All Chapters of Ang Inosenteng Maid ni Lord Master: Chapter 321 - Chapter 330

"Please sit down, Miss Benedict," seryosong utos ng instructor bago nilibot ang paningin sa amin. Doble-doble ang kabang nararamdaman ko dahil sa nakikita kong binibigay niyang ekspresyon. Siya ang ipinalit na instructor kay Ma'am Bainarie na nagkakahulugang isa siya sa major subject namin. Taliwas siya sa pag-uugaling meron si Ma'am Bainarie. Lagi siyang nakangiti na animo'y walang karapatang magalit. Ngayon na sobrang seryoso nang ipinapakita niyang mukha sa amin ay nagdudulot sa akin ng sobrang kaba, lalo na't alam kong ako ang tinutukoy ni Shen kahit pa inosente ako. Holy God! Guide me."Nasa patakaran ng eskwelahang ito ang pagbabawal ng pagdala ng sigarilyo o manigarilyo sa loob ng campus. Detention ang magiging hatol at isang linggong suspensyon," Maawtoridad niyang anunsyo sa lahat. Naikuyom ko ng wala sa oras ang aking mga kamao. Gustong-gusto kong ingudngod sa sahig ang pagmumukha ni Shen sa mga oras na ito. Shit! Kung kailan finals na, eh."Ilagay sa harap lahat ng bag!

Saglit na nagulat si Ma'am pagkakita niya sa presensya ko, ngunit agad din niya akong nginitian pagkatapos. Sabay naglakad palapit saamin ang kakarating lang na dalawa. Sa gilid ni Midenna tumayo ang lalaki, habang sa gilid ko naman si Ma'am. "Alam mo na siguro, sir, ang issue ngayon kay Miss Salazar?" magalang ngunit seryosong usal ni Ma'am. Tuwid na umupo si Dean at seryosong tiningnan rin si Ma'am. Tahimik lang kaming tatlo sa tabi, naghihintay sa sunod pang sasabihin ni Ma'am. "Hindi na po ako magpapaligoy-ligoy pa," usal ulit ni Ma'am. "Isinama ko ang isa sa nakasaksi ng pangyayari upang linawin na walang sinuway si Miss Salazar," dugtong niya na nagpakunot sa noo ni Midenna. Bagama't nagulat ako sa narinig, nanatili pa rin akong kalmado. Sinulyapan ko ang gawi ng lalaki sa gilid ni Midenna at sumilay sa kaniyang labi ang isang sinceredad na ngiti nang maabutan niya ang tingin ko sa kaniya. Iniwas ko na lang ang tingin ko saka ibinaling sa nag-uusap na sina Ma'am at Dean.

Mabilis kong tiningnan ang mukha ni Midenna nang maramdaman ko ang 'di na niya paggalaw. Nataranta ako kung kaya't niyugyog ko ang nagmistulang estatwa niyang balikat sa hindi paggalaw. "Midenna.." kinakabahan at natataranta kong tawag sa kaniya. Nanatili siyang nakatingin sa iniiwasan kong lingunin na si Midnight habang hindi siya gumagalaw. Holy God!"Good day, Jinah," nanunuyang bati saakin ni Midnight kaya napalingon ako sa kaniya. Bumungad sa akin ang nanlilisik niyang tingin habang may suot-suot na ngisi ang kaniyang labi. Napalunok ako sa kaba nang palitan niya nang seryosong kurba ang kaniyang ngisi bago niya nilipat ang tingin sa hawak-hawak ko pa rin sa balikat na si Midenna. "And good day to you, Grandson," muling bumalik ang ngisi niyang binati si Midenna. Muntik na akong mapaigtad sa gulat nang saakin na naman niya ilipat ang nakakatakot niyang tingin. “Doing public displays of affection, huh, Jinah?” he teased playfully, his sharp gaze still fixed on me. “Disgustin

"Hi, Jinah," halos sabay-sabay na bati sa akin ng mga kaklase ko. Puro sila babae at sobrang lawak nang binibigay nilang ngiti sa akin."Hi," alinlangan kong ngiti sa kanilang lahat. Pinapalibutan nila ako habang saakin lahat ng kanilang mga mata. Napapakamot ako sa aking ulo dahil sa atensyong binibigay nila sa akin ngayon. "Sa 'yo talaga kami kampi. Pasensya na kung hindi ka namin naidepensa, ha?" nakasimangot na paumanhin ng isa sa kanila. "Hindi, ayos lang," tipid kong ngiti. "Alam ko naman sa sarili ko ang totoo sa hindi, eh," dagdag ko na may halong pagpaparinig. Hindi ako plastik na tao, pero ayaw ko sa kabaitang pinapakita nila sa akin ngayon. Wala ni isang tumulong sa akin kanina tapos kung kailan napatunayang wala akong kasalanan, gumaganito sila sa akin? Psh.At some points, I appreciate them. This is better than being ignored as if Jinah doesn’t even exist in this world."Tabi nga, mga tao kayo!"Naagaw ni Jessy ang aming atensyon sa kaniyang maarteng pagsigaw. Nagsi-a

Kahit na magkasing-year level kami, halatang-halata sa kaniyang mukha at kilos ang pagiging bata kumpara sa mga taong nakapaligid saakin sa school. Hindi rin ako sigurado sa aking naiisip pero may hula talaga akong may halong banyaga ang kaniyang lahi. Base sa taas ng kaniyang ilong, ang mahahaba niyang pilikmata at ang kutis mayaman niyang kulay. Siya yung tipong lalaki na habulin ng babae kapag natuto na siyang mag-ayos ng pang-matured. "May lahi ka ba?" hindi ko na naiwasang mapatanong sa kaniya. Mula sa pagkakatingala, nilipat niya ang kaniyang tingin sa akin. Malayo ang tangkad niya sa akin kaya medyo nakatingala ako sa kaniya. "Halata, 'no?" tugon niya habang may bahid ng pag-aalala ang kaniyang boses. Tinanguan ko siya. "Kung biglaang tingin, hindi," maiksi kong paliwanag. "Ang weird lang kasi diretso ako magtagalog," kusa niyang pag-amin na siyang tinawanan ko nang kaunti. "Hindi naman," kibit-balikat ko. "So, may naisip ka na ba?" balik ko sa nalihis naming usapan. "H