Mag-log inKinabukasan, maaga akong ipinatawag sa opisina ng aming Food and Beverage Manager na si Mr. Henderson. Kabadong-kabado ako habang naglalakad sa pasilyo ng administrative deck. Iniisip ko kung may nalabag ba akong patakaran sa barko o kung may nagreklamo ba sa naganap na bidding war sa aking bar counter kagabi.Pagpasok ko, seryosong nakaupo si Mr. Henderson habang tinitingnan ang mga logbook ng benta ng bar. Nang mapansin niya ang aking pagpasok, agad niyang ibinaba ang kanyang panulat at seryoso akong tiningnan."Mylene, sit down please," pormal niyang utos. Naupo ako sa silya sa harap ng kanyang mesa, habang pinipiga ang aking sariling mga kamay sa ilalim ng mesa. "We reviewed the revenue from last night's shift. Once again, your counter alone brought in nearly forty percent of the entire lounge's sales. The bidding on your signature drinks was... unprecedented.""Patawad po, Sir. Hindi ko naman po sinasadyang magkaroon ng bidding. Ang mga pasahero po kasi—"Bago ko pa matapos ang a
Matapos ang isang araw na mandatory day-off na puno ng asaran at tsismisan kasama si Marina, bumalik ako sa likod ng bar counter nang may mas malaking kompiyansa. Suot ang aking bagong plantsang uniporme, marami sa mga kapwa ko crew ang bumabati sa akin habang nag-aayos ako ng mga baso at sangkap. Ang dating malamig na tingin ng ilan ay tuluyan nang napalitan ng ngiti at respeto.Nang sumapit ang alas-otso ng gabi, nagsimula nang dagsain ng mga pasahero ang main lounge. At tulad ng inaasahan, ang aking pwesto ang unang napuno ng mga tao. May mga pamilyar na mukha mula noong unang gabi, at may mga bago ring pasahero na tila nakarinig lamang ng mga bulong-bulong tungkol sa isang "petite ngunit mahiwagang bartender.""She's here! The rockstar bartender is back!" sigaw ng isang lalaking Amerikano na nakaupo sa harap, kasama ang kanyang mga kaibigan.Nginitian ko sila nang napakatamis. "Good evening, gentlemen. Welcome back to the lounge. What can I craft for you tonight?" Ang aking malamb
Isang malakas at sunod-sunod na katok ang bumasag sa aking napakatamis na panaginip. Sa aking panaginip, pabalik na uli ang mukha ni Kim sa akin, wala na si Marina, at sa wakas ay natuloy na ang aming naudlot na halik. Kaya naman nang magising ako dahil sa ingay, nakaramdam ako ng kaunting panghihinayang."Mylene! Hoy, gising! Alam kong gising ka na, o kaya naman ay nagtutulog-tulugan ka para takasan ako! Buksan mo itong pinto, mabilis, nangangawit na ang mga mala-beauty queen kong braso rito!" sigaw ng isang pamilyar na boses mula sa labas.Iminulat ko ang aking mga mata at tiningnan ang digital clock sa ibabaw ng maliit na lamesa sa gilid ng aking kama. Laking gulat ko nang makitang alas-diyes na ng tanghali. Dahil sa pagod mula sa nakaraang gala ko sa roof deck kasama si Kim kagabi, tuluyan nang napahaba ang aking tulog. Tutal naman, day-off ko ngayon kaya wala akong dapat alalahanin sa trabaho.Bumangon ako habang gulo-gulo ang buhok, suot pa rin ang pantulog kong t-shirt, at binu
Matapos ang mahaba at puno ng kilig na usapan sa balcony, ipinasya na ni Kim na ihatid ako pabalik sa aking silid. Bagaman sinabi kong kaya ko naman ang maglakad mag-isa dahil kabisado ko na ang daan salamat sa pag-gabay ni Marina, hindi siya pumayag. Ayon sa kanya, tungkulin ng isang kapitan na tiyaking ligtas ang bawat miyembro ng kanyang crew—pero alam ng puso ko na may iba pang dahilan sa likod ng kanyang mapagpilit na ngiti.Naglakad kami sa mahabang pasilyo ng room deck ng mga crew. Tahimik na ang paligid dahil ang karamihan ay kasalukuyan nang nagpapahinga para sa kani-kanilang maagang shift bukod sa mga naka-duty sa bar at casino. Ang tanging naririnig ko lang ay ang mahinang ugong ng makina ng barko at ang sabay na tunog ng aming mga hakbang. Suot ko pa rin ang jacket niya na abot hanggang sa aking hita, at sa bawat paggalaw ko, ang aming mga balikat ay pasimpleng nagkakauntugan dahil sa kipot ng pasilyo.Nang makarating kami sa tapat ng pinto ng aking silid, sabay kaming hu
Habang magkasama kaming kumakain sa isangmesa na nasa kanyang private table na nakalaan sa kanya, hindi ko magawang maituon nang buo ang aking pansin sa napakasarap na pagkain sa aking harap. Ang bawat hiwa ng steak at ang mamahaling plating ng dessert ay parang naglalaho sa tuwing nahuhuli ko ang mataman niyang pagtitig sa akin. Hindi ito ang uri ng tingin na nakatatakot o nakababastos; ito ay isang malalim, magiliw, at tila ba namamanghang pagsubaybay sa bawat galaw ko.Sa tuwing magtatama ang aming mga mata, marahan kong ibinababa ang aking tingin sa plato at pilit na sinusupil ang nagbabadyang ngiti sa aking mga labi. May kung anong kuryente na gumagapang sa aking katawan, isang matinding kilig na pilit kong ikinakapit sa aking looban upang hindi maging halata. 'Mylene, umayos ka,' paalala ko sa aking sarili. 'Boss mo siya. Huwag kang assuming.'Ngunit mahirap magpanggap na walang malisya kapag ang mismong kapitan na ng barko ang nagpapakita ng pambihirang asikaso."Masyado ka na
“Without height po…” natatawa ngunit nanginginig kong pagpapakumbaba, pilit na dinadaan sa biro ang matinding nerbyos. Lumayo ako ng bahagya at iniiwas ang aking balat sa kanyang hipo at iniwasan ko ang kanyang tingin ng hindi niya nahahalata. Baka naman isipin niya na napakaselan ko naman.“Height doesn’t matter to me, Myles…” bulong niya sa kanyang baritonong boses, at bago siya muling tumingin sa karagatan ay pasimple at makahulugan niya akong kinindatan. Isang kindat na puno ng pahiwatig at nag-uumapaw na karisma.Gumuho yata ang mundo ko sa sandaling iyon. Ang puso ko ay parang gustong tumalon palabas ng aking dibdib sa sobrang bilis ng tibok nito. Hindi ko malaman ang mararamdaman ko sa mga ginagawa niyang iyon.Ano ba itong nangyayari sa akin? tanong ko sa sarili ko.Agad na pumasok sa isip ko ang iba’t ibang senaryo. Pinagpipilitan ba niya ang sarili niya sa akin? May gusto ba siya sa akin kaya siya nagpapakita ng ganitong uri ng motibo at pagpapacute?Talaga bang maaattract a
“Humanda ka Mylene. Ito na ang simula ng pag hihiganti ko. Sinong may sabi sa iyong iwan mo na lang ako ng basta basta pagkatapos na pagka tapos ng kasal natin ng wala ka man lang paalam?” Matabang na napangiti ako habang nag iisip.“Chamber maid? Dito sa Paris? Bakit? Para lang taguan ako? May la
Pag dating ko sa Hotel ay agad na humingi ako ng tawad sa supervisor ko dahil sa pag iwan ko sa post ko. Nakakaunawang pinatawad naman ako nito at agad na pinabalik sa trabaho ko.Inunti-unti ko na ang paglilinis ng nasabing kwarto. Mabuti na lamang at na delay din ang flight ng VIP Guest namin nga
Nalaman kong ubod ng yaman nitong si Gab. Ang negosyo ng mga ito ay ang mamahalin na mga perfume kaya pala ubod ng bango ng lalaki lalo na nung nakulob kami kasama ito sa sasakyan nito. Humahalimuyak ang amoy nito, yun bang mahihiya ka na tumabi dito dahil napaka bango nito pero hindi masakit sa ul
Totoong hindi naman nabangga ang anak ko at kitang kita iyon ng dalawang mata ko. Nakapag preno ang driver bago pa nito mabundol si Kimmy. Sadyang sobra lamang akong nag alala at kinabahan ng bumagsak ang anak ko sa lupa at nawalan ito ng malay. Mabuti na lamang at mabait pa din ang driver at amo n





![Hiding The Dangerous Bodyguard's Son [A.G.S #3]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

