28

​“ท่านจะพาคิราไปอยู่เมืองนอกหรือคะ”

คิราที่นำน้ำผักผลไม้ปั่นมาเสิร์ฟให้กับท่านด้วยตนเองถาม พอเธอรู้ว่าท่านจะมาหาก็ตระเตรียมทำไว้ให้ สิชลทำหน้าแปลกๆ เมื่อเห็นน้ำแก้วที่เธอถือเดินมายื่นส่งให้ พร้อมกับรับไปแล้วพินิจมองมัน ก่อนจะดมกลิ่น...กลิ่นคุ้นมาก 

​“น้ำอะไร?”

​“น้ำผักผลไม้ปั่นค่ะ คุณมลสอนคิรามา บอกว่ามันมีประโยชน์ ท่านไม่ค่อยชอบกินผัก เอ่อ...คุณมลบอกให้คิราทำให้ท่านรับประทานเป็นประจำค่ะ”

​“อื้อหือ”

สิชลเลิกคิ้ว เขามองหน้าคิราอร ดูว่าเธอจะลุ้นว่าเขาจะยอมรับประทานไหม สิชลจำต้องกล้ำกลืนกินมันเข้าไป จนหมดแก้วแล้วทำหน้าเหยเก พร้อมกับส่งแก้วคืนให้กับคิราอร ที่มองผลงานของตัวเองอย่างพอใจ

​“อร่อยไหมคะ”

​“ให้ตอบตรงๆ ก็รสชาติ...ฉันไม่ชอบเลย”

​“แต่ท่านต้องดื่มนะคะ มันดีต่อสุขภาพ แล้วคุณมลก็สั่งหนูมาด้วย”

​“ไปคุยกันตั้งแต่เมื่อไหร่”

เขามองหน้าหวานๆ ของคิราอร หญิงสาวมีเพียงแค่ความยิ้มแย้มแจ่มใสส่งให้กับเขา และทรุดลงนั่งข้างเขาเธอเอียงหน้าลงซบกับบ่าของเขาอย่างอ้อนๆ คิราอรตั้งแต่เปิดใจยอมรับว่ารักสิชล เธอก็กลายเป็นเหมือนสาวน้อยขี้อ้อน...มันทำให้เขายิ่งรักและหลงเธอ ส่วนความอบอุ่นที่คิราไม่เคยได้รับจากบิดา หรือผู้ชายคนไหน พอได้รับจากเขา มันก็เติมเต็มเธอนัก และทำให้เธออยากจะแสดงความรักกับเขา แบบที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อน

​“ก็คุยกันสักพักแล้วล่ะค่ะ คุณมลเป็นห่วงเกี่ยวกับสุขภาพของท่าน แล้วก็สอนบอกหลายอย่าง ถึงของที่ท่านชอบ ไม่ชอบ”

​“คิรา...มันเหลือเชื่ออยู่นะแบบนั้น”

เขาถอนใจ ก็รู้สึกแปลกๆ อยู่นะ ที่อดีตภรรยาจะมาคุยกับภรรยาปัจจุบันแบบนี้อย่างสนิทสนมกลมเกลียวเสียด้วยสิ

​“คุณมลก็รักและห่วงท่าน คิราก็รักท่านและอยากทำให้ท่านมีความสุข ทำไมคิราจะคุยกับคุณมลไม่ได้ล่ะคะ”

เธอย้อนถามเขา กับมลธารสำหรับคิราอร ตอนนี้เธอรักมลธารและเคารพเหมือนกับเป็นญาติผู้ใหญ่คนหนึ่งเลยทีเดียว

​“อืม...”

สิชลลูบไล้ลำแขนของเธอเบาๆ แบบนี้มันก็ดีอยู่หรอก เขาก้มลงจูบหน้าผากมนของเธออย่างแสนรัก

​“ฉันมีความสุขจริงๆ คิราของฉัน ที่เธอเป็นแบบนี้ จริงสิ ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ นอกเหนือจากเรื่องที่จะให้เธอเตรียมตัวที่จะไปอยู่เมืองนอกกับฉันคิรา”

​“เรื่องอะไรหรือคะ”

คิราอรมองหน้าท่าน สิชลลังเลนิดหน่อย ก่อนจะตกลงใจเอ่ยออกมา 

​“เรื่องแม่ของเธอคิรา ถ้าฉันจะขอให้เธอตัดขาด ไม่ต้องไปวุ่นวายอะไรกับท่านอีก เธอจะทำใจได้ไหม?”

​“เอ่อ...แม่ของคิรามายุ่งอะไรกับท่านหรือคะ แม่ยังไม่รู้เรื่องของคิรากับท่าน แค่สงสัยเฉยๆ น่ะค่ะ แต่คิรายังไม่ได้บอกเรื่องของเรา”

เธอเม้มปากแน่น ยั้งปากไว้ทันว่ากลัวว่าแม่จะไปกวนให้ท่านเดือดร้อน...นี่แม่ก็มาบอกเรื่องหนี้สินและตกใจที่คิราอรตอบไปตามจริง ว่าหลังจากที่มธุตายและใช้หนี้สินของเขาหมดไปแล้ว เธอก็แทบไม่เหลืออะไรนอกจากบ้านหลังนี้ก็เท่านั้นเอง ไม่ได้เล่าว่าที่เหลือบ้านก็เพราะสิชลช่วยโปะเงินปลดหนี้ให้ ขืนเล่าไปต้องถูกซักและไม่แคล้วว่าแม่ของเธอจะต้องไปราวีรบกวนท่านแน่ๆ

​“พูดแบบนี้แสดงว่าอนาคต อาจจะมายุ่งกับเราสองคนได้ใช่ไหม คิรา...เธอต้องแต่งงานกับมธุ เพราะแม่เธอจัดแจงใช่ไหม ตอบฉันมาตรงๆเพราะฉันไม่เห็นเลยว่าเธอจะชอบเขาได้ลง คิรา...”

​“ก็...แบบนั้นแหละค่ะ”

เธอถอนใจ เขาลูบผมเธอเบาๆ นัยน์ตาสวยโศกของคิราอร ฉายแววเศร้าขึ้นมาชั่วแวบ

​“คิรา...อาจจะเหมือนคนอกตัญญูแต่ว่า...บางที คิราก็รู้สึกนะคะ ว่าคิราเกิดมาเพื่อให้แม่...ได้ใช้คิราหาเงิน”

​น้ำตาหนึ่งหยดไหลลงมา คิราอรหลับตาลง ขณะที่ท่านดึงเธอไปกอดไว้ แล้วจูบปลอบประโลมเบาๆ

​“คิรา เธอไม่ใช่คนอกตัญญูหรอกนะ สาวน้อยของฉัน ฉันอยากให้เธอปล่อยวางแม่ของเธอเสีย ท่านได้จากเธอมามากจนเกินไปแล้ว เอาแบบนี้...ฉันอยากจะให้เธอตัดการติดต่อกับท่านเสียในระยะนี้ แต่ไม่ต้องห่วงนะ เพราะว่าหนี้สินที่แม่ของเธอมีฉันจะโอนใช้ให้ เห็นว่าแม่ของเธอทำกิจการรีสอร์ตอยู่ ที่มธุยกให้ทำ ส่วนนั้นเดี๋ยวฉันจะโอนให้เป็นชื่อท่านเสีย คิรา...เราชดใช้หนี้ให้ท่าน มีอาชีพให้ท่าน แล้วก็คอยมองอยู่ห่างๆ ปล่อยให้ท่านใช้ชีวิตของท่านไป ตัวใครตัวมันไป แบบนี้...เธอจะว่ายังไง”

​“คิรา...”

เธอมองสบตาเขา เห็นคล้อยตามเขา ถ้าเธอไม่ทำตามที่เขาบอก ก็คงไม่แคล้วท่านมาวุ่นวายกับเธออีกแน่ๆ ท่านเหมือนหลุมดำที่ให้ไม่รู้จักพอเสียที

​“แม่ของเธอใช้เธอหาเงินมาให้เกือบทั้งชีวิตล่ะ คิรา ปลดแอกตัวเองเสีย ที่ฉันเสนอให้เธอให้แม่ของเธอ มันก็มากเกินพอแล้ว ถ้าท่านบริหารเป็นและไม่สร้างหนี้สินอะไรเพิ่ม ก็อยู่ได้สบายๆ ยกเว้น...”

เขายักไหล่ แล้วก็ตบบ่าเธอเบาๆ

​“แต่บางเรื่อง เธอก็ควรปล่อย ไม่ควรจะมาแบก คนเราเกิดมาควรมีความสุขนะคิรา และเธอก็ทุกข์เพราะแม่มามากเกินไปแล้ว”

​“คิราทำแบบนั้นได้ใช่ไหมคะ”

เธอกำลังปล่อย...อย่างที่ท่านว่า แล้วกอดรอบเอวท่าน พร้อมกับซบหน้าลงกับอกกว้างของสิชล

​“ทำได้จริงๆ ใช่ไหมคะ”

เธอกำลังร้องไห้ เพราะความรู้สึกผิดถูกในใจกำลังสับสนไปหมด

​“ทำได้สิ...ทำได้ เชื่อฉันเถอะคิรา ให้หัวใจกับคนที่มีหัวใจให้เธอดีกว่า อย่างฉันยังไงล่ะ”

​“ค่ะ คิราจะเชื่อท่าน ทำให้คิรามีความสุขด้วยนะคะ”

เธอก้มกราบเขาที่อกอย่างจะฝากตัว สิชลกอดภรรยาสาวของเขาไว้อย่างแสนรักแล้วจูบเธออย่างดื่มด่ำ เหมือนจะสัญญาว่าเขาจะทำอย่างนั้น ปกป้อง และรักเธอ...

​คิราอรเหมือนนกน้อยที่บินออกจากกรงมาเพื่อสร้างรังใหม่...มีสิชลทำหน้าที่เป็นรังคอยปกปักเธอ คุ้มครองเธอ

​เธอไม่ได้เป็นชู้รักของเขาอีกต่อไปแล้ว ต่อไปนี้เธอจะเป็นภรรยาที่รักยิ่งของเขา

​

จบบริบูรณ์