“ท่าน”“เป็นยังไงบ้างคิรา สบายดีไหม? ฉันคิดถึงเธอมาก” เสียงทุ้มเอ่ยละล่ำละลักถามเธออย่างตื่นเต้น สายตาของเขาเป็นประกาย เขายิ้มกว้างจนเห็นเกือบทุกริ้วรอยแห่งวัยบนใบหน้า คิราอรเองก็ลืมตัว โถมเข้ากอดเขา แล้วประคองหน้าของเขาไว้ในอุ้งมือเธอ เสียงหวานเอ่ยถามเหมือนละเมอ“ท่าน ท่านจริงๆ หรือคะ”เขากอดเธอไว้ แล้วมองเลยจากศีรษะของคิราอรไปรอบๆ เขาไม่อยากให้มีใครเห็นเขากับเธอแบบนี้ มันจะไม่ดีต่อคนทั้งคู่“คิรา ไปคุยกันข้างนอกไหม”“ได้ค่ะ” เธอตอบ และเขาก็พาเธอจูงออกไปทางลานจอดรถ เดินดุ่มๆ พาเธอไปที่โซนวีไอพี และบอกให้เธอยืนรอสักครู่ แล้วสักพักหนึ่งเขาก็เดินออกมา พาเธอไปยังรถตู้คันหรู ขึ้นไปบนนั้นมันเปิดแอร์และสตาร์ทเครื่องรออยู่แล้วเขาพาเธอไปตรงด้านหลัง เปิดประตูออกและเข้าไปอย่างรวดเร็ว เมื่อขึ้นไปในรถได้ เขาก็ดึงเธอเข้าไปกอดแน่น ก่อนจะจูบเธออย่างแสนคิดถึงความคิดถึงแสนหลั่งล้นเมื่อได้พบเจอกันอีก เขาบดจูบเธออย่างเร่าร้อน คิราอรจูบตอบเขา น้ำแข็งที่เธอสวมครอบตัวเองไว้กับชายอื่น ละลายเหลวเป็นน้ำร้อนเดือดเมื่อเจอกับสิชล เขาและเธอไม่ได้พูดจาอะไรกันมีเพียงสัมผัสเร่าร้อนที่มอบให้แก่กันเท่า
Last Updated : 2026-05-18 Read more