All Chapters of เสิร์ฟรักพลิกชะตา ราชินีคอร์ตหญ้า ยุค 80: Chapter 251 - Chapter 260

แสงแดดยามบ่ายคล้อยของมหานครปักกิ่งในยุคทศวรรษที่เก้าสิบ สาดส่องลอดผ่านกิ่งก้านของต้นอู๋ถงที่ปลูกเรียงรายอยู่ริมรั้วสมาคมเทนนิสแห่งชาติ ทอดเงาตกกระทบลงบนพื้นทางเดินคอนกรีตเป็นลวดลายสลับซับซ้อน สายลมเย็นเยียบของฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านมาแผ่วเบา หอบเอากลิ่นหญ้าตัดใหม่และกลิ่นไอดินผสมปนเปกันลอยอวลอยู่ในอากาศ บรรยากาศรอบกายช่างเงียบสงบและผ่อนคลาย แตกต่างจากความดุเดือดและเสียงเชียร์กึกก้องในช่วงมหกรรมการแข่งขันที่เพิ่งผ่านพ้นไปอย่างสิ้นเชิง หมิงหลินเชี่ยนรับกระเป๋าไม้เทนนิสมาเปิดดู หญิงสาวรูดซิปโลหะสีเงินวาววับที่สั่งทำมาเป็นพิเศษอย่างเบามือ เสียงฟันซิปเสียดสีกันดังลากยาวทำลายความเงียบงันเพียงชั่วครู่ ก่อนที่ความสนใจทั้งหมดของอดีตราชินีคอร์ตหญ้าจะถูกดึงดูดไปยังสิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ภายในกระเป๋าหนังวัวแท้สีดำสนิทใบนั้นหล่อนสอดมือเข้าไปภายใน สัมผัสแรกที่ปลายนิ้วได้รับคือความเรียบลื่นและเย็นเยียบของโครงสร้างไม้เทนนิสที่ทำจากวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ผสมกราไฟต์ ซึ่งถือเป็นนวัตกรรมด้านอุปกรณ์กีฬาที่ล้ำสมัยและมีราคาแพงลิบลิ่วที่สุดในยุคนี้ หมิงหลินเชี่ยนค่อยๆ ดึงไม้เทนนิสคันนั้นออกมาจากกระเป๋าอย่างทะนุถน

มหานครปักกิ่งในช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงยังคงอบอวลไปด้วยกลิ่นอายแห่งความรุ่งโรจน์และความภาคภูมิใจที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกตารางนิ้วของเมืองหลวง แสงแดดสีทองที่สาดส่องลงมากระทบผืนดินดูเหมือนจะเจิดจ้าและเต็มไปด้วยความหวังมากกว่าทุกปีที่ผ่านมา ภายหลังจากการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ปิดฉากลงอย่างเป็นทางการ ชื่อเสียงของหมิงหลินเชี่ยนก็พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดประดุจดาวหางที่สว่างวาบพาดผ่านท้องฟ้ายามราตรี หล่อนไม่ได้เป็นเพียงแค่นักกีฬาที่คว้าเหรียญทองมาประดับบารมี ทว่าหล่อนได้กลายเป็นคนดังระดับประเทศที่ทุกคนต่างจับตามองในทุกฝีก้าว เรื่องราวการต่อสู้อันแสนทรหด การก้าวข้ามผ่านอคติทางสังคม และการเอาชีวิตรอดจากเงื้อมมือของมัจจุราชเพื่อกลับมายืนผงาดบนคอร์ตหญ้า กลายเป็นตำนานที่ถูกเล่าขานปากต่อปาก ทะลุทะลวงเข้าไปถึงทุกระดับชั้นของสังคม ไม่ว่าจะเป็นข้าราชการระดับสูง พ่อค้าคหบดี ไปจนถึงชาวบ้านหาเช้ากินค่ำ ทุกคนต่างรู้จักและยกย่องสตรีหม้ายผู้มีหัวใจแข็งแกร่งดั่งเหล็กกล้าผู้นี้ความโด่งดังที่ถาโถมเข้ามาอย่างรวดเร็วและรุนแรงประดุจคลื่นสึนามิ นำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิตประจำวันของอดีตราชินีคอร์ตหญ้า

ความเงียบสงบที่โรยตัวอยู่ภายในห้องอาหารส่วนตัวริมทะเลสาบ ช่างลึกล้ำและเปี่ยมไปด้วยมนต์ขลังเกินกว่าที่คำพูดใดจะสามารถบรรยายได้หมดสิ้น แสงจันทร์สีเงินยวงสาดส่องลอดผ่านบานกระจกใส ทาบทับลงบนผิวน้ำที่กระเพื่อมไหวเป็นระลอกคลื่นเล็กๆ สะท้อนประกายระยิบระยับประดุจเพชรนับล้านเม็ดที่ถูกโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า สายลมเย็นเยียบของช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วงพัดพาเอากลิ่นอายของธรรมชาติและไอดินที่เปียกชื้นลอยเข้ามาปะทะจมูก แสงเทียนสีส้มทองที่จุดตั้งอยู่กลางโต๊ะไม้สักขัดมันวูบไหวไปตามแรงลม สร้างเงามืดและแสงสว่างที่เริงระบำอยู่บนใบหน้าของคนทั้งสอง ภายหลังจากที่เหอผู่จั้งได้เอ่ยความในใจและให้คำสัตย์สาบานว่าจะยืนหยัดเคียงข้างหล่อนโดยไม่สนใจหน้าตาทางสังคมหรือคำคัดค้านจากตระกูล บรรยากาศรอบกายก็ถูกยกระดับให้กลายเป็นห้วงเวลาที่ศักดิ์สิทธิ์และอบอุ่นที่สุดเท่าที่หมิงหลินเชี่ยนเคยพานพบมาตลอดทั้งชีวิตหญิงสาวยังคงนั่งนิ่งงัน นัยน์ตาคู่คมกริบสีดำขลับที่เคยเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและระแวดระวัง บัดนี้สั่นไหวและเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำใสๆ ที่เกิดจากความตื้นตันใจอย่างถึงที่สุด ความรู้สึกปลอดภัยที่แผ่ซ่านมาจากฝ่ามือหนาที่กุมมือ

ท่ามกลางความเงียบสงบของห้องอาหารส่วนตัวริมทะเลสาบ แสงเทียนสีส้มทองยังคงวูบไหวและทอแสงนวลตา อาบไล้ใบหน้าของคนทั้งสองที่เพิ่งจะผ่านพ้นห้วงเวลาแห่งความผูกพันอันลึกซึ้งที่สุด แหวนเพชรรูปหยดน้ำที่สวมอยู่บนนิ้วนางข้างซ้ายของหมิงหลินเชี่ยน สาดประกายระยิบระยับล้อกับแสงจันทร์ที่สาดส่องลอดบานกระจกเข้ามา ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเหอผู่จั้งและรอยประทับจากริมฝีปากของเขาที่ฝากไว้บนหลังมือ ยังคงทิ้งร่องรอยความซาบซ่านที่ซึมลึกเข้าไปถึงก้นบึ้งของจิตวิญญาณ ความสุขที่เอ่อล้นจนกลายเป็นหยาดน้ำตาแห่งความตื้นตันใจเพิ่งจะเหือดแห้งไป ทว่าท่ามกลางความปีติยินดีที่โอบล้อมหัวใจประดุจปุยเมฆอันอ่อนนุ่ม สติปัญญาและความทะเยอทะยานในฐานะนักกีฬายังคงดึงเธอให้กลับมาเผชิญหน้ากับความเป็นจริงอดีตวิญญาณของผู้บริหารระดับสูงและแชมป์เปี้ยนโลกที่หลอมรวมอยู่ในร่างนี้ ไม่เคยยอมปล่อยให้ความหลงใหลชั่วครู่ชั่วยามมาบดบังวิสัยทัศน์อันกว้างไกล หมิงหลินเชี่ยนตระหนักดีว่าชีวิตไม่ได้จบลงอย่างสวยงามเพียงแค่การสวมแหวนเพชรและการเอ่ยคำสัญญาตราบชั่วนิรันดร์ โลกภายนอกบานหน้าต่างกระจกใสนี้ ยังคงเป็นประเทศจีนในยุคทศวรรษที่เก้าสิบ สังคมที่ยังค

ความเงียบสงัดโรยตัวลงมาปกคลุมห้องอาหารส่วนตัวริมทะเลสาบชานกรุงปักกิ่งอย่างเชื่องช้า ประดุจม่านกำมะหยี่ผืนใหญ่ที่ทิ้งตัวลงมาปิดกั้นโลกภายนอกอันแสนวุ่นวายเอาไว้จนหมดสิ้น แสงจันทร์สีเงินยวงที่สาดส่องลอดผ่านบานหน้าต่างกระจกใสเข้ามา ทาบทับลงบนเสี้ยวหน้าของคนทั้งสอง สร้างมิติแห่งแสงและเงาที่ดูลึกลับทว่าเปี่ยมไปด้วยมนต์ขลัง ผิวน้ำเบื้องนอกกระเพื่อมไหวเป็นระลอกคลื่นเล็กๆ ยามสายลมเย็นเยียบของช่วงต้นฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่าน หอบเอากลิ่นอายของธรรมชาติและไอดินที่เปียกชื้นเข้ามาผสมผสานกับกลิ่นหอมกรุ่นของชาหลงจิ่งที่ตั้งอยู่บนโต๊ะไม้สักขัดมัน หมิงหลินเชี่ยนนั่งตัวตรงทะลึ่ง นัยน์ตาคู่คมกริบสีดำขลับของหล่อนจับจ้องไปที่ใบหน้าของบุรุษร่างสูงใหญ่ฝั่งตรงข้ามอย่างไม่วางตา ก้อนเนื้อในอกซ้ายของหล่อนเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่งจนรู้สึกปวดหนึบ หล่อนเพิ่งจะเอ่ยปากขอเลื่อนการแต่งงานออกไปเพื่อแลกกับการไล่ล่าความฝันบนคอร์ตหญ้าวิมเบิลดัน คำขอที่ดูเห็นแก่ตัวและท้าทายค่านิยมของสังคมจีนในยุคทศวรรษที่เก้าสิบอย่างถึงที่สุด หล่อนกลั้นหายใจรอคอยคำพิพากษาจากมัจจุราชแห่งเมืองหลวงด้วยความหวาดหวั่นที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้หน้ากากแห่งความเย