All Chapters of เพลิงรัก กลางตะวัน: Chapter 61 - Chapter 70

เพลิงยิ้มกริ่มเมื่อออกมาจากร้านของภาสวินี เขาเลยเข้าไปในตัวเมืองเพื่อทำธุระ และโอ้เอ้หาภาพยนต์ดูเพื่อถ่วงเวลาจนถึงเวลาที่ปราณีต้องกลับไปยังกรุงเทพฯ และอีกอย่างหนึ่งเขาก็ยังไม่อยากกลับสวนส้มตะวันฉายเร็วนัก เพราะเมื่อคืนตัวเองดันห้ามใจไม่ไหว ไปก่อเรื่องกับพนักงานสาวสวยที่คุณย่าหญิงส่งมาน่ะสิ​คิดแล้วเขาก็ยกมือลูบริมฝีปากได้รูปของตัวเอง รอยยิ้มผุดขึ้นที่ใบหน้าคมสัน จนลักยิ้มเขากดลึกลงไป หวานเหลือเกิน มันหวานละมุนอวลความสุขอยู่ในหัวใจ เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย ทั้งที่แค่จุมพิตเธอเท่านั้น ทำไมมันมีความสุขมากขนาดนี้กันนะ ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่เคย หากแต่ผ่านมาจนช่ำชองแล้วไม่ว่า เขาใช้ชีวิตหนุ่มค่อนข้างคุ้มพอสมควร จนวัยหนึ่งที่เขาตัดสินใจว่าจะหยุดกับญาตาวี และเธอก็ทำเขาเจ็บ จนเพลิงเข็ดผู้หญิงไปเลย และนานถึงสองปีที่เขาไม่เคยสนใจใคร ความสัมพันธ์ทางกายที่ห่างหายไปหรือเปล่า? ชายหนุ่มถามตัวเอง มันถึงทำให้เขารู้สึกอะไรได้มากขนาดนี้ เพียงแค่ได้จูบเธอ คิดแล้วเพลิงก็ถอนใจ มือเขาเคาะพวงมาลัยเล่นเบาๆ ขณะที่ขับรถกลับไปยังร้านเสริมสวยของเพื่อนสนิท เขากำลังตัดสินใจอะไรบางอย่าง และคราวนี้เขาก็ตั้งใจจริงจังเสี

​“น้องตวง มาทำอะไรตรงนี้ล่ะครับ เย็นแล้วไม่เข้าบ้านหรือไงกัน”เสียงห้าวเอ่ยทักอย่างเป็นห่วง เมื่อเห็นร่างบางเดินอยู่ในสวนส้มในตอนเวลาโพล้เพล้แบบนี้ ตวงรักหันไปยิ้มแหยให้กับคนถาม เอกพงษ์ มองตวงรักอย่างสงสัย เขาก้มมองนาฬิกาที่ข้อมือ เวลาเกือบหกโมงเย็นแบบนี้ ตวงรักไม่ได้ไปเตรียมทำอาหารเย็นเหมือนอย่างเคยหรือไงกันนะ ตอนนี้สาวเจ้ารับหน้าที่เป็นแม่ครัวประจำสวนส้มตะวันฉายไปเสียแล้ว หัวหน้าคนงานหนุ่มจำได้ว่าเขาได้ยินเสียงรถของเพลิงกลับเขามาเกือบชั่วโมงแล้วนี่นา​“ตวงมา คือว่า”ตวงรักพยายามหาเหตุผล ที่ทำให้เธอต้องมาเดินเตร่ที่สวนส้ม เธอไม่อยากอยู่ในบ้านของเจ้านาย ไม่อยากเป็นก้างขวางคอใครบางคน คิดแล้วเจ้าตัวก็เม้มริมฝีปาก เอกพงษ์เลยเอ็ดเอาเสียงทุ้ม เมื่อเห็นว่าเธอกำลังอึกอัก​“มีอะไรกับนายหรือเปล่าครับ? อย่ามาเดินเล่นในนี้เวลานี้เลย สวนส้มนายต้นไม้เยอะ งูเงี้ยวเขี้ยวขอก็เยอะตาม เข้าบ้านไปดีกว่านะครับน้องตวง”​“คือว่า ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เห็นว่าคุณเพลิงมีแขก ตวงเลยปลีกตัวมาเดินเล่น อาหารเย็นวันนี้เราสองคนคงไม่ต้องไปร่วมโต๊ะกับคุณเพลิงแล้วก็ได้นะคะ เพราะว่า...”​“คุณตวง! ตวงรัก”เสียงตะโกนเรียกเธอดัง

รุ่งเช้าของสวนส้มตะวันฉาย ต้องต้อนรับแขกสาวสวยอย่างญาตาวี ที่เดินยิ้มหวานเข้ามาในบ้านของเพลิงราวกับว่าเป็นบ้านของตัวเอง แถมยังเชิญตัวเองนั่งที่โต๊ะอาหารเสียด้วย เอกพงษ์ลอบมองสาวสวยพลางกลืนน้ำลาย ขณะที่ตวงรักแอบเมินมองไปทางอื่น ทำเป็นมองไม่เห็นเมื่อญาตาวีทำท่าจะป้อนข้าวต้มให้กับเพลิง ที่นั่งทำหน้ามุ่ย แถมลุกหนีไปเลย เขาตะโกนสั่งเอกพงษ์ว่าจะไปทำงานในสวนส้ม ใครไม่ต้องไปตาม ซึ่ง ‘ใคร’ คนที่เขาหมายความถึงก็แค่ยักไหล่ และทานข้าวต้มต่อเฉย ก่อนจะชวนสองหนุ่มสาวคุยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกด้วย​“ทำตัวยังกับเจ้าของบ้าน ผู้หญิงอะไรก็ไม่รู้”ตวงรักบ่นขมุบขมิบ ขณะที่กำลังยืนล้างจานในครัว ญาตาวียังคงยึดครองระเบียงด้านนอก เจ้าตัวกำลังเอาคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คมาเปิด และทำงานไปด้วย แถมยังสั่งให้เธอชงกาแฟให้เสียด้วย เห็นเธอเป็นแม่บ้านหรือไงกันนะ ตวงรักกำลังลังเลใจว่า จะโทรรายงานคุณย่าหญิงดีหรือเปล่าหนอ ตอนนี้เพลิงเองก็เผ่นแนบไปไหนต่อไหนแล้วเสียด้วย เขาทำให้รับรู้เลยว่ารู้สึกแบบไหนกับแขกผู้มาเยือน คิดถึงตรงนี้แล้วตวงรักก็เผลอมีรอยยิ้ม ก่อนจะสะบัดหน้าเบาๆ ทำไมเธอต้องดีใจด้วยนะ กะอีแค่เค้าหนีแฟนเก่าที่มาง้อข

คุณย่าหญิงเองเหมือนยิ่งแกล้ง ให้สองหนุ่มสาวใกล้ชิดกันบ่อยๆ ตอนนี้ท่านเดินทางไปต่างประเทศกับเพื่อนๆ ฝากบ้านไว้กับนราวิชญ์ เหมือนจะเปิดโอกาสกลายๆ แถมยังสั่งหลานชายว่า ถ้าท่านไม่กลับ เขาก็ห้ามกลับไปบ้านของตัวเอง แทนที่นราวิชญ์จะฉวยโอกาสนี้ไว้ หากแต่เขาก็ยังลังเล ไม่กล้า ได้แค่หลบน้องน้อยไปมาเสียด้วย เพราะกลัวว่าตัวเองจะไปเผลอทำอะไรตามใจตัวเองเข้า ทำให้ชนิตสิรีตตกใจ​“อะไรของเรา”​“พี่วิชญ์ เราไปสวนส้มของพี่เพลิงกัน ไปด่วนเลยนะคะ เดี๋ยวนี้เลย”ชนิตสิรีลืมปราการที่ตัวเองตั้งไว้เสียแล้ว ว่าเธอจะอยู่ห่างๆ นราวิชญ์ วิ่งปราดไปเขย่าแขนเขา นราวิชญ์เห็นสีหน้าของน้องน้อยแล้วก็ยิ่งขมวดคิ้ว​“ใจเย็น ๆ ยัยน้อง ทำไมเราต้องไปหานายเพลิงด้วย”​“นางมารบุกสวนส้มค่ะ พี่วิชญ์ เราจะมานั่งลอยชายใจเย็นไม่ได้ เราต้องไปช่วยพี่เพลิง”ชนิตสิรีไม่ทันใจ เลยฉุดไม้ฉุดมือนราวิชญ์ให้ลุกขึ้นแทน แต่ร่างบางของเธอน้ำหนักน้อยกว่านราวิชญ์ แรงดึงก็มีไม่มาก เมื่อออกแรงฉุดแล้วเขาขืนตัวไว้ ร่างบางจึงถลาไปหาเขาแบบไม่ได้ตั้งใจ นราวิชญ์ดึงเธอเพียงเล็กน้อย ร่างแน่งน้อยก็ล้มทับบนตักกว้าง นราวิชญ์ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ตามแบบเขา ส่วนชนิตสิรี

​“ตกลงว่า พรุ่งนี้เพลิงขาจะไปเผด็จศึกยัยเวียร์ใช่ไหมฮ้า”ภาสวินีว่า ขณะที่ยกกาแฟร้อน ๆ เข้ามาเสริ์ฟเพื่อนสนิท เพลิงยิ้มกริ่มก่อนจะพยักหน้า นัยน์ตาเขาเป็นประกายพราว เมื่อนึกถึงแผนไล่ญาตาวีที่พวกเขาช่วยกันคิดขึ้นมา ​“แน่นอน”​“รับรองว่า ดื้อยังไง ตื้อยังไงก็ต้องอยู่แหละฮ้า เชื่อมือได้เลย อิๆ เพลิงขาเล่นให้สมบทบาทนะฮ้า”​“ไม่ให้แผนแตกหรอกน่า”เพลิงอมยิ้ม แล้วยกกาแฟขึ้นจบ “ว่าแต่พวกนายก็เล่นละครได้ดีมาก ตอนที่ไอ้เอกกับคุณตวงมาตามหาฉันที่นี่”​“แหม...บอกแล้วไงละฮ้า ว่าต้องตอบแทน นี่ถ้าไม่ได้เพลิงขา แพนเค้กกับพ่อแล้วก็แม่ ไม่รู้จะได้คุยกันเมื่อไหร่”ภาสวินีว่า ใบหน้าเขาแดงก่ำอย่างยินดี เมื่อพูดถึงเรื่องที่เขาตื้นตันใจ ตอนนี้สิ่งที่เป็นทุกข์อยู่ในใจเขาก็ได้มลายหายไปแล้ว นั่นก็เพราะเพื่อนรักที่เป็นสื่อช่วยเขา เพื่อเพลิง ต่อให้มากกว่านี้เขาก็ทำให้ได้ ​“ว่าแต่ว่า ถ้าเราทำแผนนั้นกัน น้องตวงจะไม่เข้าใจผิดไปอีกคนเหรอฮ้า เพลิงขา น้องตวงเข้าใจผิดไปอีกคนนี่ ไม่เรื่องใหญ่เหรอฮ้า”เพลิงเลิกคิ้ว ภาสวินีเลยตีแขนเขาเบาๆ อย่างมีจริต แล้วขยิบตาให้​“อย่ามาทำหน้า เหมือนไม่รู้ไม่ชี้นะฮ้า แพนเค้กรู้ทันหรอกน