Alle Kapitel von Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain (SSPG/R18+): Kapitel 11 – Kapitel 20

Naging mabilis ang takbo ng mga pangyayari pagkatapos ng tagpong iyon sa studio. Hindi ako nakasagot agad kay Sir Kim noon dahil bukod sa nabigla ako, nangingibabaw pa rin ang kaunting hiya sa akin. Ngunit bago siya umalis ay mariin niyang sinabi na mag-antay ako ng tawag mula sa HR ng Sanchez Entertainment Cruise Line.At hindi nga siya nagbiro. Pag-uwi ko pa lang sa bahay kagabi ay nakatanggap na ako ng email at text na nag-aatas sa aking bumalik sa kanilang head office para sa isang pormal na re-interview kasama ang Board of Directors.Kaya naman heto na naman ako ngayon.Kinabukasan....Nakatayo ako sa tapat ng salamin sa lobby ng naglalakihang gusali ng Sanchez Line. Suot ko ang aking pinakapormal na corporate attire—isang black blazer, puting blusa, at ang paborito kong pencil skirt. At siyempre, hindi pwedeng mawala ang aking trusty high heels para naman kahit papaano ay humabol ang height kong four-foot-ten sa standard ng modernong mundo. Ginawa ko ring simple lang ang aking m

“Kahit na! Huh!” Humalukipkip si Ann at huminto sa mismong pagitan namin. “Isang araw pa lang si Mylene na nag-a-assist sa akin sa Velvet Frame, tapos ngayon kukunin mo na agad para ilagay sa barko mo? Grabe ka, Kuya! Wala ka talagang konsensya! Alam mo namang bakante ang pwesto ni Sandra ngayon tapos inagawan mo pa ako ng maganda, sexy, at mala porselanang assistant!”Natawa na rin ang ilang board of directors na naroon pa dahil alam naman nilang lahat kung gaano kalapit ang magkapatid na Sanchez at kung paano mag-asaran ang mga ito. Maging ang masungit na babaeng direktor kanina ay napailing na lang habang nakangiti.Nahihiya naman akong humawak sa braso ni Ann at hinila siya nang bahagya. “Bebz, ano ka ba… nakakahiya sa mga directors niyo,” bulong ko sa kanya habang namumula pa rin ang aking mga pisngi.Ngunit sa isang iglap, nawala ang nagkunwaring pagtatampo sa mukha ni Ann. Hinarap niya ako at biglang nanlaki ang kanyang mga mata na punong-puno ng kislap at purong kaligayahan. B

Mabilis na lumipas ang mga araw ng pagsasanay at dumating ang gabi na pinakahihintay ng lahat—ang Captain’s Welcome Gala. Ito ang gabi kung kailan opisyal na mapupuno ang main lounge ng mga pasahero mula sa iba't ibang bansa. Suot ang aking malinis at de-kalidad na uniporme, tumayo ako sa likod ng upgraded na bar counter. Salamat sa ginawang kahoy na apakan sa ilalim, pantay na ang paningin ko sa mga matatangkad na banyagang lalapit sa akin. Gayunpaman, kapansin-pansin pa rin ang liit ng aking mga bisig at built kumpara sa mga naglalakihang bartender na banyaga sa aking tabi."Hey, tiny girl, can you reach the top shelf or do you need a ladder?" biro ng isang Amerikanong pasahero na lumapit sa bar habang nakangiti nang nakaloloko.Bago pa man ako makasagot, narinig ko ang pamilyar na boses ni Marina mula sa gilid na nagse-serve ng mga baso. "Careful, Sir—don't underestimate it. One drink made from that, and you might find yourself crawling all the way back to your cabin!" bulong niya

"Mylene? Gising ka pa? May dala akong natirang pica-pica mula sa kusina, alam kong nagugutom ang mayaman kong kaibigan!" boses ni Marina mula sa labas, kasunod ng mahihinang kumatok.Mabilis kong pinunasan ang aking mga mata at binuksan ang pinto. Pagpasok na pagpasok ni Marina, agad na napadako ang kanyang tingin sa ibabaw ng aking kama. Nakita niya ang mga nagkalat na pera. Napanganga siya nang husto at muntik nang mabitawan ang hawak na platito ng sandwich kung hindi niya ito agad nailapag sa ibabaw ng maliit na mesa."Diyos ko, Mylene! Akala ko ba bartender ka? Bakit parang nanalo ka sa casino sa dami ng pera mo?!" bulalas niya habang mabilis na lumalapit sa kama, nanlalaki ang mga matang tinitingnan ang mga dolyar at iba't ibang foreign currency. "Hala, pwede bang maki-swimming sa pera mo kahit limang minuto lang?"Natawa ako sa gitna ng aking mga luha, gumaan ang pakiramdam sa kanyang natural na kakulitan. "Sira ka talaga, Marina. Kakabilang ko lang, kung iko-convert sa piso l

“Without height po…” natatawa ngunit nanginginig kong pagpapakumbaba, pilit na dinadaan sa biro ang matinding nerbyos. Lumayo ako ng bahagya at iniiwas ang aking balat sa kanyang hipo at iniwasan ko ang kanyang tingin ng hindi niya nahahalata. Baka naman isipin niya na napakaselan ko naman.“Height doesn’t matter to me, Myles…” bulong niya sa kanyang baritonong boses, at bago siya muling tumingin sa karagatan ay pasimple at makahulugan niya akong kinindatan. Isang kindat na puno ng pahiwatig at nag-uumapaw na karisma.Gumuho yata ang mundo ko sa sandaling iyon. Ang puso ko ay parang gustong tumalon palabas ng aking dibdib sa sobrang bilis ng tibok nito. Hindi ko malaman ang mararamdaman ko sa mga ginagawa niyang iyon.Ano ba itong nangyayari sa akin? tanong ko sa sarili ko.Agad na pumasok sa isip ko ang iba’t ibang senaryo. Pinagpipilitan ba niya ang sarili niya sa akin? May gusto ba siya sa akin kaya siya nagpapakita ng ganitong uri ng motibo at pagpapacute?Talaga bang maaattract a