All Chapters of Accidentally Pregnant With The CEO's Child: Chapter 131 - Chapter 140

EZEKIEL VALENCIA POVInayos ko ang kwelyo ng suit ko habang nakatitig sa glass wall ng opisina ni Attorney Mendoza dito sa Bonifacio Global City. Kitang-kita mula rito ang siksikang daloy ng mga sasakyan sa ibaba. Bumalik na kami sa realidad ng Maynila pagkatapos ng dalawang araw na katahimikan sa Batangas. Lumingon ako sa sofa kung nasaan si Alina. Nakaupo siya roon habang patingin-tingin sa labas, halatang kinakabahan pa rin kahit pilit niyang pinapakalma ang sarili niya."Sir Ezekiel, Ma'am Alina, ito na ang pinal na kopya ng Compromise Agreement para sa child support at custody arrangements," panimula ni Attorney Mendoza habang inilalapag ang makakapal na folder sa harap namin. "Nakausap ko na si Attorney Carvajal kaninang alas-otso ng umaga. Tinanggap nila ang kondisyon natin na phased transition. Ibig sabihin, walang karapatan si Eduardo na hingin na dalhin ang bata sa mansyon ng mga Valencia nang wala ang pormal na pahintulot niyo, at sa unang anim na buwan, ang visitation righ

ALINA MONTEJO POVMabilis na bumukas ang pinto mula sa opisina ng judge at lumabas si Attorney Mendoza na may tipid na ngiti sa kanyang labi. Lumingon siya sa pwesto namin ni Ezekiel at senyasan kami na pwede na kaming pumasok sa loob. Naramdaman ko ang biglang panlalamig ng mga palad ko kaya naman mabilis kong ibinaba ang baso ng kape sa gilid bago ko hinawakan ang maliit na kamay ni Kian."Alina, ako na muna ang hahawak kay Kian. Dito muna siya sa labas kasama nina Nanay at Rina para hindi siya ma-bored sa loob habang nag-uusap tayo," malumanay na sabi ni Ezekiel habang dahan-dahang kinukuha ang bata mula sa akin."Sige, salamat," sagot ko habang inaayos ang suot kong black blazer.Lumingon ako kay Nanay na kasalukuyang inaayos ang mga gamit sa bag. "Nay, dyan muna kayo sa sofa, ah? Huwag niyo munang hayaang lumabas si Kian sa hallway baka maligaw.""Huwag kang mag-alala, Alina, kami na ang bahala rito ng kapatid mo. Lakasan mo ang loob mo sa loob," pabalik na bulong ni Nanay habang

ALINA MONTEJO POVNang sumapit ang alas-siyete ng gabi, ramdam na ramdam ko na ang katahimikan sa loob ng penthouse. Tapos na kaming maghapunan ng inihandang chicken tinola ni Nanay, at si Kian naman ay kasalukuyang nakadapa sa carpet sa sala habang nilalaro ang kanyang mga bagong toy cars na binili ni Ezekiel nung nakaraang linggo. Mas gumaan ang pakiramdam ko ngayon kumpara nung mga nakaraang gabi na palagi akong napapatitig sa pinto tuwing may naririnig akong ingay sa hallway."Alina, tapos ko na pong hugasan 'yung mga pinagkainan natin. Ako na rin po ang naglagay ng mga natirang ulam sa refrigerator," paalam sa akin ni Rina habang nagpupunas ng kanyang mga kamay gamit ang isang tuyong basahan sa may counter."Salamat, Rina. Magpahinga ka na rin doon sa kwarto mo, alam kong napagod ka rin sa biyahe natin pabalik galing Batangas at sa pag-aabang sa korte kanina," sagot ko habang inaayos ko ang mga unan sa sofa para mas maging komportable ang upo ko."Sige po, Ate. Maaga pa po kasi a

ALINA MONTEJO POVMabilis na lumipas ang hapon at sumapit na naman ang gabi nang hindi ko namamalayan. Pagkatapos naming mag-usap ni Ezekiel tungkol sa mga preschool na pagpipilian para kay Kian, mas naging busy ako sa pag-aasikaso ng mga dadalhing papeles. Gusto kong masiguro na kumpleto ang lahat para bukas ng umaga, pagpunta namin sa campus, ay wala nang maging aberya sa harap ng admissions director."Ate Alina, nakaplantsa na po 'yung polo shirt na isusuot ni Kian bukas," untag sa akin ni Rina habang inilalagay ang isang kulay light blue na button-down shirt sa ibabaw ng sofa sa sala."Salamat, Rina. Pwede mo na ring isunod 'yung simpleng slacks niya para isang set na silang nakahanda dyan," sagot ko habang maingat na inilalagay ang photocopy ng birth certificate ng anak ko sa loob ng clear folder.Naupo si Rina sa tabi ko, pinapanood ang bawat papel na inaayos ko. "Grabe, Ate, parang kailan lang nung nagpapatakbo-takbo lang si Kian sa tapat ng tindahan natin sa probinsya, ngayon

ALINA MONTEJO POV Sumunod kaming tatlo kay Miss Carreon habang naglalakad siya patungo sa dulo ng mahabang hallway na gawa sa makinis na kahoy at glass ang mga dingding. Hawak pa rin ni Kian ang kamay ko habang ang kabilang kamay naman niya ay nakakapit nang mahigpit sa mga daliri ni Ezekiel. Lumingon-lingon ang anak ko sa bawat madaanan naming pintuan, halatang manghang-mangha sa mga makukulay na drowing ng mga hayop at planeta na nakadikit sa labas. "Dito po ang Nursery at Pre-Kindergarten wing natin, Ms. Montejo," paliwanag ni Miss Carreon habang dahan-dahang binubuksan ang isang malaking sliding door na may glass panel sa gitna. "Kasalukuyang breaktime ng mga bata ngayon kaya walang klase sa loob, pero nandito ang isa sa mga head teachers natin para mag-ayos ng mga gagamitin para sa afternoon session." Pagpasok namin, bumungad ang isang napakalawak at maliwanag na silid. Ang sahig ay balot ng malalambot na carpet na may iba't ibang hugis at kulay, at sa gilid ay may mga malilii