Semua Bab ตำหนักแสงจันทร์: Bab 31 - Bab 40

เสียงประกาศอันกึกก้องของขันทีหลวงทำให้ผู้ที่เข้าร่วมงานทุกคนต่างหยุดเพื่อแสดงความเคารพเจ้าเหนือหัวอย่างเต็มพิธีการ ฮ่องเต้ซินเยว่เฟยที่มีอายุเพียงสามสิบเก้าชันษา ยังคงหล่อเหลาและแข็งแรงกว่าวัยอยู่มาก ท่าทีที่แสดงออกถึงพลังอำนาจอันมากล้นบวกกับสายตาที่กวาดมองไปตามโต๊ะที่นั่งของเหล่าสตรีชั้นสูง ทำเอาหญิงสาวเหล่านั้นถึงกับเขินอายบิดม้วนผ้าเช็ดหน้าจนแทบขาดวิ่นไม่มีชิ้นดี ก่อนจะเดินตรงไปยังโต๊ะที่ถูกยกเข้ามาใหม่ด้วยฝีมือของเหล่าขันที แล้วนั่งลงในตำแหน่งที่อยู่ตรงกลางและสูงสุด"ถวายบังคมฝ่าบาท ขอจงทรงพระเจริญ หมื่นปี หมื่นๆ ปี""ทุกคนตามสบายเถิด""ขอบพระทัยฝ่าบาท!""วันนี้เจิ้นเพียงอยากจะมาร่วมชมความงามของเหล่าบุปผาเพื่อเปิดหูเปิดตาเสียหน่อย เอาละเริ่มงานต่อไปได้""เอ่อ เสด็จพ่อ พ่ะย่ะค่ะ" ซินเยว่เฟยหลงที่กำลังจะเอ่ยปากกล่าวบางอย่าง อยู่ๆ บิดาก็เอ่ยทักสตรีที่อยู่ตรงกลางลานประลองเสียงดัง"อ้าว แล้วแม่นางทั้งสองนั่นเป็นผู้ใดกัน" คำถามของซินเยว่เฟยผู้เป็นบิดา ทำเอาบุตรชายที่นั่งข้างๆ ถึงกับกลอกตาไปมา งิ้วโรงนี้เห็นทีคงจะเป็นฝีมือของอาเล่อน้องสาวข

ณ ตำหนักหรูซินเพล้ง!!! เพล้ง!!!"เจ้าว่าอย่างไรนะ!""เอ่อ ฝ่าบาททรงมีราชโองการให้คุณหนูรองถังซูมี่ เข้าถวายตัวในตำแหน่งถังกุ้ยเหรินเพคะ""จะเป็นไปได้อย่างไร! มิใช่ว่าเจ้าไปส่งข่าวเหล่านั้นให้นางเล่นงานสตรีสองคนนั้นหรือ แล้วเหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ได้""ในงานเพราะการแสดงเพลงพิณและการแสดงเพลงดาบขององค์หญิงทั้งสอง ทำให้ได้รับการกล่าวถึงเป็นอย่างมากเพคะ""เจ้าว่านางสามารถบรรเลงเพลงพิณได้ดีกว่าถังซูมี่งั้นหรือ!""เพคะ พระสนม""หึ ข้าช่างประเมินเจ้าต่ำเกินไปจริงๆ""บ่าวมีความคิดว่า องค์หญิงซินเยว่เล่อกระทำเช่นนี้ เพื่อเป็นการกำจัดขวากหนามให้แก่องค์ไท่จื่อเพคะ""ย่อมเป็นเช่นนั้นอยู่แล้ว แต่ข้าไม่คิดว่าเด็กผู้นั้น ทั้งๆ ที่คิดว่าถูกกำจัดไปแล้วเหตุใดจึงยังอยู่อีก น่าเจ็บใจนัก!""...""เจ้าจงไปส่งข่าวให้กับท่านแม่ ไม่เป็นไปตามแผนเช่นนี้ เห็นทีคงจะต้องวางแผนกันใหม่ อย่างไรอีกไม่ถึงหนึ่งเดือนข้างหน้า ก็ต้องมีงานเลี้ยงฉลอง ถึงตอนนั้นข้าจะเป็นผู้เลือกสามีให้กับนางทั้งสองคนด้วยตนเอง""เพคะ พระสนม""ซินเย

เหล่าคณะทูตของแคว้นต่างๆ เริ่มทยอยมาถึงกันเรื่อยๆ ฮ่องเต้ซินเยว่เฟยจึงได้มีรับสั่งมอบหมายหน้าที่ในการดูแลแขกบ้านแขกเมืองให้แก่พระโอรสและพระธิดาของพระองค์ อาจเป็นเพราะวังหลังนั้นสนมทั้งหลายที่ให้กำเนิดสายเลือดมังกรนั้นช่างน้อยนิด หรือหากมีก็อายุสั้นเหลือเกิน ทำให้วังหลังแห่งนี้มีเพียงสามคนพี่น้องที่เกิดจากอดีตมู่หรงฮองเฮาเพียงเท่านั้นที่สามารถเติบโตมาได้จนถึงทุกวันนี้แต่คนภายนอกไหนเลยจะล่วงรู้ดีกว่าคนในและตัวของเจ้าเหนือหัวเองที่ไม่ต้องการมีทายาทที่เกิดจากพระสนมคนอื่น หลังจากที่ทรงสูญเสียสตรีอันเป็นที่รักเช่นมู่หรงฮองเฮาไปแล้ว พระองค์ก็ได้ทรงสั่งกำชับให้เจียงกงกง ขันทีหลวงคนสนิทวางยาไร้บุตรแก่พระสนมเหล่านั้นโดยที่พวกนางหาได้รู้ตัวไม่ มีเพียงมู่หรงหวงกุ้ยเฟยหรือมู่หรงอันหลิว น้องสาวแท้ๆ ของอดีตมู่หรงฮองเฮาที่หลังจากอดีตมู่หรงฮองเฮาสิ้นพระชนม์ หญิงสาวในวัยสิบหกปีก็ถูกรับเข้าถวายตัวพร้อมกับแต่งตั้งยศมู่หรงหวงกุ้ยเฟยทันที ทั้งนี้ก็เพื่อคานอำนาจของเหล่าขุนนางทั้งหลายทั้งยังให้หญิงสาวรับหน้าที่ดูแลพระโอรสและพระธิดาของพระองค์อีกด้วยมู่หรงหวงกุ้ยเฟยนั้นแม้ภายนอกจะดูเป็นที่โปร

ทางด้านตระกูลถังนั้น ถังซูมี่ถูกส่งกลับมายังจวนอย่างปลอดภัยท่ามกลางความตกใจของบิดาและมารดา หญิงสาวถูกลงโทษด้วยการห้ามออกจากจวนเป็นเวลาสามเดือน ในส่วนของเซี่ยเจียมู่ที่ตกลงไปในหลุมพรางของอีกฝ่าย ชายหนุ่มเองก็พร้อมยืดอกยอมรับในการกระทำที่ได้ล่วงเกินหญิงสาว พร้อมกับแจ้งให้บิดาและตนเข้าเฝ้าหน้าพระพักตร์ฝ่าบาทเพื่อทูลขอพระราชทานสมรสให้กับเขาและถังซูมี่ในส่วนของคุณหนูรองถังนั้นคิดว่าเพราะเหตุการณ์นี้ตนเองคงจะรอดพ้นจากการเข้าถวายตัวเป็นสนมของฝ่าบาทแล้ว แต่หญิงสาวคาดไม่ถึงว่าบุรุษผู้นั้นจะยินดีรับผิดชอบการกระทำนั้นเพื่อรักษาชื่อเสียงของนางโดยหลังจากนั้นฮ่องเต้ซินเยว่เฟยก็ได้พระราชทานสมรสให้แก่นางและคุณชายเซี่ยเจียมู่ ท่ามกลางความตกใจสุดขีดของถังซูมี่ เมื่อรับราชโองการแล้วหญิงสาวถึงกับเป็นลมล้มพับไปในทันทีข่าวลือเรื่องของคุณหนูรองถังซูมี่ดังไปทั่วเมืองหลวง หญิงสาวเองคิดแต่เพียงว่าเพราะชื่อเสียงที่ไม่ดีนางจะได้มิต้องเข้ารับการถวายตัว ซึ่งก็เป็นไปตามที่นางคาดการณ์ไว้ แต่สิ่งที่เหนือความคาดหมายคือการที่จะต้องแต่งกับคุณชายเซี่ยเจียมู่อย่างหลีกเลี่ยงมิได้...

เสียงดังอื้ออึงเพิ่มมากขึ้น เมื่อองค์หญิงซินเยว่เล่อกล่าวว่าตนนั้นมีใจปฏิพัทธ์กับซ่งกั๋วกง ทำเอาสตรีในห้องหอที่ยังมิออกเรือนกว่าครึ่งเมืองดวงตาถึงกับลุกเป็นไฟเกิดอันใดขึ้น เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้เล่า!ไม่นะ! ท่านซ่งกั๋วกงของข้า...เสียงซุบซิบนินทาดังขึ้นเป็นระยะ เพราะไม่มีผู้ใดคาดการณ์ได้ถึงความสัมพันธ์ของทั้งคู่ แต่ก็มิผิดนักเพราะแท้ที่จริงแล้วคนทั้งสองก็ยังมิเคยที่จะสนทนากันแม้เพียงครึ่งคำซ่งเทียนเหิงเองก็รู้สึกงุนงงยิ่งนัก ตัวเขาเองมิเคยได้สนทนากับหญิงสาวแม้เพียงครึ่งคำ หากจะกล่าวกันตรงๆ แล้วนั้นนางมิน่าจะมาชื่นชอบตัวเขาได้เลย คิ้วเข้มขมวดจนแน่นชายหนุ่มทำได้เพียงยกยิ้มเบาๆ ไร้ซึ่งการปฏิเสธ เพียงเท่านั้นก็ทำเอาสตรีในห้องหอเกินกว่าครึ่งงานรู้สึกใจสลายไปพร้อมๆ กันฮ่องเต้ซินเยว่เฟยเห็นท่าไม่ดีจึงได้เอ่ยวาจากลบเกลื่อนเรื่องราวดังกล่าวอย่างรวดเร็ว "เอาละๆ เรื่องนี้เอาไว้ทีหลังเถิด วันนี้เป็นวันงานเลี้ยงฉลอง ขอให้ทุกคนสนุกสนานกันให้เต็มที่"ซินเยว่เล่อที่เห็นพระบิดาเปิดทางให้นางรอดพ้น หญิงสาวก็รีบลุกขึ้นยอบกายงดงามก่อนจะกลับเข้าที่โ