngina ka talaga!" malutong kong mura saka ako lumapit sa kaniya at buong lakas na sinuntok sa balikat. "Magkatabi tayong natulog!" muli kong sigaw sa kaniya. "Eh, ano naman?" kaswal niyang tanong. Muli ko na sana si

Lahat ay naupo sa harap nang mahabang lamesa na gawa sa kahoy. May mga nakahanda ng iba't ibang pagkain sa hapag na nakalagay sa simpleng mga pinggan. Probinsya kung probinsya ang datingan. Isama mo pa ang hitsura ng paligid. Matatayog na mga puno ang pumapalibot sa lugar. Tama lang ang lakas ng hangin na sumasakop saamin sa kadahilanang alas kuwatro na ng hapon ngayon. Nilibot ko ang paningin ko sa mga kasamahan namin na ngayon ay may kaniya-kaniyang kausap. Nailipat ko ang tingin ko sa katabi kong si Jessy nang mapansin kong wala sa paligid si Cole, maski ang kapatid nito. "Where's Cole?" tanong ko. "Ah, may pinuntahan. Importante daw, eh. Babalik din ata 'yon bukas," aniya na aking tinanguhan. Hanggang ngayon, nag-aalala pa rin ako sa kung anong meron sa kanilang dalawa. Mukhang hindi kasi siya nakinig sa bilin ko. Hiling ko na lang na huwag na muna malaman ni Ethan ang tungkol sa kanila ni Cole. Malaking gulo kapag nagkataon. "Oh, Midenna. Saan ka ba nagpunta?" Lihim akong