Semua Bab Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain : Bab 361 - Bab 370

"Hindi po namin problema ang misunderstanding ninyo ng kasama niyo, ma'am," deretsong sagot ng manager, walang kahit anong awa sa kaniyang boses. "Ang patakaran ng restaurant na ito ay malinaw: Ang kumain ay kailangang magbayad bago makalabas ng pinto. Kung wala kayong maipapa-process na credit card o sapat na cash ngayon din, wala kaming ibang pagpipilian kundi ang tumawag ng mga pulis para ireport kayo sa kasong Estafa at Theft.""PULIS?!" napaiyak na nang tuluyan si Elle. "Huwag po! Huwag po kayong tumawag ng pulis! Student pa lang po kami!""Kung ayaw ninyong tumawag ako ng pulis, ayusin ninyo ang bayad ninyo ngayon din," matigas na giit ng manager. "I'm giving you ten minutes to settle this bill. Kung hindi, direkta kayong sa presinto magpapaliwanag."Nanginig ang buo kong katawan. Ang matinding hiya, galit, at takot ay sabay-sabay na sumabog sa dibdib ko. Tumingin ako kina Romnick, Renz, at Elle, pero wala sa kanila ang makatitig sa akin. Ang mga kasama kong napakayabang kapag n

Lumukob ang walang mapaglagyang inis at matinding poot sa buong dibdib ko. Habang nakatitig ako sa sirang screen ng aking telepono at dinarama ang matinding kirot at pag-apoy ng magkabilang pisngi ko mula sa dalawang malalakas na sampal ni Papa, bawat patak ng luha ko ay napalitan ng kulay-dugong galit. Ang lasa ng dugo sa loob ng aking labi ay naging isang pait na patuloy na nagpapaalala sa akin kung gaano kababa ang ibinagsak ko ngayong gabi.At ang lahat ng ito—ang sampal, ang matinding hiya sa harap ng maraming tao sa restaurant, ang pagka-confiscate ng kotse at allowance ko, at ang tuluyang pagkadurog ng aking reputasyon—ay dahil sa iisang tao lamang.Si Jun."Isinusumpa kita, Jun..." nanggigilid ang mga luhang bulong ko sa gitna ng madilim at tahimik kong kwarto. Nanginginig ang aking mga kamay habang nakakuyom nang napakahigpit ang aking mga palad, hanggang sa bumabaon na ang aking mga kuko sa aking balat. "Isinusumpa kita... Hinding-hindi ako papayag na matapos ang lahat nang

Ilang araw na ang nakalipas mula noong gabi sa restaurant kung saan tuluyang iniwan ni Jun ang kaniyang purong katangahan at ipinamukha sa grupo nina Aria na hindi na siya kailanman magiging alipores ng kahit sino. Mula noong araw na iyon, naging saksi ako sa unti-unting pagbangon ni Jun. Nakikita ko sa kaniyang mga mata ang dating ningning na nawala noong mga panahong hinahayaan niyang tapak-tapakan siya ng mga maling tao. Araw-araw kaming magkasama sa unibersidad, nag-aaral, nagpaplano at dahan-dahang binubuo ang buhay na halos mawasak dahil sa maling pakikipagkaibigan.Ngunit ngayong Lunes ng umaga, habang naglalakad kami ni Jun sa pasilyo ng Building B patungo sa aming kani-kaniyang klase, may isang bagay na agad na pumukaw sa aking pansin—isang bagay na nagpataas ng lahat ng balahibo ko sa katawan at nagdulot ng matinding kaba sa aking dibdib.Ang grupo nina Aria.Nakatayo sila sa malapit sa bulletin board ng Engineering department. Ngunit hindi tulad ng dati na napakalakas ng k

Tumingala si Jun at ngumiti sa akin. "O, Jayzel, nakita mo na 'yung eraser mo?"Hindi ako kumibo. Isinara ko ang pinto ng silid dahil wala pa ang kaniyang Professor at ang kaniyang mga kaklase. Lumapit ako sa kaniyang mesa, inilabas ang aking telepono, at inilagay ito sa ibabaw ng kaniyang notebook.Kumunot ang noo ni Jun. "Ano 'yan?""Makinig ka, Jun," seryoso kong wika sa pinakamababang boses. "Makinig ka rito at huwag kang magsalita hangga't hindi natatapos."Pinindot ko ang PLAY.Mula sa maliit na speaker ng telepono, umalingawngaw ang buong boses nina Aria, Romnick, Elle, at Renz. Ang kanilang mga halakhak, ang pagtawag nila kay Jun na "uto-uto" at "basahan," ang plano nilang i-frame up si Jun sa kasong Plagiarism sa Dean's office, ang balak ni Romnick na bugbugin at tapusin ang buhay ni Jun sa labas ng campus, at ang balak nilang sirain pati ang scholarship ko.Habang tumutugtog ang recording, nakatitig lang ako sa mukha ni Jun.Nakita ko ang mabilis na pagbabago sa kaniyang mga

"Jayzel, 'di ba?" tanong ni Kuya Kim."O-opo," sagot ni Jayzel."Napakagaling ng ginawa mo," papuri ni Kuya Kim. "Ang lakas ng loob at talino mo sa pag-record ng usapan nila ang magiging pinakamalakas na baraha natin sa korte. Dahil sa 'yo, mayroon tayong direktang ebidensya ng motive at premeditation. Utang natin sa 'yo ang tagumpay ng kasong ito.""Walang anuman po," nakatungong sagot ni Jayzel habang bahagyang namumula ang mga pisngi. "Gusto ko lang po talagang matulungan si Jun at matapos na ang pambu-bully ng grupong 'yan.""Salamat nang marami, Jayzel," wika rin ni Kuya Marco sabay ngiti na pamilyar sa mga magazine covers. "Huwag kang mag-alala, ako at si Kuya Kim ang bahala sa lahat. Sisiguraduhin naming walang mangyayaring masama sa 'yo o kay Jun."********Kinaumagahan, bago pa man magsimula ang mga klase sa buong campus, pumasok kami nina Kuya Kim, Kuya Marco, at ng dalawang matataas na abogado ni Kuya Kim sa opisina ng Dean ng College of Engineering.Si Dean Ramos, na isan