All Chapters of Accidentally Pregnant With The CEO's Child: Chapter 91 - Chapter 100

EZEKIEL VALENCIA POV Tinapos ko ang tawag sa aking phone at inilapag ito sa desk. Katatapos lang ng conference call ko sa Cebu branch, at mabuti naman dahil maayos ang takbo ng hotel construction doon kahit hindi ko muna personal na nabibisita. Tumingin ako sa labas ng bintana ng study room. Medyo padilim na ang langit, at unt-unti nang nagliliwanag ang mga ilaw sa mga kalapit na building dito sa Makati. Eksaktong alas-singko ng hapon nang tumunog muli ang personal phone ko. Nakita ko ang pangalan ni Attorney Mendoza sa screen kaya mabilis ko itong sinagot. "Ezekiel," bungad ni Attorney Mendoza sa kabilang linya. Seryoso ang tono ng boses niya, pero may halong kapanatagan. "Naihain na ng team ko ang manifestation kasama ang affidavit ni Dr. Mendoza bago mag-alas tres ngayong hapon. Natanggap na rin ng legal team ng ama mo ang kanilang kopya." "Anong balita mula sa kanila?" tanong ko habang sumasandal sa swivel chair at pinaglalaruan ang ballpen sa kamay ko. "Wala pang pormal na s

ALINA MONTEJO POVPagkaalis ni Ezekiel bitbit ang phone ko para iabot kay Robert, pumasok muna ako sa sarili kong kwarto para magpalit ng damit. Pakiramdam ko ay sobrang lagkit ko na dahil sa pormal na suot ko kanina galing sa BGC. Kumuha ako ng maluwag na t-shirt at shorts mula sa cabinet bago dahan-dahang naupo sa gilid ng kama para mag-isip.Masyadong mabilis ang mga pangyayari ngayong gabi. Ang akala ko ay makakatulog na kami nang mahimbing pagkatapos maipasa ang mga papeles kay Attorney Mendoza, pero ang tawag ni Katrina ay patunay na walang balak tumigil ang pamilya Valencia hangga't hindi nila nakukuha ang gusto nila. Sumandal ako sa headboard at tumitig sa bintana kung saan tanaw ang mga ilaw ng syudad. Naalala ko 'yung mga unang linggo namin sa Maynila pagkaalis sa probinsya, nung halos hindi ako makatulog dahil sa takot na baka bigla na lang silang sumulpot sa tapat ng tinutuluyan namin. Noong mga oras na nakatago kami, ang tanging lakas ko lang ay ang yakap ni Kian tuwing

ALINA MONTEJO POVMatapos ang almusal, dinala muna ni Rina si Kian sa may tapat ng glass wall para doon naman maglaro ng mga kotse-kotsehan. Si Nanay naman ay pumasok na sa kwarto para magpahinga saglit at uminom ng kanyang gamot sa maintenance. Habang nililinis ko ang dining table, napansin kong pabalik-balik si Ezekiel sa may balkonahe, seryosong nakatitig sa kanyang iPad habang may kung anong binabasang email.Yung kaba ko mula kagabi nung tumawag si Katrina, hindi pa rin talaga tuluyang nawawala. Kahit anong sabihin ni Ezekiel na safe kami rito sa penthouse dahil pinalitan ni Robert ang buong security system, iba pa rin yung pakiramdam na alam mong nagwawala na sa galit ang pamilya Valencia sa mansyon nila. Kinuha ko yung basahan at marahang pinunasan ang ibabaw ng lamesa kahit wala naman itong dumi. Hindi ko talaga mapigilang mag-alala. Mula nung gabing makuha kami nina Ezekiel mula sa mga tauhan ng tatay niya sa madilim na kalsada na 'un, hanggang sa paglipad namin sa Palawan p

ALINA MONTEJO POVPagkababa namin sa lobby ng building mula sa opisina ni Attorney Mendoza, ramdam ko pa rin ang kaunting bigat sa dibdib ko dahil sa mga huling paalala ng abogado. Hawak ko nang mahigpit ang brown envelope na naglalaman ng mga posibleng itanong sa akin sa korte. Inayos ko ang strap ng shoulder bag ko habang naglalakad kami ni Ezekiel patungo sa umiikot na glass door ng exit."Alina, hintayin mo muna ako rito sa tabi ng reception desk. Tatawagan ko lang si Robert para iikot ang sasakyan sa harap," sabi ni Ezekiel sabay bunot ng phone niya sa bulsa ng kanyang suit."Sige, dito lang ako," sagot ko habang humihakbang palapit sa may malaking haligi ng lobby para hindi makaharang sa mga taong pumapasok at lumalabas ng building. Habang nakatayo ako roon at pinapanood si Ezekiel na seryosong nakikipag-usap sa telepono, napatingin ako sa labas kung saan sikat na sikat ang araw sa BGC. Naalala ko tuloy yung mga unang araw namin dito sa Maynila pagkaalis namin sa probinsya. Noo

ALINA MONTEJO POVNaging mabilis ang takbo ng mga sumunod na oras pagkatapos ng engkwentro kay Katrina. Lumubog na ang araw at dinala na ng dilim ang buong syudad, pero ang pakiramdam ng kabog sa dibdib ko ay hindi pa rin tuluyang nawawala. Narito kami ngayon sa sala, katatapos lang maghapunan ng sinigang na baka na niluto ni Nanay."Alina, pakihatid naman itong gatas ni Kian sa kwarto niyo. Kanina pa 'yan nagpapatong ng mga blocks, baka antukin na," utos sa akin ni Nanay habang nagpupunas ng lamesa."Sige po, Nay. Ako na ang bahala," sagot ko sabay kuha sa baso ng gatas na may takip mula sa counter.Bago ako tuluyang pumasok sa kwarto, lumingon ako sa may balkonahe. Nakita ko si Ezekiel na nakatayo doon, nakasandal ang mga siko sa railings habang may kausap sa phone. Kahit madilim at tanging liwanag lang ng mga ilaw sa labas ang tumatama sa kanya, bakas pa rin sa likod niya ang bigat ng mga iniisip niya. Alam kong ginagawa niya ang lahat para sa amin, pero hindi ko mapigilang makaram