All Chapters of Accidentally Pregnant With The CEO's Child: Chapter 1 - Chapter 6

ALINA MONTEJO POV"Congratulations, Miss Alina Montejo. You're officially eight weeks pregnant. Kapit na kapit ang embryo, at normal ang lahat ng vital signs mo."Nakahinga ako nang maluwag habang pinapanood ang maliit na tuldok sa monitor ng ultrasound. Doon pa lang, naramdaman ko na ang kakaibang tibok sa puso ko. Sa wakas. Sa edad na bente-otso, pagkatapos ng ilang taon na puro trabaho, puyat, at pag-akyat sa corporate ladder, nakamit ko rin ang matagal ko nang pangarap—ang magkaroon ng sariling pamilya. Walang toxic na lalaki, walang sakit sa ulo na ex. Ako lang at ang magiging anak ko.Independent woman yata 'to. Kaya ko 'to mag-isa.Eksaktong dalawang linggo pagkatapos ng check-up na 'yun, nakatanggap ako ng sunod-sunod na tawag mula sa clinic. Noong una, hindi ko pinapansin dahil busy ako sa mga hinahabol na reports sa opisina. Pero nang mag-text na ang mismong Head Doctor na si Dr. Ramirez at sabihing highly confidential at urgent ang kailangan naming pag-usapan, kinabahan na

ALINA MONTEJO POV Apat na taon. Apat na taon din kaming namuhay sa isang maliit, tahimik, at simpleng bayan sa Aurora. Doon ko natutunang maglaba nang walang washing machine, magtanim ng sariling gulay, at mag-online freelance work sa gabi habang tulog ang anak ko para lang may pambili kami ng bigas at diaper. Mahirap, pero kapag nakikita ko ang mukha ng anak ko, pakiramdam ko ako na ang pinakamayamang babae sa mundo. "Mommy, look! I built a skyscraper using my blocks. Mas mataas pa sa bahay ni Aling Tasing!" Napalingon ako kay Kian habang nag-eempake ako ng mga natitira naming gamit sa bag. Nakaupo siya sa sahig, seryosong-seryoso ang mukha habang maingat na ipinapatong ang huling piraso ng lego block. Sa edad na apat, kakaiba ang talino ng anak ko. Habang ang ibang bata sa kapitbahay ay abala sa paglalaro sa putikan, si Kian, mas gustong magbasa ng mga picture books tungkol sa mga makina, computer, at mga gusali. At kung pag-uusapan naman ang ugali? Doon ako napapabuntong-hi

ALINA MONTEJO POV Gusto kong maiyak sa kamalasan. Pangalawang linggo ko pa lang sa trabaho bilang sekretarya ni Ezekiel Valencia, pero heto agad ako sa sitwasyong pilit kong iniwasan sa loob ng apat na taon. Biglang nagka-emergency sa maliit na daycare malapit sa tinutuluyan namin—nagkaroon ng shortage sa water supply at pinasundo agad ang mga bata. Wala akong ibang matakbuhan. Wala akong kamag-anak dito sa Maynila, at imposible namang iwan ko si Kian sa kung sino lang. Wala akong choice kundi i-text ang HR at humingi ng permiso na dalhin muna si Kian sa desk ko, tutal naman ay tahimik at busy ang lahat dahil may malaking board meeting si Ezekiel sa dulo ng hallway. "Baby, listen to Mommy," bulong ko kay Kian habang pinapaupo ko siya sa tabi ng computer ko. "Dito ka lang sa upuan, ha? May napakahalagang meeting si Sir Ezekiel sa loob. Huwag kang maingay, mag-drawing ka lang muna rito. Pakiusap, Kian." Tumingin sa akin si Kian, tinaas ang maliit niyang kilay gamit ang nakasanayan n