All Chapters of ตำหนักแสงจันทร์: Chapter 1 - Chapter 10

เจียวหลินที่ตื่นขึ้นมาในร่างขององค์หญิงซินเยว่เล่อ เมื่อสำรวจความแข็งแรงของร่างนี้ก็พบว่าหญิงสาวมีกำลังภายในแม้ไม่ได้แข็งแกร่ง แต่ก็ถือว่าพอถูไถไปได้ทำให้ร่างกายแข็งแรงพอที่เจียวหลินจะฟื้นฟูวรยุทธ์ของนางได้ไม่ยาก ทั้งรูปโฉมขององค์หญิงผู้นี้ช่างงดงามล่มเมืองยิ่งนัก ใบหน้าเรียวเล็กได้รูปรับกับจมูกโด่งรั้นและริมฝีปากรูปกระจับ แก้มใสที่แดงเรื่ออมชมพูอย่างสุขภาพดี ราวกับหญิงสาวไม่ได้นอนนิ่งป่วยอยู่บนเตียงตลอดเกือบสองเดือนที่ผ่านมา หรือว่า...นางไม่ใช่แค่ถูกพิษ แต่ป่วยเป็นโรคร้ายด้วยสินะพอคิดว่าชีวิตของตัวเองคงอยู่ได้อีกไม่นานจึงได้ตัดสินใจทำเช่นนี้ เหตุใดสาวน้อยผู้หนึ่งที่เกิดมาสูงศักดิ์จึงได้อาภัพถึงเพียงนี้ ต่อไปนี้ร่างกายของท่านข้าจะดูแลมันเป็นอย่างดีซินเยว่เล่อคนใหม่ตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้าตรู่ ก่อนจะค้นหาอาภรณ์ที่ทะมัดทะแมงแต่กลับพบแค่อาภรณ์ที่กรุยกรายอลังการ ก็คงเป็นเช่นนั้นเพราะนางเป็นถึงองค์หญิงที่ฮ่องเต้รักใคร่ สิ่งของทุกอย่างก็คงต้องดีที่สุดอยู่แล้วก่อนจะจบลงตรงชุดที่ธรรมดาที่สุด ชุดผ้าฝ้ายเนื้อดีสีเรียบถูกสวมบนร่างกายของดรุณีน้อยก่อนจะก้าวออกจากห้องไปพร้อมกับกระบี่ขององครักษ์ผู้

แม้ว่าเหล่าข้าหลวงคนสนิททั้งหลายขององค์หญิงจะรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงของดรุณีน้อย แต่ก็ไม่มีผู้ใดกล้าที่จะกล่าวออกมา ได้แต่หวังให้องค์หญิงน้อยได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ถึงอย่างไรที่นี่ก็ห่างไกลจากเมืองหลวงนับพันลี้ จะมีผู้ใดมาเฝ้าสังเกตได้ หากองค์หญิงต้องการทำสิ่งใดพวกเขาก็ล้วนยินดีสนับสนุนตำหนักแสงจันทร์ดำเนินไปด้วยความสงบสุขอย่างเช่นทุกวัน โดยพรุ่งนี้จะเป็นครั้งแรกที่ซินเยว่เล่อจะได้ออกไปสูดอากาศนอกตำหนักเสียบ้างรุ่งเช้าซินเยว่เล่อยังคงตื่นเช้า ฝึกยุทธ์ และกลับเข้าเรือนอาบน้ำก่อนจะเลือกสวมชุดผ้าฝ้ายเนื้อดี แม้ความจริงจะต้องการสวมชุดที่ดูคล้ายจอมยุทธ์น้อยมากกว่าแม่นางน้อย แต่มองจากสายตาของแม่นมแล้วอีกฝ่ายคงมิยอมกระมัง นางจึงได้แต่ยอมๆ ไปก่อน เพื่อความสบายใจของแม่นมรถม้าคันหรูแม้มิได้มีสัญลักษณ์ใดติดอยู่ แต่ลักษณะของตัวรถที่สั่งทำจากไม้เนื้อดีหายาก ม้าที่ดูเหมือนได้รับการดูแลอย่างดีหรือแม้กระทั่งคนบังคับม้าที่ดูภูมิฐานมากเกินกว่าจะเป็นเพียงบ่าวบังคับม้าธรรมดา ทำให้รถม้าของนางดูน่าสนใจในสายตาของคนทั่วไปไม่น้อย แต่เพราะใบหน้าอันงามล้ำแม้จะเป็นเพียงดรุณีน้อยขององ

สามวันผ่านไปซินเยว่เล่อได้สั่งให้มีการแบ่งกลุ่มของทหารองครักษ์ที่มีหน้าที่ดูแลจวนออกเป็นห้ากลุ่ม ก่อนจะแบ่งพื้นที่ให้ทุกๆ คนถางพื้นที่เอาต้นหญ้าออกให้หมดตามจุดที่หญิงสาววางเอาไว้ เพื่อเตรียมปลูกสมุนไพรและส่วนที่อยู่ใกล้พื้นที่ตำหนักที่สุดก็ปลูกผัก ทุกคนจะได้มีพืชผักไว้กินกันโดยไม่ต้องอดอยาก ใช้เวลาถึงเจ็ดวันพื้นที่ที่ได้รับมอบหมายก็ถูกจัดการจนเสร็จเรียบร้อย ท่ามกลางความปลาบปลื้มของหญิงสาวหลังจากนั้นจึงได้มีการลงมือปลูกสมุนไพรที่ส่งมอบให้ปลูกในแต่ละจุด ก่อนหญิงสาวจะเรียกตัวลู่กงกงเพื่อสอบถามถึงความคืบหน้าในการสร้างกำแพงรอบตำหนักโดยมีการสร้างกำแพงจำนวนสองชั้น เป็นกำแพงชั้นนอกสุดเพื่อเฝ้าระวังการเข้าออกของบุคคลภายนอก และกำแพงชั้นในที่สร้างเพื่อล้อมรอบตำหนักส่วนในที่เป็นส่วนของที่พัก ในส่วนของที่พักนั้นหญิงสาวได้สั่งการให้สร้างเรือนที่พักเพิ่มเติมจากเดิมในส่วนของตำหนักชั้นในและชั้นนอกที่อยู่ติดกับกำแพงชั้นนอกเพื่อให้เหล่าองครักษ์ได้เอาไว้ใช้พักผ่อนให้สบายขึ้นในส่วนของเรือนชั้นในด้านซ้ายจะเป็นเรือนที่พักของเหล่าข้าหลวง เรือนหลักหรือตำหนักใหญ่ตรงกลางเป็นที่

หลังจากที่เยว่เล่อสั่งการให้ท่านหมอฝูไปทำการรักษาเหล่าข้าหลวงในตำหนักแสงจันทร์ ก่อนที่ชายหนุ่มจะออกมาเพื่อรายงานบางอย่างแก่หญิงสาว"ทูลองค์หญิงพ่ะย่ะค่ะ""ได้ความว่าอย่างไรบ้างท่านหมอฝู""โรคระบาดที่ว่านั้นเกิดจากพิษของต้นซ่านโถวพ่ะย่ะค่ะ""ต้นซ่านโถว! ต้นไม้พิษน่ะหรือ""ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะ แต่เดิมมีต้นกำเนิดจากเมืองซ่านโถว เมล็ดของมันสามารถนำมาบดเป็นผงมีฤทธิ์คล้ายยาถ่าย แต่ให้ผลที่รุนแรงกว่าพ่ะย่ะค่ะ""ที่ท่านกล่าวมา หมายความว่ามีคนจงใจ ทำให้เกิดโรคระบาดเช่นนั้นหรือ""อาจจะเป็นเช่นนั้น พ่ะย่ะค่ะ""แล้วพอจะมีทางรักษาให้หายหรือไม่เล่า""ย่อมต้องมีทางรักษาให้หายอย่างแน่นอน พ่ะย่ะค่ะ""เช่นนั้น คงต้องรบกวนท่านหมอฝูแล้ว หากท่านต้องการสิ่งใดก็ขอให้แจ้งแก่ลู่กงกงได้เลย มิต้องเกรงใจ""พ่ะย่ะค่ะ องค์หญิง"เหล่าข้าหลวงภายในตำหนักแสงจันทร์ได้รับการรักษาจนกระทั่งมีอาการดีขึ้น โดยทำตามคำแนะนำของท่านหมอเทวดาคือการดื่มน้ำที่ต้มสุกเท่านั้น และหากท้องเสียจนเกิดอาการอ่อนเพลียก็สามารถแก้ไขด้วยการดื่มน้ำต้มสุกที่ผสมกับเกล