ชู้รักVVIP のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

"คนนั้นใคร?"เสียงทุ้มของสิชล เกริ่นถามเลขานุการข้างตัว ทางนั้นมองไปตามที่นายพยักเพยิดชี้เป้า ก็หรี่ตาคมลง แล้วกระซิบถาม "ท่านชอบหรือครับ"สิชลเพียงแค่ยิ้มนิดๆ แล้วยกแก้วบรั่นดีในมือขึ้นจิบ ตาคมกริบมองไปยังผู้หญิงที่สวมชุดสีเขียวมรกตแบบของมันเรียบแต่หรู มองดูรู้ว่ามาจากห้องเสื้อไหนของไทยคนที่สวมเสื้อผ้าราคาหลักแสน ออกแบบเฉพาะได้ คงไม่ธรรมดานักหรอก หล่อนเพิ่งมาปรากฏตัวในวงสังคมระดับเดียวกับเขาได้ไม่นานนัก เขาเห็นหล่อนมาแล้วสองงาน อาจจะเพราะสิชลไปใช้ชีวิตในต่างประเทศมาเกือบสองปีกระมัง เพิ่งกลับมาได้ไม่กี่อาทิตย์ เขาเองอยู่ในวงสังคมนี้และได้ออกงานบ่อยๆ จึงไม่เคยได้พบหล่อนมาก่อน เลยค่อนข้างแน่ใจว่า หล่อนเพิ่งจะมาปรากฏกายต่อสังคมในระดับเดียวกับเขา ยิ่งงานประมูลของร้านเพชรคุณหญิงวราลักษณ์แล้วด้วย ยากนักที่เศรษฐีระดับธรรมดาจะเข้าถึงหล่อนหันหน้ามา...วงหน้าเรียวรูปไข่ แต้มประดับด้วยนัยน์ตาโตสวยปนโศก จมูกโด่งปลายเชิดแบบหยดน้ำ และริมฝีปากจิ้มลิ้ม ดูสวยละมุนตาไปหมด ผมของหล่อนมัดขึ้นสูงเป็นหางม้า อวดเครื่องหน้าอย่างชัดเจน หล่อนถูกรายล้อมด้วยสาวๆ วัยใกล้เคียงกัน แม้จะสวมเพียงแค่สร้อยมุกเส้นหนึ่

สิชลนั่งลงตรงเก้าอี้นวดตัวโปรด เปิดเครื่องให้มันทำงาน และจิบน้ำผักผลไม้รวม เขาทำหน้านิ่วเล็กน้อย รสชาติของมัน..แปลกเกินจะบอกว่าอร่อย สีหน้าของเขาทำให้ภรรยาที่เป็นคนทำมาให้ ถึงกับหัวเราะ แล้วเอ่ยเย้าสามีของเธอ"เป็นยังไงคะคุณ อร่อยบอกอร่อยนะคะ อย่าเอาใจ" "อร่อย" เขาว่า "แต่ผมคงไม่เอาอีกแล้วนะคุณมล"มลธารหัวเราะชอบใจ เธอรอจนสามีดื่มหมด เหมือนกำกับกลายๆ ว่าเขาจะต้องกินสิ่งที่เธอทำมาให้ สิชลเลยรีบกินให้หมด แล้วเธอรับแก้วจากเขา แล้วส่งมันให้กับสาวใช้เอาไปเก็บ"กินไปเถอะค่ะ ของมีประโยชน์ คุณจะได้แข็งแรงอยู่กับฉันไปนานๆ ต่อไปนี้ฉันสั่งเด็กไว้ ว่าให้ทำให้คุณดื่มทุกเช้า ให้หมด"เน้นเสียงเน้นหนัก เล่นเอาสามีขนลุกนิดๆ แต่ก็ยังยิ้มส่งให้เธอ มลธารมองดูสามีของเธอ ในวัยนี้ เขายังคงหล่อเหลา...ดูแลตัวเองเป็นอย่างดี ดูดีกว่าตอนวัยหนุ่มด้วยซ้ำตาของเธอมองดูเขา ซ่อนประกายบางอย่างไว้ในนั้น พร้อมกับยิ้มเยียดแล้วเอ่ยเสียงหวาน"ของไม่มีประโยชน์กินมาเยอะแล้ว กินของดีๆ บ้างจะเป็นไรไปคะ ของที่เมียหามาให้ดีทุกสิ่งนั่นแหละค่ะ"เขาหัวเราะ แล้วแกล้งแตะแขนเธอ พร้อมกับเอ่ยเสียงนุ่ม"ของดีน่ากินที่ว่า อยู่ตรงนี้ยังไ

"ผมเตรียมทริปผ่อนคลายไว้ให้ท่าน"สิชลเลิกคิ้ว แล้วมองเลขาผู้รู้ใจ ที่เอาเอกสารมาให้เขาเซ็นในตอนสายของวันทำงาน "ทริปผ่อนคลาย?""ครับท่าน ตั้งแต่กลับมาท่านก็ทำงานหนักมาโดยตลอด และไหนจะออกงานสังคมไม่เว้นอีก ผมคิดว่าท่านคงเหนื่อย คุณมลเองก็ฝากฝัง บอกกับผมไว้ว่า ให้พาท่านไปพักผ่อนบ้าง ผมก็เลยถือวิสาสะจัดทริปไว้ให้ท่านครับ""หืม"คิ้วเข้มของสิชลเลิกขึ้น เขามองสบตากับประพัทธ์ แค่สบตาก็พอจะรู้นัย เมื่อเห็นนัยน์ตาวับวามของอีกฝ่าย น่าจะเป็นทริปเด็ด เลขาของเขาถึงได้มีสีหน้าแบบนี้ทริปเด็ดที่ว่านั่นจะเป็นแบบไหนกันหนอ แถมเมียเขาสนับสนุนเสียด้วยสิ สิชลหัวเราะเบาๆ แล้วควงปากกาในมือเล่น ตาของเขามองจ้องเลขาวัยใกล้เคียงกับเขา แล้วยิ้มนิดๆ "ต้องเด็ดจริงๆ นะพัทธ์ ไม่อย่างนั้นผมไม่หยุดงานไปแน่ๆ""แน่นอนสิครับท่าน" ประพัทธ์หัวเราะ "ถ้าไม่ดีจริง เด็ดจริง ผมไม่จัดมาให้ท่านหรอกครับ""อืม...ถ้ามันคุ้มกับที่ผมหยุดงานไป ผมจะมีโบนัสพิเศษให้"ประพัทธ์ยิ้มกว้าง เขารับแฟ้มคืนมาจากเจ้านาย และบอกกำหนดการให้กับท่าน เซอร์ไพรส์ของเขาเก็บไว้ไปเฉลยที่บนเรือ สิชลนั้นชอบการเที่ยวทะเลล่องเรืออยู่แล้ว ฟังที่ประพัทธ์บอกก็ตกล

สิชลมองไปยังเรือยอร์ชที่ลอยลำอยู่ตรงหน้าอย่างพอใจ การล่องเรือตกปลา ดำน้ำ กิจกรรมแบบนี้มันเป็นของโปรดของเขา เขารักทะเลเมืองไทย ไปมาหลายประเทศทั่วโลก แต่เขาก็ยังรักที่จะกลับมาที่นี่ นายเรือยกมือไหว้เขาและเอ่ยทักทาย เพราะคุ้นชินกัน ยามออกเรือสิชลจะใช้บริการของนายเรือคนนี้เสมอ ​“ไม่มานานเลยนะครับท่าน ผมคิดถึงมากๆ”​“อืม...ฉันไปเมืองนอกมาน่ะ ไปทำงาน”​“ขึ้นมาเลยครับท่าน ผมจะพาไปตกหมึกทำซาซิมิกินฟินๆ”​นายเรือว่า แล้วยื่นมือมารับสิชล เขาขึ้นบันไดไปด้วยความคล่องแคล่ว และโบกมือให้ประพัทธ์ ที่ยืนมองนายอย่างระแวดระวังตรงท่าเรือ ประพัทธ์มักจะตัวติดเขาตลอดเวลา ยกเว้นก็เวลาขึ้นเรือ ที่ประพัทธ์ไม่สู้เลยจริงๆ เพราะเขาเมาเรือนั่นเอง จึงได้แต่ส่งตัวแทนไปดูแลนายแทนตัวเอง​“ดูแลท่านด้วยนะ”เขาไม่วายสั่ง แล้วโบกมือให้กับนายเรือและสิชล ที่โบกมือตอบ ก่อนที่เสียงเครื่องเรือจะติดและค่อยแล่นออกไปจากฝั่ง​ประพัทธ์กลับไปยังรถตู้ที่จอดรออยู่ เขากลับไปที่บ้านพักของนายก่อน เพื่อเตรียมอาหารเย็นไว้รอ และ...ของเซอร์ไพรส์​เขายิ้มนิดๆ เมื่อส่งข้อความไปถามไถ่ ทางนั้นตอบกลับมาว่ากำลังเดินทางไป เย็นวันนี้เจ้านายของเขาจะ

สิชลมองหญิงสาวที่นั่งบนเตียงของเขา ไฟในห้องเปิดสว่างมันทำให้เห็นว่ามีใครกำลังนั่งบนเตียงนั้น...​หญิงสาวสวย ทว่าตาเศร้า...คนที่เขาเคยนึกชอบและถามไปกับประพัทธ์​เลขาของเขาร้ายกาจจริงๆ สิน่า พาเธอมาให้เขาจนได้​“สวัสดีค่ะท่าน”คนบนเตียงยกมือไหว้เขาอย่างนอบน้อม เธอยิ้มส่งให้เขา ตอนนี้ตาของเธอไม่ได้เศร้าหากมันเจือปนไว้ด้วยความวาววามส่องประกายราวกับเพชรสีดำ​สิชลเดินตรงไปหาเธอช้าๆ ย่างก้าวของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ ท่าทีนั้นเหมือนเสือ...ที่ค่อยๆ เดินตรงไปหาเหยื่อของมัน ตามองจ้องที่วงหน้าสวย สบตากันคิราอรราวกับถูกสะกด...กับสายตาของเขา​เขาไม่ได้ดูแย่อย่างที่จินตนาการล่วงหน้าไว้​จริงๆ แล้วเธอจินตนาการถึงพระเอกของเธอในคืนนี้ไว้อย่างแย่มากๆ ​เขายังคงดูหล่อเหลา ริ้วรอยบนใบหน้านั้นกลับเพิ่มเสน่ห์มากว่าดูว่าเขาแก่ชรา...ริ้วรอยแห่งการใช้ชีวิต เธอมองจ้องเขาอย่างไม่วางตา เขามีรูปร่างสูงใหญ่ สมาร์ท เขาสวมเสื้อลวดลายกราฟฟิคสีสดใส ปลดกระดุมเปิดลงมาเกือบถึงเอว เผยให้เห็นหุ่นกำยำ...แผงอกกว้างและกล้ามเนื้อเป็นมัด อย่างคนออกกำลังสม่ำเสมอ ไรขนของเขากระจายลงมาจากอกลงมาจนถึงเอวและหายเข้าไปในขอบกางเกง​เพรา