All Chapters of Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain (SSPG/R18+): Chapter 21 - Chapter 30

Habang magkasama kaming kumakain sa isangmesa na nasa kanyang private table na nakalaan sa kanya, hindi ko magawang maituon nang buo ang aking pansin sa napakasarap na pagkain sa aking harap. Ang bawat hiwa ng steak at ang mamahaling plating ng dessert ay parang naglalaho sa tuwing nahuhuli ko ang mataman niyang pagtitig sa akin. Hindi ito ang uri ng tingin na nakatatakot o nakababastos; ito ay isang malalim, magiliw, at tila ba namamanghang pagsubaybay sa bawat galaw ko.Sa tuwing magtatama ang aming mga mata, marahan kong ibinababa ang aking tingin sa plato at pilit na sinusupil ang nagbabadyang ngiti sa aking mga labi. May kung anong kuryente na gumagapang sa aking katawan, isang matinding kilig na pilit kong ikinakapit sa aking looban upang hindi maging halata. 'Mylene, umayos ka,' paalala ko sa aking sarili. 'Boss mo siya. Huwag kang assuming.'Ngunit mahirap magpanggap na walang malisya kapag ang mismong kapitan na ng barko ang nagpapakita ng pambihirang asikaso."Masyado ka na

Isang malakas at sunod-sunod na katok ang bumasag sa aking napakatamis na panaginip. Sa aking panaginip, pabalik na uli ang mukha ni Kim sa akin, wala na si Marina, at sa wakas ay natuloy na ang aming naudlot na halik. Kaya naman nang magising ako dahil sa ingay, nakaramdam ako ng kaunting panghihinayang."Mylene! Hoy, gising! Alam kong gising ka na, o kaya naman ay nagtutulog-tulugan ka para takasan ako! Buksan mo itong pinto, mabilis, nangangawit na ang mga mala-beauty queen kong braso rito!" sigaw ng isang pamilyar na boses mula sa labas.Iminulat ko ang aking mga mata at tiningnan ang digital clock sa ibabaw ng maliit na lamesa sa gilid ng aking kama. Laking gulat ko nang makitang alas-diyes na ng tanghali. Dahil sa pagod mula sa nakaraang gala ko sa roof deck kasama si Kim kagabi, tuluyan nang napahaba ang aking tulog. Tutal naman, day-off ko ngayon kaya wala akong dapat alalahanin sa trabaho.Bumangon ako habang gulo-gulo ang buhok, suot pa rin ang pantulog kong t-shirt, at binu

Kinabukasan, maaga akong ipinatawag sa opisina ng aming Food and Beverage Manager na si Mr. Henderson. Kabadong-kabado ako habang naglalakad sa pasilyo ng administrative deck. Iniisip ko kung may nalabag ba akong patakaran sa barko o kung may nagreklamo ba sa naganap na bidding war sa aking bar counter kagabi.Pagpasok ko, seryosong nakaupo si Mr. Henderson habang tinitingnan ang mga logbook ng benta ng bar. Nang mapansin niya ang aking pagpasok, agad niyang ibinaba ang kanyang panulat at seryoso akong tiningnan."Mylene, sit down please," pormal niyang utos. Naupo ako sa silya sa harap ng kanyang mesa, habang pinipiga ang aking sariling mga kamay sa ilalim ng mesa. "We reviewed the revenue from last night's shift. Once again, your counter alone brought in nearly forty percent of the entire lounge's sales. The bidding on your signature drinks was... unprecedented.""Patawad po, Sir. Hindi ko naman po sinasadyang magkaroon ng bidding. Ang mga pasahero po kasi—"Bago ko pa matapos ang a

Sa halip na bumalik sa kanyang opisina sa itaas, naghanap si Kim ng isang bakanteng lamesa sa gitna mismo ng mess hall. Naupo siya roon, mag-isa, at nagsimulang kumain. Kumuha siya ng isang kutsara ng sabaw, hinihipan ito nang bahagya, at sumubok humigop.Lahat ng mga Pilipinong crew sa paligid ay tila nagpipigil ng hininga habang nakatitig sa kanya, nag-aabang sa kanyang magiging reaksyon sa totoong asim ng Sinigang na Pinoy.Nang malunok ni Kim ang sabaw, bahagya siyang napapikit at napakindat sa tindi ng asim—isang perpektong reaksyon ng sinumang nakakatikim ng masarap na sinigang. Ngunit agad na sinundan ito ng isang napakalawak at nasisiyahang ngiti. Tumango-tango siya at mabilis na kumuha ng kanin at hipon upang ipagpatuloy ang kanyang pagkain nang may labis na gana.Narinig ko ang sabay-sabay na buntong-hininga ng relief at mahihinang tawanan ng mga crew sa paligid. Ang kapitan ay certified na mahilig sa pagkaing Pilipino!Mabilis na lumapit sa akin si Marina sa gilid ng counte

Mabilis ang pagtakbo ng panahon sa gitna ng malawak na karagatan. Sa bawat pag-ikot ng aking mga bote sa bar counter, sa bawat pagpapakulo ko ng sinigang sa kusina ng mga crew, at sa bawat gabing puno ng halakhakan at kulitan kasama si Marina, tila lumipad ang mga araw nang hindi ko namamalayan. Ang anim na buwang kontrata na noong una ay tila napakahaba at nakatatakot sa aking paningin ay opisyal nang sumapit sa pagtatapos nito.Napakasaya ng naging pananatili ko sa barko. Hindi ko akalain na ang isang simpleng babaeng tulad ko na madalas maliitin dahil sa katangkaran ay makararating sa iba't ibang sulok ng mundo. Nakita ko ang nagtataasang mga gusali ng Singapore, ang makasaysayang mga daungan ng Europa, at ang nakamamanghang tanawin ng dapit-hapon sa iba't ibang bansa. Ngunit higit sa lahat ng pasyalan, ang pinakamalaking kayamanan na aking naiuwi ay ang katuparan ng aking mga pangarap. Sa tulong ng linggu-linggong daang libong pisong tip mula sa mga humahangang pasahero, nabayaran