Alle Kapitel von THE SUBSTITUTE BRIDE: The obsessive love of Mr. Mercadejas: Kapitel 11 – Kapitel 20

Nang umalis ang itim na Maybach sa mansyon ng mga Mercadejas, madilim na ang gabi. Ang mga ilaw sa lungsod ng Cebu ay napakaganda dahil sa ilaw ay ang sinag sa madilim na dagat parang mga kislap ng apoy.Nakaupo si Calista sa tabi ng bintana, tinitingnan ang sarili niyang anino sa salamin bago dahan-dahang lumingon sa lalaki sa tabi niya.Nakasandal naman si Rowan sa upuan habang nakapikit ang mga mata at nagpapahinga. Ang gwapong mukha nito ay naiilawan ng mga ilaw sa daan habang umaandar ang kotse at ang mahaba nitong pilik-mata ay nag-iiwan ng anino sa pisngi. Mukha itong kalmado at pormal, hindi mo lubos maiisip na may malubha pala itong sakit na kailangan pa ng kasal para pampaalis ng malas ng pamilya.Naalala na naman ni Calista kung paano nito nginuya ang mga puting gamot kanina na parang kendi lang. Ano kaya talaga ang sakit niya?"What are you thinking about?" Habang nag-iisip si Calista, biglang nagsalita si Rowan sa mababa at malalim nitong boses.Nagulat naman agad si Cali

Inalis ni Rowan ang kanyang relo at ipinatong ito sa salamin na marahang tumunog. "I'll drive.""No need, Sir, it's embarrassing..." mabilis na tumanggi si Calista habang umaatras nang isang hakbang. "I'll just take a taxi." Kinakabahan na sambit niya. "A taxi?" Itinaas ni Rowan ang kanyang kilay. Ngumiti siya nang bahagya na parang naaaliw at may biro sa kanyang mga mata. "Tell me, where exactly do you think you'll find a taxi around this area?" Natahimik naman agad si Calista at naalala niya ang daan noong pumasok sila sa pribadong estate. Ito ang pinakamahal at tago na bahagi ng lungsod. Ang paliko-likong daan dito ay puro matataas na puno ng palma at may malalaking bakal na pinto na may mahigpit na bantay. Wala ka mang makikitang taong naglalakad doon, kaya mas lalong walang dadaan na taxi.Nang makita niyang hindi ito sumasagot, lalong ngumiti si Rowan. "Let's go." Binagtas ng itim na Maybach ang madilim at mahamog na gabi patungo sa Cebu City Police Station. Sa labas ng bintan

Hindi na nagsalita pa si Rowan at agad na tumingin na lang siya sa direksyon ng duty desk.Sa mga sandaling iyon, isang may-edad na lalaking naka-uniporme ang lumabas mula sa mga opisina sa likod. Dahil sa tatlong bituin sa balikat nito, halatang ito ang deputy director ng istasyon ng pulisya.Naglakad ito ng diretso kay Rowan at yumuko ng marahan, bakas ang labis na paggalang sa kanyang boses. "Mr. Mercadejas, bakit po kayo naparito nang personal? Ang maliit na bagay na tulad nito ay pwede namang daanin sa isang tawag lang."Wala namang pakialam na sumagot si Rowan, "My kid is here. Just visiting.”Lumiwanag ang mga mata ng deputy director at agad na humarap kay Magnus. "Kaya naman pala, siya pala Ang batang Mercadejas! Isang malaking pagkakamali lang ang lahat ng ito!"Napakunot ang noo ni Magnus.Mercadejas?Zamora ang apelyido ko, no!...‘Teka… Mercadejas?Biglang natauhan si Magnus at naalala niya kung saan niya nakita ang mukhang iyon.Madalas itong nasa cover ng mga sikat na

"Hindi... hindi ganyang ang ibig sabihin ko," kabadong sagot ni Kristine sabay kaway ng kanyang mga kamay. "Nagtatanong lang ako dahil sa kuryosidad. Naglalambing lang."Si Magnus naman na nakikinig sa tabi ay litong-lito. "Anong kasulatan? Anong kasal? Ma, anong pinagsasabi niyo?"Dahil natatakot na baka may masabing mali ang anak, hinawakan ni Kristine ang braso nito at hinila paakyat ng hagdan. "O siya, bata ka pa. Bakit ba ang dami mong tanong? Tignan mo nga, dumi-dumi ng uniporme mo! Umakyat ka na roon at magpalit na.""Ma, huwag niyo naman akong hilahin." reklamo ni Magnus, pero wala siyang nagawa kundi magpatianod paakyat.Habang pinapanood silang umalis, tumayo si Calista. "Aakyat na rin ako para mag-impake."Nang dadaan na siya sa harap ni Rowan, dahan-dahan nitong hinawakan ang kanyang pulso."No need to rush," bulong nito gamit ang malalim na boses. "Take your time."Tahimik na tumango si Calista. Nang makaakyat na ang tatlo, sina Rowan at Francis na lang ang naiwan sa sala

Walang na itugon si Kristine, sa gilid naman ay magkahalong emosyon naman ang nararamdaman ng anak niyang si Calista habang nakatingin sa napahiyang mukha ng kanyang ina. Sanay na si Calista sa ganitong trato. Si Zynelle ang tunay na anak kaya spoiled at marangya ang buhay. Samantalang siya, dahil anak lang sa unang asawa ng kanyang ina, ay parang pabigat lang na binibigyan ng sapat na pagkain at higaan. Hindi siya kailanman nagreklamo dahil alam niyang nahirapan din ang ina niya na marating ang posisyon nito ngayon. Pero hindi niya akalain na ang kauna-unahang taong magtanggol sa kanya ay si Rowan—isang lalaking hindi pa niya nakakasama nang kahit isang araw. Hindi na muling tinapunan ng tingin ni Rowan si Kristine. Binuhat niya ang maliit na maleta. "Since Aunt Kristine doesn't seem to care about her own daughter." Tumingin ang kanyang madidilim na mata kay Calista. "From now on, I will take care of her." Natigilan agad si Kristine at gulat din si Calista. Dahil sa liwanag ng il