All Chapters of Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain (SSPG/R18+): Chapter 51 - Chapter 60

Bago pa man dumating ang araw ng unang pag-alis ni Kim patungo sa kanyang barko sa Middle East, isang napakahalagang desisyon ang aming pinagkasunduan. Dahil sa mahigpit na patakaran sa mga bansa sa Gitnang Silangan—kung saan bawal magkasama sa iisang sasakyan, hotel, o silid ang isang lalaki at babae kung hindi sila opisyal na mag-asawa—nagpasya kaming magpakasal nang mabilis at lihim. Isang simpleng civil wedding lang ang naganap, na sinaksihan lamang ng ilang napakalapit na tao tulad ni Rose Ann at ng aming pamilya. Walang malaking handaan, walang masyadong ingay, ngunit puno ng napakalalim na paninindigan at pagmamahal.Unang umalis si Kim patungong abroad upang asikasuhin ang kanyang duties bilang Kapitan at ihanda ang lahat sa barko. Samantalang ako naman ay naiwan muna sa Maynila upang tapusin ang aking mga babasahin, medical clearance, at iba pang papeles para sa aking pagsalta.Ang isang buwang paghihiwalay na iyon ay naging napakahirap para sa aming dalawa. Araw-araw kaming

Nagtataka ako kung bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin lumalabas si Mylene. May usapan kaming magkasabay na kakain ng almusal ngayong umaga, ngunit matagal na akong naghihintay sa aking private table sa dining hall at wala pa rin kahit anino niya."Kim... paki-explain naman sa akin muli kung paano ang magiging takbo ng barko kapag dumaong na tayo," nakangiting wika ni Ella habang nauupo sa aking tapat.Si Ella ay isa sa mga pinakamalaking milyonaryang investor ng aming kompanya. Nagpanggap siyang isang ordinaryong crew lamang upang makita at maobserbahan daw niya ang totoong sistema at workflow sa loob ng cruise ship. Dahil sa kanyang impluwensya at pwesto sa Negosyo, madalas siyang makigamit ng banyo sa aking captain suite kapag punuan ang mga pampublikong palikuran, lalo na tuwing madaling-araw.Madalas din siyang pumunta sa kinaroroonan ko upang makipagkwentuhan at magtanong ng napakaraming bagay. Isa itong propesyunal na pakikisama na kailangan kong ibigay sa kanya bilang kapit

Isang malalim na buntong-hininga ng matinding kasiyahan ang kumawala sa aking mga labi habang pinagmamasdan ko si Kim na mahimbing pa ring natutulog sa malaking kama. Walang kamalay-malay ang kapitan sa lahat ng nangyayari sa paligid niya.Hindi pangkaraniwang pampatulog ang ipinainom ko sa kanyang kape—isa itong malakas na sedative na gagamitin dapat ng aking pamilya sa pananaliksik. Ang epekto nito ay magtatagal nang halos dalawang buong araw. Walang anumang lakas o ingay ang makakapagpagising sa kanya sa loob ng apatnapu’t walong oras.Alam kong off-duty si Kim para sa susunod na dalawang araw bago muling maglayag ang barko pabalik, at iyon ang ginamit kong perpektong pagkakataon. Walang hahanap sa kanya sa bridge, at walang maghihinala kung bakit hindi siya lumalabas ng kanyang captain’s suite.Mabilis kong isinuot muli ang aking mamahaling damit at inayos ang aking sarili sa salamin. Kinuha ko ang aking telepono at binuksan ang pribadong group chat ng mga matataas na empleyado, b

Agad akong naghanap ng matutuluyang hotel na mura lang. Sa gitna ng nanunusok na malamig na hangin ng England at sa matinding bigat ng aking mga pasan, kailangan kong makahanap ng isang ligtas na masisilungan. Nakakita naman ako ng isang simpleng inn sa may eskinita—maliit, lumang gusali, ngunit pasok na pasok sa aking budget.Pagpasok ko sa maliit at malamig na kuwarto, marahan kong inilapag ang aking duffel bag sa ibabaw ng kama. Ang katahimikan ng silid ay tila nagpapakapal sa kirot na aking nararamdaman. Kinuha ko ang aking telepono, binuksan ang likod nito, at pinalabas ang SIM card. Walang alinlangan kong itinapon ang maliit na bagay na iyon sa basurahan sa sulok. Ayoko nang makatanggap ng anumang tawag mula sa mga tao sa barko, at lalong ayoko nang makarinig ng anumang pilit na paliwanag o balita mula kay Kim. Para sa akin, patay at nakalibing na ang aming nakaraan.Inayos ko nang bahagya ang aking mga gamit at nagpasiyang lumabas upang magmasid-masid sa paligid ng baybayin at

Nang mabuksan ko ang pinto ng aking suite, halos mabangga ko si Mark, ang aking Co-Captain. Nakatitig siya sa akin habang nakakunot ang noo, bitbit ang ilang opisyal na dokumento ng barko."Captain? Bakit naka-civilian attire ka pa rin?" takang tanong sa akin ni Mark habang tinitingnan ang suot kong maong at simpleng polo shirt. "May emergency briefing tayo sa bridge sa loob ng sampung minuto. Akala ko ba magpapakita ka na ngayon?"Napahinto ako. Napatitig ako sa kanya habang umaakyat ang matinding panginginig sa aking kalamnan. "Anong sinasabi mo, Mark? Kakagising ko lang. Mag-aayos pa lang ako para sa umagang ito dahil nakatulog ako—""Umaga?" Natatawang umiling si Mark, ngunit nang makita niyang seryoso at namumutla ang aking mukha, napawi ang ngiti sa kanyang mga labi. "Captain... dalawang araw ka nang hindi lumalabas ng suite mo. Sabi ni Ella, nagpadala ka ng utos na masama ang pakiramdam mo at kailangan mo ng direktang pahinga, kaya siya ang nag-asikaso ng ilang pagkain mo. Tap