All Chapters of Nawawalang Kabiyak ni Hot Captain : Chapter 351 - Chapter 360

"Sasakyan pa talaga ang bungad mo?!" putol agad ni Aria, tila ba napuno na siya sa narinig. Ang boses niya ay tumaas nang ilang key kaya't mas lalong napalingon ang mga dumadaang estudyante. "Iyon ba ang pinagmamalaki mo ngayon, ha?!""Oo," sagot ko nang diretso at walang pag-aalinlangan."Ini-report mo kami sa pulis, Jun! Sa pulis! Inabot kami ng ilang oras sa presinto! Napahiya kami sa mga pamilya namin!""Dahil kinuha ninyo ang sasakyan ko nang walang pahintulot ko," mahinahon ko ring sagot, kahit ramdam ko ang pag-init ng mga tainga ko sa galit na pilit kong kinikimkim. "Anong gusto mong gawin ko? Magpasalamat habang kinukuha ninyo ang pagmamay-ari ko nang patago?""Borrowed lang iyon!" sigaw ni Renz na kanina pa tahimik pero ngayon ay sumasali na rin sa galit ni Aria. "Hiniram lang namin! Hindi naman carnapping ang ginawa namin!""Hiniram?" Napatawa ako nang mapait. "Tinawag ninyong hiniram yung basta ninyo kinuha ang susi at hindi man lang ako hinintay na sumagot?"Natahimik si

Napabuntong-hininga ako nang malalim, pakiramdam ko ay nakikipagtalo ako sa mga batang ayaw tumanggap ng pagkatalo. "Hindi ko kayo pinabagsak, Aria. Kayo ang bumagsak sa sarili ninyong katamaran.""Because you refused to help us when we needed you most!" sigaw ni Renz, sumisingit sa gitna. "Dapat tinulungan mo pa rin kami kahit anong nangyari dahil kaibigan ka namin!""That's not my responsibility," sagot ko nang matigas. "Ang buhay ko ay hindi nakasalalay sa pag-aayos ng mga kapalpakan ninyo."Tumingin si Aria kay Romnick, tila ba nag-uusap sila gamit ang mga mata nila. Maya-maya pa ay humakbang si Aria palapit sa akin, taas-noo kahit halatang nanginginig ang mga kamay."Then what are you going to do?" tanong niya, tumaas ang boses habang pinapanood ng mga tao. "How are you going to make this right, Jun? Paano mo babawiin ang ginawa mo sa amin?"Napatingin ako sa kanya, nagtataka kung anong klaseng imahinasyon ang meron siya para isiping ako pa ang may kailangang bumawi. At doon ko n

Natawa ako nang kaunti, naramdaman ang pagluwag ng dibdib ko. "Oo nga, natutunan ko na rin namang maging masungit paminsan-minsan.""Pero hindi ibig sabihin noon ay puwede ka na nilang bastusin at pagbantaan sa loob ng campus," giit ng isa pang estudyante.Tumingin si Aria sa mga taong nakapaligid, nakita ko ang takot at pagka-desperado sa mga mata niya sa unang pagkakataon. Nawala na ang yabang niya; ang natira na lamang ay ang hiya ng taong nahuli sa sarili niyang patibong."You don't know anything about us..." nanginginig na sabi ni Aria, pilit na pinagtatanggol ang sarili kahit mahina na ang boses niya."Then explain," hamon ng upperclassmen. "Explain sa harap ng lahat kung bakit mo idinidikit ang sarili mo kay Jun noon at kung bakit ngayon ay nagwawwala ka dahil ayaw na niyang magpaloko sa inyo."Tahimik si Aria. Walang naisagot. Yumuko siya nang kaunti, hindi na nakatingin sa mga tao."Explain kung bakit demanding kayong ipag-shopping niya at pagandahin ang grades ninyo," dagdag

POV:JunIsang linggo na ang lumipas mula nang araw na iyon sa campus—araw kung saan nalaman ng buong unibersidad na hindi na ako ang nagpapakatanga at sunud-sunuran na si Jun. Isang linggo na rin ang lumipas mula nang sabihin ko sa pagmumukha ni Aria ang mga salitang tumarak sa kanyang malaking pride: Maputi ka lang, at hindi ako pumapatol sa babaeng walang utak.Sa pitong araw na iyon, akala ko ay natauhan na sila. Akala ko ay natapos na ang kahibangan nila at napagtanto na nilang wala na silang mahahakot sa akin. Pero nagkamali ako. Ang mga taong lumaki sa pagmamataas, pinalaki sa luho, at nakasanayang makuha ang lahat sa pamamagitan ng panlilinlang ay hindi basta-basta natututo. Kailangan pa nilang masampal nang tuluyan ng reyalidad upang mamulat sa mundo.Isang hapon, nagpasya kaming lumabas ni Jayzel para kumain sa isang sikat at medyo may kamahalang restaurant malapit sa unibersidad. Magaan ang pakiramdam namin habang pumipili ng pagkain. Masaya kaming nagkukwentuhan tungkol sa

Nagkatinginan sina Romnick, Elle, Renz, at Aria. Ang mga ngiti sa labi nila ay umabot hanggang sa kanilang mga mata, nagniningning sa huwad na tagumpay, tila ba nag-aabang ng isang engrandeng piyesta kung saan ako ang magsisilbing alay."Patingin nga ng menu," mayabang na sabi ni Romnick sabay hablot sa menu mula sa waiter. Binuklat niya ito na parang walang bukas, animo'y hari ng kalsada na may hawak na walang katapusang pondo. "Hmm, ano ba ang masarap dito? Aria, gusto mo noong Angus steak? O kaya ng lechon belly at hipon?""Kahit ano, basta mamahalin at masarap," nakangiting sagot ni Aria, habang nag-aayos ng buhok at ipinagmamalaki ang kanyang hitsura. "At siyempre, kailangan natin ng imported na red wine para i-celebrate ang pagkakaibigan namin ni Jun na nagkabalikan na at ang kaniyang kabaitan.""Sige, lagyan mo ng pinakamahal na red wine ninyo rito," utos ni Romnick sa waiter na para bang utusan niya lamang sa bahay. "Tapos mag-order kayo nang marami, Elle, Renz. Huwag kayong m