25

รถตู้คันหรูถูกส่งมารับคิราอรที่ห้างสรรพสินค้าตามเวลาที่นัดหมาย และพาเธอออกนอกเมือง คิราอรตื่นเต้นมาก มันเป็นครั้งแรกที่เธอกล้าทำอะไรแบบนี้

​เหมือนกับว่าเธอเป็นนกที่ถูกขังกรงมาตลอดและเป็นหนแรกที่เธอแหกกรงออกมาโบยบินหาอิสระ

​โบยบินหาคนที่เธอรัก

​มันช่างเป็นความรู้สึกที่ทั้งเปี่ยมสุขและขมขื่น ปนไปด้วยความหวาดกลัว

​กลัวในบาปที่เธอกำลังทำ...

​สุขที่ได้ไปเจอลมหายใจของเธอ

​ขมขื่น...กับความรักที่แทบเป็นไปไม่ได้

​เธอยิ้ม...

​ทว่าน้ำตาของเธอไหลออกมา

​คิราอรปาดน้ำตานั้นเสีย แล้วหยิบเอากระเป๋าเครื่องสำอางขึ้นมาตรวจดูว่าน้ำตาเมื่อครู่ทำความเสียหายกับเมคอัพของเธอบ้างไหม เธอไม่ควรเศร้า และควรสวยสดใสเมื่อเจอท่าน

​เธอแต่งเติมลิปสติกและทาแป้งกลบรอยน้ำตา ก่อนจะยิ้มให้กับตนเองที่เห็นสะท้อนในกระจก เพียงแค่คิดว่าจะเจอท่าน นัยน์ตาสวยโศกของเธอมีประกายแห่งความสุขขึ้นมาทันที

​รถแล่นพาเธอไปจนถึงบ้านหลังหนึ่ง มันเป็นบ้านสไตล์โมเดิร์นทาสีขาวทั้งหลัง คนขับเปิดประตูให้เธอ คิราอรลงมาจากรถตู้ ร่างสูงของใครคนหนึ่งที่รอเธออยู่แล้วเดินก้าวอย่างรวดเร็วตรงมาหาเธอในทันที

​“สะ อุ๊ย ท่าน”

อุทานออกมาอย่างตกใจ เมื่อเธอได้รับการต้อนรับจากท่านคือการช้อนเธอขึ้นอุ้มในวงแขน และพาเธอเดินเข้าไปยังข้างในบ้าน

​“คิรา คิดถึงเหลือเกิน”

สิชลมองใบหน้าของเธอ แล้วพรมจูบไปตามวงหน้าสวยนั้น คิราเองโอบรอบคอท่าน และเผยอปากรับจูบจากท่าน ไม่มีอะไรที่เธอจะต้องห้าม เมื่อสัมผัสจากท่านคือสุขที่สุดของเธอเช่นกัน

​ริมฝีปากสองคู่บดเบียดเข้าหากันอย่างโหยหาซึ่งกันและกัน สิชลพาเธอเข้าไปในห้องเขา วางเธอลงบนเตียงนุ่มก่อนจะลงตามไปคลุกเคล้ากอดจูบเธอ เขาไม่เคยคลั่งใครขนาดนี้มาก่อน คิราอรเป็นคนแรกที่ทำให้เขาคลั่งรัก ปลุกวัยหนุ่มของเขาให้หวนคืนกลับมาอีกหน

​เธอเป็นความรักครั้งที่สองในชีวิตของสิชล

​มือของเขาและเธอช่วยกันปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากตัวของอีกฝ่าย เพราะต่างปรารถนากันอย่างเหลือเกิน เขาพรมจูบไปทั่วร่างงามนุ่มนิ่มนั้น คิราอรเองก็จูบเขา ลูบไล้เขาไปทั่วร่างกายของเขา ต่างปรนเปรอจูบและสัมผัสอันแสนเร่าร้อน

​“คิรารักท่าน”

เสียงหวานเอ่ยขึ้นเมื่อเขาเลื่อนกายขึ้นจูบเธออีกหน สิชลสะท้านกับคำบอกรักของเธอไปถึงแก่นของหัวใจ

​“ฉันก็รักเธอ คิรา”

​เธอหลับตาพริ้ม คำบอกรักของเขาเป็นจังหวะเดียวกับที่เขาสอดประสานร่างกายกับเธอ เหมือนเชื่อมทั้งกายและใจเข้าหากัน ก่อนที่เขาจะขยับพาเธอไปยังวิมานแห่งความสุข

​คิราอรนอนอยู่ในอ้อมแขนของเขาหลังจากเกมสวาทจบสิ้นลง เธอจูบเบาๆ ตรงผิวเนื้อของเขาที่อยู่ใกล้กับหน้าเธอ

​สิชลนั้นกระชับวงแขนให้แนบแน่นขึ้น รับรู้ว่าเธอจูบเขาตรงหน้าอก เขาลูบเรือนผมของเธอเบาๆ ความปรารถนาอย่างเร่งด่วนเกิดขึ้นเมื่อเจอหน้าเธอ เขาห้ามตัวเองไม่ได้จริงๆ และสำหรับสิชลนั้น เขาค่อนข้างรู้ใจตัวเองแล้วว่าสำหรับคิราอรเธอจะอยู่ตรงไหนของชีวิตเขา

​เขาจะคุยกับเธอวันนี้...

​จะช่วยเธอจากพันธะ ถ้าเธอไม่ต้องการจะอยู่ที่ตรงนั้น

​ไม่ว่าจะต้องใช้เงินสักเท่าไหร่ หรือวิธีการใด ถ้าคิราอรตอบตกลงกับเขา...

​“คิรา...ฉันมีเรื่องอยากจะถามเธอ”

​“เรื่องอะไรคะ”

เธอก้มหน้างุดกับอกของท่าน กอดท่านให้แน่น เพื่อสัมผัสว่านี่เธอไม่ได้ฝันไป เธอกำลังอยู่กับคนที่เธอรักจริงๆ

​“ตอบฉันมาจากความรู้สึกจริงๆ ของเธอนะสาวน้อย เธอรักฉันจริงๆ ใช่ไหม? คิรา”

​“มัน มันไม่ควรที่คิราจะรักท่าน แต่...”

เธอร้องไห้ออกมาหนนี้ รสขมปร่าของความรักทำให้เธอแทบสำลักความทุกข์ เขาถอนใจ และเชยคางมนของเธอให้มองหน้าเขาแล้วจูบซับน้ำตาให้

​“ทำไมถึงไม่ควรที่เธอจะรักฉัน คิรา”

​“ท่านมีภรรยา มีครอบครัวอยู่แล้ว คิราเองก็มีพันธะ...การพบเจอของเราสองคนเป็นเพียงแค่การแลกเปลี่ยนทางผลประโยชน์ มันควรจะจบตั้งแต่ตอนนั้น แต่...คิราห้ามใจไม่ได้จริงๆ”

​“คิรารักเขาเท่ากับที่รักฉันไหม”

คำถามต่อมา คิราอรมองเข้าไปในตาของสิชล เธอเม้มปากเล็กน้อย แล้วตอบออกมาจากหัวใจ ความจริง ไม่ได้เอาใจเขาแม้แต่น้อย

​“คิราไม่เคยรักเขา...ค่ะท่าน ถ้าท่านถูกทำแบบที่คิราถูกเขาทำ ท่านจะเข้าใจ”

​“เธอกลัวเขาจะทำแบบนั้นกับเธออีกไหม คิรา”

หนนี้เธอพยักหน้า และปล่อยโฮออกมาทันที จนเขาต้องกอดปลอบ

​“กลัวค่ะ กลัวมาก และคิราก็ทนไม่ได้ ถ้าเขาจะทำอีก คิราจะฆ่าตัวตาย ถ้าเขาสั่งให้คิราทำแบบนั้นอีก กับคนอื่นถ้านอกจากท่าน คิราทนไมได้”

​“โธ่ คิรา เขาจะไม่มีโอกาสทำแบบนั้นกับคิราได้อีก ถ้าคิราหย่าจากเขา...”

​“เขาไม่มีทางยอมค่ะท่าน เขาไม่ยอม เพราะเขาบอกว่าคิราจะช่วยเขาได้อีกเยอะ เขายัง...ไม่ปล่อยคิรา จนกว่าคิราจะทำให้เขาได้ในสิ่งที่เขาต้องการ”

เธอยังคงร่ำไห้ สิชลสงสารเธอเหลือเกิน ขณะเดียวกันก็โกรธผู้ชายเห็นแก่ตัวอย่างมธุมากด้วย

​“ถ้าฉันจะช่วยคิราจากเขาล่ะ คิรายอมไหม”

​“โอ...ท่านทำแบบนั้นได้จริงๆ หรือคะ ได้ใช่ไหมคะ”

เธอเบิกตาขึ้น น้ำตาเหมือนจะหยุดไหลไปในทันที สิชลพยักหน้าและเช็ดน้ำตาให้เธอ

​“ได้สิ ฉันมีวิธีจะช่วยเธอออกจากเขา คิรา แล้วมาอยู่กับฉันได้ไหม?”

​“คิราจะอยู่กับท่านได้ยังไงกันคะ ก็ท่าน...ท่านมีภรรยาอยู่แล้ว คิราไม่อยากทำให้ภรรยาของท่านเสียใจ แค่นี้ แค่คิรารักท่าน คิราก็รู้สึกผิดกับภรรยาของท่านมาก”

​“เรื่องของคุณมล...”

เขารู้สึกว่าคิราอรเป็นคนดีมากคนหนึ่ง ที่เห็นอกเห็นใจเพศเดียวกัน แม้จะรักเขา แต่พอเขาเอ่ยชวนให้เธอมาอยู่ด้วย เธอกลับปฏิเสธ เพราะคิดถึงความรู้สึกของมลธาร

​“แค่ท่านช่วยคิราจากเขาได้ แค่...มาหาคิราบ้าง ก็พอใจแล้วล่ะค่ะ”

เธอพยายามฝืนยิ้มอย่างเหยเกให้เขา แล้วถอนใจเบาๆ เธอจูบลงตรงหน้าอกเขาอีกหน

​“คิราขอแค่นี้ อย่าให้คิราทำบาปไปกว่านี้เลยค่ะท่าน แค่ท่านรักคิรา คิราก็มีความสุขมากแล้ว”

​“ฟังฉันก่อนคิรา ฉันกับคุณมล...เราไม่ได้มีอะไรกันมานานมากแล้ว คุณมลน่ะเขาเกิดหมดความรู้สึกเรื่องทางโลกแบบนี้ไปตั้งนานแล้ว เขาเปิดกว้างให้ฉันมีคนอื่นได้ เพราะเขาไม่สามารถดูแลฉันได้อีกแล้ว ไม่อยากมีความสุขเรื่องแบบนี้กับฉันแล้ว ฉันกับคุณมลอยู่กันเหมือนกัลยาณมิตร ดูแล เข้าใจกัน คิรา...อีกอย่างหนึ่งตอนนี้คุณมลกำลังจะขอหย่ากับฉัน เพราะอยากไปปฏิบัติธรรม ถ้าคิรามาอยู่กับฉัน...คิราไม่ได้ทำผิดอะไรกับคุณมล และถ้าคุณมลรู้จักคิรา รู้ว่าคิรารักฉันจริง เป็นคนน่ารักแบบไหน ฉันว่าคุณมลก็จะต้องชอบคิรา”

​“ท่าน”

คิราอรเบิกตากว้าง มองหน้าเขาอย่างไม่อยากเชื่อ เหมือนกับแสงแห่งความหวังสาดเข้ามายังชีวิตเธอ ความหวัง...ว่าชีวิตของเธอจะมีความสุขบ้าง

​“ฉันรักคิรา ฉันต่างหากที่จะแย่งคิรามาจากมธุ คิราไม่ได้แย่งฉันจากคุณมลหรอก เพราะฉันกับคุณมลเราเหลือแค่ความสัมพันธ์แบบเพื่อนชีวิต ไม่ใช่ผัวเมีย แต่กับคิราฉัน...เฮ้อ...ขอให้รู้และเชื่อเถอะ สาวน้อยของฉัน ฉันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน คิราคือความรักครั้งที่สองของฉัน ถ้าพูดแบบนี้ คิราจะน้อยใจไหมนะ แต่ฉันรักคิรามากจริง และคลั่งรักสาวน้อยของฉันไปทุกวัน”

​“คิราจะน้อยใจได้ยังไงกันคะ คิราดีใจ ดีใจต่างหาก ที่ท่านรักคิรา”

เธอประคองวงหน้าของเขาไว้ทั้งสองมือ แล้วโน้มหน้าของเขาลงมา เสียงหวานเอ่ยแผ่วกระซิบแนบปากเขา

​“ท่านของคิรา คิรารักท่านได้จริงๆ ใช่ไหมคะ คิราจะไม่ใช่เป็นแค่ชู้ของท่านใช่ไหม?”

​“ใช่แล้วคิรา”

​เขาตอบเธอ และประกบปากจูบกับเธออย่างดื่มด่ำ มือของเขาไล้ไปตามเรือนร่างงดงามในอ้อมแขนอีกหน

​ทั้งเธอและเขาจุดไฟปรารถนาขึ้นมาอีกครั้ง ต่างเสพสุขจากกันและกันโดยไม่รู้อิ่มหนำ จนหลับไปอย่างมีความสุขในอ้อมกอดของกันและกัน