21

​“ท่าน”

​“เป็นยังไงบ้างคิรา สบายดีไหม? ฉันคิดถึงเธอมาก”

เสียงทุ้มเอ่ยละล่ำละลักถามเธออย่างตื่นเต้น สายตาของเขาเป็นประกาย เขายิ้มกว้างจนเห็นเกือบทุกริ้วรอยแห่งวัยบนใบหน้า คิราอรเองก็ลืมตัว โถมเข้ากอดเขา แล้วประคองหน้าของเขาไว้ในอุ้งมือเธอ เสียงหวานเอ่ยถามเหมือนละเมอ

​“ท่าน ท่านจริงๆ หรือคะ”

​เขากอดเธอไว้ แล้วมองเลยจากศีรษะของคิราอรไปรอบๆ เขาไม่อยากให้มีใครเห็นเขากับเธอแบบนี้ มันจะไม่ดีต่อคนทั้งคู่

​“คิรา ไปคุยกันข้างนอกไหม”

​“ได้ค่ะ”

เธอตอบ และเขาก็พาเธอจูงออกไปทางลานจอดรถ เดินดุ่มๆ พาเธอไปที่โซนวีไอพี และบอกให้เธอยืนรอสักครู่ แล้วสักพักหนึ่งเขาก็เดินออกมา พาเธอไปยังรถตู้คันหรู ขึ้นไปบนนั้นมันเปิดแอร์และสตาร์ทเครื่องรออยู่แล้ว

​เขาพาเธอไปตรงด้านหลัง เปิดประตูออกและเข้าไปอย่างรวดเร็ว เมื่อขึ้นไปในรถได้ เขาก็ดึงเธอเข้าไปกอดแน่น ก่อนจะจูบเธออย่างแสนคิดถึง

​ความคิดถึงแสนหลั่งล้นเมื่อได้พบเจอกันอีก เขาบดจูบเธออย่างเร่าร้อน คิราอรจูบตอบเขา น้ำแข็งที่เธอสวมครอบตัวเองไว้กับชายอื่น ละลายเหลวเป็นน้ำร้อนเดือดเมื่อเจอกับสิชล

​เขาและเธอไม่ได้พูดจาอะไรกัน

​มีเพียงสัมผัสเร่าร้อนที่มอบให้แก่กันเท่านั้น ที่จะบอกทางภาษากายว่าเขาและเธอโหยหากันและกันมากแค่ไหน

​เขาจับเธอให้นั่งซ้อนตักเขา เพียงแค่อ้อมกอด เพียงแค่รสจูบ ร่างกายของคิราอรก็ถูกจุดให้ลุกด้วยไฟปรารถนา เธอสะดุ้งนิดๆ เมื่อเขารูดกางเกงในและซับในของเธอลงไปกองที่ข้อเท้า และเสียดสีนิ้วไปมากับรอยแยกของกลีบกุหลาบอย่างแม่นยำ

​“อื้อ อืม”

​เสียงหวานครางแนบปากเขา สิชลรับรู้ถึงความเปียกฉ่ำพร้อมให้เขาได้รักจากปลายนิ้ว เขาอดกลั้นไม่ไหวกับความปรารถนาเร่งด่วนนี่ เขาปลดกระดุมกางเกงลงและปล่อยส่วนชายออกมาให้ผงาดง้ำ ถลกกระโปรงของคิราอรขึ้นทั้งยังประกบปากจูบกัน และค่อยจัดท่าให้เธอคร่อมทับลงมาบนความแข็งแกร่ง

​“อะ”

​“อา”

​เสียงครางของเขาและเธอดังขึ้นคลอกัน คิราอรยังคงจูบกับเขาขณะที่ควบขี่เขาด้วยจังหวะอันเร่งเร้า มีเขาคอยช่วยคุมจังหวะด้วยการรวบที่เอวของเธอช่วยส่งจังหวะไปด้วย สวรรค์ที่เปี่ยมล้นโถมเข้าใส่คนทั้งคู่ภายในเวลาอันรวดเร็ว

​คิราอรหอบหายใจขณะที่ซบกับเขา เธอยังคงคร่อมทับเขาและส่วนนั้นก็ยังสอดลึกในกายเธอ ร่างกายของเธอตอดรัดเขา...เป็นจังหวะ

​สิชลพรมจูบที่หน้าผากมนชื้นเหงื่อของคิราอร แล้วพึมพำเสียงทุ้ม

​“ขอโทษ คิรา ฉันไม่ได้อยากจะทำแบบนี้กับคิราอีก แต่...ฉันห้ามใจไม่ได้ ห้ามความคิดถึงไม่ได้จริงๆ”

​“คิราก็คิดถึงท่าน”

น้ำตาของเธอคลอไหล เขาสบถออกมาเบาๆ ก่อนจะจูบซับน้ำตาให้กับคิราอร แล้วกอดเธอแน่น

​“โธ่ คิรา คิราของฉัน เธอเป็นอย่างไรบ้าง มธุทำไม่ดีกับเธออีกไหม?”

อดถามไม่ได้ แม้จะแสลงใจ คิราอรสั่นหน้า ร่างกายของเธอและเขายังคงผนึกแนบกัน อยู่แบบนั้น ในท่านั้น...

​“ไม่ค่ะ ไม่ได้ทำอีกแล้ว”

​“ฉันเป็นห่วงเธอเหลือเกิน คิรา อยากไปหาเธอ อยากติดต่อเธอ แต่...ฉันรู้ว่าเราไม่ควรทำแบบนั้น”

​“คิราไม่อยากคิดอะไรอีกแล้วค่ะท่าน”

เธอเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง แล้วเริ่มลูบไล้ร่างกายของเขา โดยการสอดมือเข้าไปใต้เสื้อยืดที่เขาสวม รับรู้ได้ด้วยสัมผัส ว่าท่านของเธอผอมลงไปเล็กน้อย

​“คิรา...”

เขามองพินิจวงหน้าของเธอ มองเข้าไปในนัยน์ตาคู่โศกสวยของคิราอร ตอนนี้มันเต็มไปด้วยความรักใคร่ยามมองเขาอย่างเปิดเผย และปะปนไปด้วยความปรารถนา

​“เราได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง ก็พอแล้วค่ะท่าน ท่านขา กอดคิรา จูบคิรา แล้วพาคิราไปมีความสุขที”

​“อา..คนดีของฉัน ได้สิ”

​เขาจูบลงมาอย่างเร่าร้อน สะโพกของเธอเริ่มเคลื่อนไหวอีกครั้ง ส่วนนั้นของเขาผงาดแข็งเต็มแน่นในช่องทางสาว เสียดสีทุกจังหวะอย่างซ่านสุข ​

​เขาและเธอไม่ได้พูดจาอะไรกันอีก

​นอกจากเติมเต็มกันและกันด้วยสัมผัสอันแสนร้อนเร่า